eoe.is

Þá er ég orðinn frekar steiktur í hausnum eftir að hafa setið fyrir framan þennan gullfallega Apple tölvuskjá síðustu 8 klukkutímana. Ég er að búa til vef fyrir Íslensk-Erlenda, sem flytur inn Oroblu. Þannig að ég hef verið að skanna inn einhverjar pakkningar utan af kvenna nærfötum og sokkabuxum. Herbergið mitt lítur sennilega hálf skringilega út, því hér eru nærfatapakkar útum allt í bland við tóma kaffibolla, geisladiska og annað drasl, sem hefur safnast saman síðustu kvöld.

Annars hafa Smashing Pumpkins komið mér í gegnum kvöldið. Mikið afskaplega var það nú frábær hljómsveit. Ég var eitthvað að lesa einhverjar gamlar færslur af þessari síðu þar sem ég var að tala um Pumpkins. Ég ákvað því að setja bara á Pumpkins playlistann minn í iTunes, en hann er einmitt níu klukkutímar og fjörutíu mínutur að lengd (135 lög) enda á ég allar Pumpkins plöturnar. Galapagos, Mayonaise, Sweet Sweet, Tonight Tonight og fleiri eru hreint ótrúlega góð lög.

Þegar ég var í sjötta bekk í Verzló tók ég alltaf Mellon Collie með mér í öll partí. Í hverju einasta partíi setti ég svo “Bullet with Butterfly Wings” á. Var mér nokk sama hvort ég þekkti húsráðanda eða hvort ég hefði leyfi til að skipta um tónlist. Ég þurfti einfaldlega að heyra þetta lag, annars var djammið ónýtt.

Annars er gríðarlega hressandi umræður á netinu 1 – 2 á milli Katrínar og einhvers gaurs, sem tók uppá því að útbýta einhverjum vefverðlaunum. Katrín varð réttilega fúl yfir því að hann skyldi alltaf vera eitthvað að bauna á hana og ákvað hún bara að svara honum. Hann varð þá alveg gríðarlega sár og fór eitthvað að tala um að stærðfræði væri gagnslaus og að roleplay væri víst skemmtilegt. Stórsniðugt alveg. Besta kommentið á samt Svansson. Annars er það að tegra fín skemmtun. Aðallega vegna þess að kennarinn sem kenndi mér kúrsa í tegrun er snillingur.

The Guardian birtir í dag bréf, sem talið er vera samið af Osama Bin Laden, þótt engar sannanir séu færðar fyrir því. Bréfið er samið til Bandarísks almennings. Í því er margt athyglisvert. Ég tek það þó fram að ég geri ráð fyrir að Bin Laden hafi skrifað bréfað. Ef svo reynist ekki, þá biðst ég náttúrulega afsökunar á ummælum mínum.

Bin Laden skýrir í bréfinu út sína hugmyndafræði og hvers vegna hann heyjir stríð gegn Bandaríkjamönnum. Í bréfinu telur Bin Laden upp þau skipti, sem Bandaríkjamenn hafa ráðist á ríki múslima og telur hann því það réttlæta hryðjuverk múslima, því að í kóraninum segir að múslimar hafi rétt til að ráðast á þá, sem á þá ráðast.

Það, sem vekur kannski mesta athygli er að ef Bin Laden samdi bréfið, þá er augljóst að George Bush hefur haft rétt fyrir sér með því að segja að þessir hryðjuverkamenn séu í raun fyrst og fremst á móti frelsi okkar og lífstíl. Þetta sést meðal annars á því að fyrsta krafa Bin Laden er að Bandaríkjamenn taki upp lög Islam. Bin Laden gagnrýnir einnig aðskilnað ríkis og kirkju.

Hann segir:

og

Hagfræðingurinn ég tók náttúrulega eftir kostulegasta kommentinu frá Bin Laden (nota bene, þetta á að vera skrifað árið 2002)

Sem sagt þá telur Bin Laden að það að lána með vöxtum sé gegn vilja Guðs. Þannig að til að þóknast Osama þurfum við Vesturlandabúar að gjörbylta (eyðileggja) allt okkar efnahagskerfi.

