eoe.is

Núna er niðurrifsstarfsemin að hefjast. Ég er kominn á hlýrabolinn, með kúbeinið í hönd.

Er hægt að hlusta á eitthvað annað lag en Break Stuff með Limp Bizkit akkúrat núna. Ég veit samt ekki alveg hvort nágrannarnir verða sáttir við samhljóm brotnandi parkets og öskrandi Fred Durst.

Nú má þetta helvítis parket fara að vara sig!!

Holy shit! Þvílíkur fjölbreytileiki á þessum framboðslista til formannkosninga í Heimdalli. Á þessum lista eru 12 manns. Hérna eru starfsvettvangar þeirra:

• Háskólanemar: 8 stykki, þar af 4 í lögfræði
• Bankastarfsmenn: 4 stykki!

Þannig að þessi breiði framboðslisti samanstendur af 8 háskólanemum og 4 bankastarfsmönnum. Með öðrum orðum: allir á listanum, sem eru í vinnu, vinna í banka! Gátu þeir ekki fundið að minnsta kosti einn, sem ynni ekki í banka? Bara einn?

Ekki það að ég hafi nokkurn skapaðan hlut á móti bankastarfsmönnum. Margir góðir vinir mínir starfa í bönkunum. En come on!

Nú læt ég afskiptum mínum af kosningamálum í Heimdalli lokið. Enda kemur þetta mér ekki rassgat við

Í tengslum við nýja parketið, sem ég ætla að setja á íbúðina, hef ég verið í brjáluðu tiltektarstuði í dag. Ég erfði nefnilega þann ágæta kost frá pabba mínum, að eiga auðvelt með að henda hlutum.

Partur af þessum hreingerningum var sú merkilega ákvörðun mín að pakka öllum geisladiskunum mínum (sem eru alveg fáránlega margir) oní kassa og svo niður í geymslu. Ég hef nefnilega varla hlustað á geisladisk í meira en ár. Öll tónlistin, sem ég á, er komin á Makkann minn í bestu gæðum og ég nenni ekki að hlusta á geisladiska lengur. Núna hlusta ég bara á tónlist í gegnum iTunes, sem er besta forrit í heimi. Í heimi, segi ég og skrifa!! Ég er svo með snúru fram í stofu, þar sem tölvan er tengd við græjurnar í stofunni. Svo er hægt að nota símann minn sem fjarstýringu. Alger snilld.

Ég held meira að segja að sumir nýjustu diskarnir mínir hafi aldrei verið spilaðir í geislaspilara. Um leið og ég keypti þá setti ég þá beint í tölvuna og breytti þeim í AAC skrár. Síðan fóru diskarnir uppí hillu, þar sem þeir tóku óþarfa pláss.

iTunes tónlistarsafnið mitt er núna orðið alveg fáránlega stórt, alls um 16.900 lög, sem eru samkvæmt forritinu 47 dagar af tónlist! Áður fyrr reyndi ég alltaf að hafa geisladiskana mína í röð og reglu en ég hafði fyrir löngu gefist upp á því.

Núna er hins vegar allt í röð og reglu í iTunes og forritið heldur m.a.s. utan um það hvaða lag ég hef hlustað oftast á (Last Goodbye með Jeff Buckley, 41 skipti). Reyndar er sú tölfræði aðeins rúmlega hálfs árs gömul en verður sennilega mun áhugaverðari í framtíðinni. Mér þætti til dæmis gaman að vita hvað ég hef hlustað oft á Wonderwall, Comfortably Numb, One Day með The Verve og fleiri lög, sem ég hef hlustað alltof oft á í gegnum tíðina.

Við á Serrano erum að leita að fólki í næturvinnu á staðnum niðrí miðbæ.

Þetta eru vaktir frá klukkan 22-06 á föstudögum og laugardögum. Það er samningsatriði hversu margar vaktir fólk tekur. Við erum að leita að duglegu fólki, sem er óhrætt við að eiga við fólk á djamminu, sem er kannski ekki alltaf í fullkomnu ástandi

Endilega ef þið vitið um einhvern, sem er að leita sér að aukavinnu, látið okkur vita. Þið getið sent inn umsókn á serrano (at) simnet.is

Ég er ennþá brosandi eftir baseball úrslit gærdagsins. Byrjaði daginn í dag á því að horfa á fagnaðarlætin aftur. Ég veit ekki hvort það er eitthvað að mér, en ég táraðist við að horfa og hlusta á fagnaðarlætin. Hmmm… Kannski tek ég íþróttir of alvarlega.