Auðvitað er bréfið einnig fullt af frekara gyðingahatri.

og

Einnig er setur Bin Laden útá það hversu frjálsir Vesturlandabúar eru gagnvart kynlífi og réttindum kvenna og samkynheigðra. Samkvæmt Osama þá fundu Bandaríkjamenn líka upp AIDS.

og

Reyndar fór ég eitthvað að efast um að þetta væri Bin Laden þegar hann fór allt í einu að tala um umhverfismál. Þessi klausa gæti allt eins hafa verið skrifuð af evrópskum græningjum:

Auk þessarar óraunhæfu kröfu um að við breytum öllum lífstíl okkar, þá fer Bin Laden fram á fjölmarga hluti, sem margir Vesturlandabúar eru sammála honum um. Einsog að Bandaríkjamenn hætti að styðja spillt stjórnvöld í múslimaheiminum. Bin Laden stenst þó ekki mátið og smellir inn einni hótun í enda þeirrar málsgreinar:

Það er augljóst að ef að Bin Laden skrifaði þetta bréf, þá er lausn margra friðarsinna á þessu vandamáli ekki fullnægjandi. Það virðist ekki vera nóg til að gleðja Bin Laden og hans líka að Bandaríkjamenn dragi herlið sitt frá Arabalöndum og hætti stuðningi við Ísrael. Nei, Bin Laden og félagar verða ekki sáttir fyrr en við höfum gjörbyllt öllu, sem við stöndum fyrir.

Ég er búinn að vera ótrúlega duglegur við að kaupa íslenska tónlist undanfarnar vikur. Keypti mér fyrir nokkru “Bent & Sjöberg” og “Afkvæmi Guðanna”, sem voru báðar góðar skífur, sérstaklega Þó “Afkvæmin”.

Í síðustu viku keypti ég svo Sigurrós og núna um helgina nýja Rotweiler diskinn. Ég hef verið að hlusta mikið á Sigurrós diskinn og finnst mér hann alveg frábær. Gagnrýnin í erlendum blöðum, sem ég hef lesið, hefur verið jákvæð, fyrir utan það að fólk er eitthvað að setja útá það að þeir skuli ekki nefna lögin neitt. Finnst gagnrýnendum það tilgerðarlegt. Mér finnst það bara kjaftæði og frekar tilgerðarlegt að vera að gagnrýna umbúðirnar í staðinn fyrir sjálfa tónlistina. Diskurinn er alveg frábær. Ég er búinn að heyra þessi lög tvisvar á tónleikum í Chicago, eða allavegana stóran hluta þeirra. Sérstaklega er mér minnisstætt að á seinni tónleikunum tóku þeir lag númer 8 á diskinum. Þeir enduðu tónleikana á því og var það alveg magnað. Trommurnar í því lagi eru æðislegar og var það sérstaklega áhrifamikið á tónleikum.

Núna er ég búinn að hlusta á Rotweiler tvisvar og líkar ágætlega. Einhvern veginn hef ég þó á tilfinningunni að þeir hafi unnið þennan disk á stuttum tíma. Samt lofar hann góðu en fyrri diskur þeirra er í miklu uppáhaldi hjá mér.

Þess má geta að diskurinn með Rotweiler á að vera með vörn, þannig að ekki sé hægt að spila hann í tölvum. Þvílíkt drasl. Eina trikkið á Makkanum mínum er að opna iTunes, setja diskinn inn, taka hann út aftur og setja aftur inn. Ég ætla þó ekki að fara að dreifa tónlist Rotweiler á netinu heldur vil ég eiga alla mína tónlist á harða disknum mínum. Þannig finnst mér langþægilegast að nálgast tónlistina mína. Geisladiskar eru úreltir.

Úfff, loksins er Movabletype komið í lag aftur og ég get farið að skrifa á netið á ný. Þeir, sem sjá um server-inn minn voru eitthvað að fikta í Database málum. Í stað þess að gera mér kleift að nota MySQL þá tókst þeim að rústa Berkeley DB, þannig að ég gat bara ekkert notað MT.

Allavegana, það er nú ekkert svakalega mikið búið að gerast síðustu daga. Jú, ég lenti á djammi með Betu Rokk. Við kynntumst í partíi hjá snillingunum hjá DBT, sem eru auglýsingastofa Serrano. Allavegana, þá er Beta Rokk bara skemmtilegasta stelpa og hún og vinkona hennar drógu okkur Emil á Píanóbarinn. Ég var hins vegar búinn að fá alltof mikið af fríu áfengi, þannig að ég entist ekki lengi þar.

Annars gerðist ekki mikið um helgina, lá í þynnku, horfði á Liverpool (og í framhaldi af því lagðist ég í þunglyndi). Serrano gengur bara glimrandi vel. Við vorum með auglýsingu í Fréttablaðinu á föstudag og voru viðtökurnar bara ágætar.

Hmmm, já, stóri PR er með snilldar kvikmyndagagnrýni um nýjustu mynd Michael Moore, sem mig hlakkar mjög mikið til að sjá enda er ég hrifinn af Moore.

Jammm, það gengur misjafnlega vel hjá mínum íþróttaliðum í Bandaríkjunum. Skólanum mínum gengur hrikalega í fótboltanum og einnig eru Chicago Bears búnir að tapa 700 leikjum í röð. Ég hitti reyndar gaur á Serrano, sem var í Bears bol. Hann var frá Wiscounsin (sem er álíka skrítið og Liverpool aðdáandi frá Manchester) og gátum við grátið saman yfir slæmu gengi Bears þetta árið.

Cubs eru í góðum málum, þeir búnir að ráða snillinginn Dusty Baker sem þjálfara og því verða þeir örugglega meistarar næsta sumar. Svei mér þá, mig langar ekkert smá að skella mér út til Chicago á leik næsta sumar. Meira að segja blaðamennirnir á Tribune eru bjartsýnir á að Dusty Baker muni ganga vel.

Jammmm, og Bulls eru bara búnir að vinna fjóra leiki og tapa sex, sem er bara nokkuð gott hjá því liði. Best væri náttúrulega fyrir Bulls ef þeir gætu bætt sig umtalsvert frá síðasta vetri, án þess þó að komast í úrslitakeppnina. Þá gæti þeir átt séns á að ná sér í LeBron James í næsta nýliðavali. Það væri snilld!

Já, þetta Samfylkingar prófkjör var algjört prump. Ekkert nema einhverjir leiðinlegir vinstri menn sem komust í efstu sætin. Ég legg núna til að hægri kratar kljúfi sig út úr flokknum og stofni aftur gamla Alþýðuflokkinn.

Ég er þó ánægður með að Ágúst Ólafur komst í sæmilegt sæti. Hefði þó viljað sjá hann ofar. Það er gersamlega ofar mínum skilningi að Mörður Árnason skuli njóta svona mikils fylgis. Heldur hefði ég viljað sjá Helga Hjörvar fyrir ofan hann.

Sem sagt, Jón Baldvin heim og endurreisn Alþýðufloksins. Og allir gömlu Allaballarnir geta gengið í Vinstri- Græna. Annars nenni ég ekki að kjósa í vor.

Það er ótrúlegt hvað maður er fljótur að gleyma öllum góðu hlutunum þegar Liverpool tapar. Ég horfði á leikinn í dag og það var hörmung. Ég hefði frekar átt að eyða tímanum í að skera papriku á Serrano.

Mér finnst reyndar Liverpool alltaf tapa á Riverside. Ef ég man rétt, þá fékk Westerveld boltann í gegnum klofið í 1-0 tapi þar fyrir 2 árum. Nú var það Dudek, sem gerði mistök (reyndar fyrstu afdrifaríku mistökin, sem ég hef séð hann gera).

Það magnaðasta við þetta allt er dýrkun Gerard Houllier á Emile Heskey. Hann var á kantinum allan leikinn og gat ekki neitt. Ég var farinn að hrópa á Milan Baros en Houllier setti hann ekki inn fyrr en Liverpool voru komnir undir 5 mínútum fyrir leikslok. Ég vona að þetta verði ekki einn af þessum hrikalegu mánuðum fyrir Liverpool. Síðustu tímabil hafa þeir unnið alla leiki 8 mánuði ársins en svo tekið einn mánuð fyrir og tapað hreinlega öllu. Ef þeir forðast slíkan mánuð, þá verða þeir meistarar.