Allavegana, þá er ég það ánægður að mér var bara drullusama þótt Liverpool hefði tapað. Það hefur aldrei gerst áður. Ég er búinn að komast að þeirri niðurstöðu að Emile Heskey er anti-kristur, sendur af illum máttarvöldum til að fara óheyrilega í taugarnar á mér.

Annars er ég búinn að finna mér parket, sem ég ætla að leggja á íbúðina. Málið er að svalahurðin fauk upp meðan ég var í Rússlandi og það rigndi inná parketið, svo það er í rúst. Það er nokkuð skemmtileg tilfinning að vita til þess að parketið sé að fara. Ég hef til dæmis mjög gaman að því þessa dagana að draga húsgögn eftir parketinu, helst á þann hátt að þau rispi það sem allra mest.

Ég er hins vegar viss um að ég mun breytast í algeran parket nasista þegar nýja parketið verður komið á. Mun breytast í geðveikt tense típu, sem mun fríka út þegar fyrsta rispan kemur á nýja parketið. Banna öllum að vera í skónum inni og hundskamma þá, sem verða ekki við þeim tilmælum.

Í gær fór ég á djammið með tveimur hjónum! Ekki nóg með það, heldur var ég elsti maðurinn í hópnum. Er ég að verða gamall? Neibbs! Meira um það síðar.

Er til leiðinlegra sjónvarpsefni en þessi blessaði Formúla 1 kappakstur? Ég leyfi mér að efast um það.

Lesa áfram »

Lesa áfram »

Holy Cow, Cubs unnu!!!! Chicago Cubs unnu. Í fyrsta skipti í 14 ár unnu þeir deildina sína. Cubs win Cubs win Cubs win

Já, UNNU DEILDINIA SÍNA. Ég gæfi allt til að vera í Bleacher sætum á Wrigley Field akkúrat núna.

Ég eeeeelska basball. Og ég eeeeeelska Chicago Cubs!! Þetta er æðislegur dagur. Af hverju er maður að spá í stelpum þegar að Cubbies vinna. Einhvern veginn virðist ekkert annað skipta máli akkúrat núna.

Hæ hó jibbí jei! Hvernig er hægt að eeeelska ekki Cubbs.

Það virðist vera standard á djamminu að það er ávallt einhver stelpa, sem lætur það fara alveg óheyrilega í taugarnar á sér að ég rekist óvart í hana á dansgólfinu. Þetta hefur að ég held gerst þrjú síðustu skiptin, sem ég hef farið á Hverfisbarinn, nú síðast í gærkvöldi. Magnað að sumt fólk skuli vera í vondu skapi á djamminu, en ég skemmti mér samt meiriháttar vel. Hey, ég þarf mitt pláss þegar það er verið að spila Justin

Úff, Cubs spila tvo leiki í dag við Pittsburg. Ég er að deyja úr spennu!! Þeir eru í efsta sæti og eiga 3 leiki eftir, svo þeim dugar að vinna þá.

By the way, hvað varð um Ágúst Fl.? Trúi ekki að hann sé hættur líkt og Svansson.

Hó hó hó, það er gaman að sjá únga Sjálfstæðismenn rífast.

Það eru víst einhverjar kosningar hjá ungum Davíðsdýrkendum í Reykjavík. Þessi gaur, sem heldur því fram að hann hafi talað um pólitík við nánast alla Verzlunarskólanemendur, tapaði og segir hann að það sé femínistum að kenna. Alger schnilld!

Annars má þess geta til gamans að þegar úngir Sjálfstæðismenn rífast, þá er það vegna þess að Sjálfstæðisflokkurinn er svo breiður og góður hópur þar sem skoðanaskipti eru ávallt velkomin. Hins vegar ef að ungir Jafnaðarmenn rífast þá er það vegna þess að þeir eru hvort eð er gamlir kommar, sem geta aldrei verið saman í flokki og eru aldrei sammála um nokkurn skapaðan hlut.

Michael Moore ver Bowling for Columbine í ítarlegri grein. Íhaldsmenn í Bandaríkjunum, sem og á Íslandi hafa að undanförnu reynt að gera lítið úr myndinni og sakað Moore um ítrekaðar lygar.

Þessar ásakanir á Moore eiga margar hverjar upptök hjá öfgahópum og hægri menn í Bandaríkjunum eru alltof viljugir til að endurtaka þær. Það er nefnilega þannig að ef að menn ljúga nógu oft, þá fer fólk að trúa því. Þess vegna virðast sumir íhaldsmenn telja að hægt sé að láta Bowling for Columbine fara framhjá sér því hún sé bara lygar og ýkjur.

Hvet alla, jafnt Moore elskendur sem hatara, til að lesa greinina.