Jæja, ég verð því víst bara að drekka sorgum mínum og rölta svo niður í miðbæ.

Það er ótrúlegt hvað maður er fljótur að gleyma öllum góðu hlutunum þegar Liverpool tapar. Ég horfði á leikinn í dag og það var hörmung. Ég hefði frekar átt að eyða tímanum í að skera papriku á Serrano.

Mér finnst reyndar Liverpool alltaf tapa á Riverside. Ef ég man rétt, þá fékk Westerveld boltann í gegnum klofið í 1-0 tapi þar fyrir 2 árum. Nú var það Dudek, sem gerði mistök (reyndar fyrstu afdrifaríku mistökin, sem ég hef séð hann gera).

Það magnaðasta við þetta allt er dýrkun Gerard Houllier á Emile Heskey. Hann var á kantinum allan leikinn og gat ekki neitt. Ég var farinn að hrópa á Milan Baros en Houllier setti hann ekki inn fyrr en Liverpool voru komnir undir 5 mínútum fyrir leikslok. Ég vona að þetta verði ekki einn af þessum hrikalegu mánuðum fyrir Liverpool. Síðustu tímabil hafa þeir unnið alla leiki 8 mánuði ársins en svo tekið einn mánuð fyrir og tapað hreinlega öllu. Ef þeir forðast slíkan mánuð, þá verða þeir meistarar.

Jæja, ég verð því víst bara að drekka sorgum mínum og rölta svo niður í miðbæ.

Já, gott fólk, föstudagskvöldin gerast vart meira spenanndi en kvöldið í kvöld. Ég var að vinna til klukkan 9 og síðan ég kom heim hef ég verið að þvo þvottinn (því þvottavélin í húsinu var frátekin alla aðra daga) og þrífa íbúðina. Ég hef nánast ekkert verið í íbúðinni undanfarið og því var hún farinn að líkjast svínastíu ískyggilega mikið. Núna er hins vegar allt komið í lag. Íbúðin er svo hrein að jafnvel mamma myndi geta kallað hana hreina.

Annars sá ég frétt á BBC um að McDonald’s séu að hætta með staði í einhverju Suður- Ameríku landi. Þetta eru náttúrulega stórtíðindi, aðallega fyrir mig. Ég get nefnilega státað af því stórkostlega afreki að hafa borðað á McDonald’s í öllum löndum Suður-Ameríku, það er Chile, Argentínu, Perú, Ekvador, Kólumbíu, Brasilíu, Venezuela, Paragvæ, Bólivíu og Urugvæ. Reynda hef ég ekki borðað á McDonald’s í Gíneunum og Súrínam en það geta nú vart talist alvöru lönd.

Ég hef aldrei skilið almennilega af hverju jafn fáir kunna að meta þetta stórkostlega afrek mitt. Til dæmis hefur enginn blaðamaður boðað mig í viðtal útaf þessu. Ég lagði mikinn metnað í að finna ávallt McDonald’s í öllum löndunum. Í Bólivíu vorum við Emil til að mynda komnir með svo mikið ógeð af mat innfæddra að þegar við komum loks til La Paz tókum við okkur rándýran leigubíl bara til að fara á McDonald’s. Þegar við komum svo til Úrugvæ hélt ég uppá þetta einstæða afrek með því að taka mynd af mér fyrir utan einn McDonald’s stað í Montevideo.

Ég man að þann dag leið mér loks einsog líf mitt hefði einhvern tilgang. Ég gat með stoltur sagt að ég hefði afrekað eitthvað, sem fáir munu nokkurn tímann afreka. Í framtíðinni stendur til að bæta við öllum löndum Mið-Ameríku við þetta afrek. Ég hef þegar borðað á McDonald’s í Bandaríkjunum, Kanada og Mexíkó og því þarf ég bara að bæta við mig einhverjum 7-8 löndum til að hafa fullkomnað hið einstaka afrek að hafa borðað á McDonald’s í öllum löndum Ameríku. Ég veit allavegana að líf mitt hefur tilgang.

Fyrir einhverjum tveimur mánuðum varð ég víst 25 ára gamall. Fólk virðist hins vegar eiga eitthvað erfitt með að trúa því.

Áðan var ég í afmælisboði hjá bróður mínum, sem er orðinn 40 ára gamall. Tengdamamma hans sagði að ég væri alveg einsog frændur mínir, synir bróður míns, en þeir eru 15 og 16 ára.

Fyrr á þessu ári ætluðum við Hildur á tónleika með Sigurrós, en þar var 18 ára aldurstakmark. Ég gleymdi skilríkjunum mínum og því vildu dyraverðirnir ekki hleypa mér inn því þeir voru ekki vissir hvort ég væri orðinn 18.

Í síðustu viku var ég í Ríkinu og var ekki með debetkortið mitt. Þar vildi konan ekki trúa því að ég væri jafngamall og ég sagði og hún virtist í raun í vafa um það hvort ég væri orðinn nógu gamall til að kaupa áfengi.

Hvað er að gerast?? Ég veit ekki hvort ég er orðinn nógu gamall til að vera ánægður þegar fólk heldur að maður sé yngri en maður er.

Allavegana, þá er ég að vonast til að ég þurfi ekki að vinna mikið um helgina. Það væri ágætt að fá smá hvíld frá Serrano. Maður hefur í raun ekki hugsað um neitt annað síðasta mánuðinn. Meira að segja þegar maður er ekki í vinnunni, þá eru allir að spyrja um staðinn, þannig að hann verður aðal umræðuefnið.

Já, og ég verð að segja að nýja Richard Ashcroft platan er alger snilld. Ég var afskaplega veikur fyrir Urban Hymns og á einhverjum tíma spilaði ég One Day ábyggilega hundrað sinnum á “Repeat”. Reyndar er ég núna í talsvert betra ástandi en ég var þá, þannig að ég verð ekki jafn dramatískur þegar ég hlusta á þessa plötu, en hún er samt góð.

Ég keypti mér líka Bent & Sjöberg og Afkvæmi Guðanna og finnst mér báðir diskar nokkuð góðir. Held að ég sé hrifnari af Afkvæmunum. “Þegiði” og “Rigning á heiðskírum degi” eru góð. Og svo er “Upp með hendurnar” náttúrulega hrein snilld. Á Bent & Sjöberg er “Kæri hlustandi” snilld. Einnig er “Fíkniefnadjöfillinn” gott.

Já, og svo eiga allir að kvitta undir hjá Dr. Gunna með Conan beiðnina. Annars er það mesti misskilningur hjá Dr. Gunna að Conan sé besti spjallþáttastjórnandinn. Staðreyndin er auðvitað sú að John Stewart, sem er með Daily Show á Comedy Central er kóngurinn. Þann þátt horfði ég á hverju einasta virka kvöldi útí Bandaríkjunum.

Þá eru hlutirnir á Serrano farnir að ganga mun betur. Byrjunarvesen er að mestu úr sögunni, þó að við eigum enn eftir að þjálfa eitthvað af hlutastarfsfólkinu. En allavegana, þá gengu gærdagurinn og dagurinn í dag mjög vel.

Traffíkin í kringum hádegið í dag var svakaleg og á tíma var biðröðin komin langt út fyrir staðinn. Á þeim tímapunkti ákváðu svo allir sölumenn landsins að koma í heimsókn til okkar á meðan ég var að rembast við að afgreiða. Til að toppa það, sprakk einhver leiðsla og Pepsi flæddi um öll gólf. Já, by the way, Pepsi Max verður vonandi komið á morgun eða miðvikudag, þannig að Ágúst gleðst vonandi þá.

Það er búið að vera ótrúlega mikið að gera. Nánast stanslaus traffík, þrátt fyrir að við höfum ekkert auglýst og að það er ekki einu sinni búið að tengja ljósaskiltið okkar. Það, sem gleður mig þó mest er að fólk virðist vera ótrúlega jákvætt varðandi matinn okkar. Ég var í afgreiðslunni í allan dag og þekkti ég að minnsta kosti 10-15 manns, sem voru að koma í annað skipti.

Annars er það fyndið að ég sá Ágúst Flygenring, stórbloggara, í fyrst skipti í dag. Allar myndirnar á heimasíðunni hans eru greinilega frekar gamlar (eða allavegan, þær sem ég hef séð) og því þekkti ég hann ekki í fyrstu. Hann var allavegana mjög ánægður og skrifar um það á síðunni sinni.

Einnig komu Kristján og Stella, en ég hef ekki hugmynd um hvernig þau líta út (þrátt fyrir að ég lesi síðuna þeirra). Stella skrifar líka vel um staðinn.

Í síðustu viku birti Kristina, vinkona mín úr Northwestern, pistil í skólablaðinu, þar sem hún talar við David Cohen, vin minn úr skólanum, um deilurnar í Ísrael, en hann var hermaður í Ísraelsher á meðan við hin duttum í það í Chicago. Nokkuð athyglisverð grein.

Jæja, okkur tókst að opna staðinn okkar í dag. Ég held að ég hafi sjaldan upplifað meira stress og vesen á einum degi.

Þetta byrjaði auðvitað á því að ég svaf yfir mig og var ekki kominn niður í Kringlu fyrr en kl. 8.30. Stuttu eftir að ég mætti kom maður frá Heilbrigðiseftirlitinu, sem var himinlifandi yfir eldhúsinu okkar og samþykkti reksturinn. Við stefndum upphaflega á að opna kl. 11 en það var fljótt ljóst að það myndi ekki takast. Það var vesen með rafmagnið, matseðillskiltin pössuðu ekki, eitt tækið var með bandarískri kló og svo tók miklu lengri tíma að elda matinn, heldur en við héldum.

Við ákváðum því að bíða aðeins róleg og settum okkur markmið að opna kl. 3. Þegar klukkan var rúmlega tvö ætlaði ég að testa búðarkassann en mér til skelfingar þá virkaði hann ekki. Hringdi strax í Kristján vin minn, sem kom undir eins en honum tókst ekki að laga vandamálið. Þannig að tíu mínútur í þrjú hringdi ég í Aco-Tæknival og bað um að senda mér mann eins fljótt og mögulegt væri. Rúmlega þrjú kom maður frá þeim og hann lagaði kassann. Við gátum því opnað hálf 4.

Til að byrja með klikkaði allt, sem gat klikkað. Neminn í peningakassanum bilaði og því læstist öll skiptimyntin inni. Því gátu fyrstu viðskiptavinir aðeins borgað með korti á meðan ég beið í biðröð í Íslandsbanka eftir nýrri skiptimynt. Það tókst þó og um hálf fimm var kassinn kominn í lag. Þá ákvað Emil að halda heim enda hafði hann vakað alla nóttina ásamt Borgþóri, sem var að setja upp rafmagsntæki.

Fyrstu tvo tímana gekk þetta heldur brösulega. Þannig að þeir viðskiptavinir, sem komu þá gætu verið eitthvað svekktir. Hins vegar þá lagaðist þetta fljótt og eftir 5.30 gekk þetta einsog í sögu og það var stöðug traffík. Reyndar var það svo í lok dags að við vorum búin með allan kjúkling og einhverjar tegundir af sósum.

Ég veit að ég sagði á þessari síðu að við ætluðum að opna klukkan 11, þannig að ég biðst velvirðingar hjá þeim lesendum, sem mættu svo snemma. Ef einhverjir eru fúlir, sendið mér

.

Eins ef einhverjir hafa farið á staðinn og hafa einhverjar ábendingar, þá eru þær vel þegnar. Alla aðra hvet ég eindregið til að koma og prófa.

Núna er klukkan að verða 2 um nótt og ég var að koma úr Kringlunni. Emil og Borgþór eru ennþá að vinna uppí Kringlu við að setja upp rafmagn, tengja ljós, vaska og fleira. Ég þurfti að fara heim að sofa til þess að geta meikað allan morgundaginn.

Allavegana, við stefnum ennþá á að opna staðinn klukkan 11.30 á morgun (í dag). Það verður fjör!