Jibbí, þá er uppáhaldsraunveruleikasjónvarpsþátturinn (er þetta lengsta orð í heimi?) minn, Amazing Race, byrjaður.

Ætli það sé ekki ástríða mín af ferðalögum, sem geri það að verkum að ég held svona mikið uppá þennan þátt. Allavegana fer mig alltaf að dreyma um að heimsækja staðina, sem verið er að keppa á.

Keppendurnir virtust sæmilega athyglisverðir. Skrítnastir voru án efa par, sem hafði verið saman í 12 ár án þess að hafa stundað kynlíf. Alveg magnað. Það stóð líka alltaf á skjánum þegar þau komu: “Dating 12 years / Virgins”. Sennilega þurfa þau að kynnast betur áður en þau giftast eða prófa að sofa saman.

Annars er makalaust hvað sjónvarpið hérna heima er leiðinlegt. Það virðist vera bannað að sýna fleiri en einn góðan þátt á kvöldi. Í gærkvöldi var til dæmis ekki einn skemmtilegur þáttur. Frasier finnst mér fúll þáttur og svo er Survivor ekkert voðalega skemmtilegur. Á miðvikudögum er nánast ekkert (fyrir utan Meistaradeildina). Fimmtudagarnir eru skástir með Atvinnumanninn, Bachelor og Sex & the City. Á föstudögum er það svo bara The Simpsons, á laugardögum ekki neitt og svo ekkert á sunnudögum (allavegana þangað til að 24 byrjar aftur).

Lesa áfram »

Lesa áfram »

Er það bara ég, eða er röndótt í tísku?

Af einhverjum ástæðum finnst mér voðalega gaman að fletta í gegnum myndasöfn skemmtistaðanna eftir helgar. Ég veit ekki alveg hvað það er sem höfðar til mín.

Jú, það er gaman að skoða sætar stelpur, en þær eru flestar frekar fullar, svo myndirnar eru oft ekkert alltof góðar. Svo virðast ljósmyndarar sumra staða reyna að taka myndir án þess að neinn sjái. Þannig að fólk verður alltaf ýkt asnalegt og hissa á myndunum.

Og svo skoðar maður þetta líka til að sjá hvort stelpur (eða stelpan), sem maður er skotinn í, voru á djamminu og þá getur maður svekkt sig yfir því að hafa verið á vitlausum stað.

Myndirnar eru líka afskaplega villandi. Til dæmis eru alltaf sætustu stelpurnar á þessum myndum á Vegamótum. Það finnst mér hins vegar ekki vera raunin þegar ég er á staðnum. Fyrir því geta verið 3 ástæður:

1. Sætu stelpurnar eru ekki þarna þegar ég er á staðnum
2. Ljósmyndarinn á Vegamótum er betri í að finna fallegar stelpur en ljósmyndarar annarra skemmtistaða.
3. Það er alltaf svo troðið á Vegamótum að maður sér aldrei lengra en á manneskjuna, sem er beint framan í andlitinu á manni.

Ég aðhyllist aðallega kenningu 3.

Er það óeðlilegt að hlakka til næstu helgar strax á mánudagskvöldi??

Ég hef einhvern tímann minnst á það en mér líður sjaldan jafn skringilega og á sunnudagskvöldum eftir að ég er búinn að ná þynnkunni úr líkamanum.

Einhvern veginn virðast allar tilfinningar, áhyggjur, gleði og svo framvegis margfaldast. Dálítið skrítin tilfinning. Mér langar svo oft að skrifa eitthvað stórkostlegt um líf mitt, reyna að fanga einhvern veginn hvernig mér líður. Það er sennilega ástæðan fyrir því að ég skrifa alltaf langmest í persónulegu dagbókina mína á sunnudagskvöldum.

Annars var ég í geðveikt skemmtilegu partíi í gær. Með skemmtilegri partíum í nokkurn tíma. Ein af ástæðunum var sennilega sú að við ákváðum nokkuð snemma að fara ekki niður í bæ og því var ég fullkomlega sáttur við að vera bara í partíinu allt kvöldið. Málið er nefnilega að þegar maður er síngúl einsog ég er, þá finnst manni maður alltaf þurfa að kíkja í bæinn.

En allavegana, þetta var tvöfalt afmæli haldið í Kópavoginum og var alveg hellingur af skemmtilegu fólki. Enginn var þó skemmtilegri en eldra afmælisbarnið, sem fór gjörsamlega á kostum, sérstaklega þegar tók að líða á partíið.

Mjög gaman að þá komst ég að því að Justin Timberlake er orðinn mun vinsælli meðal fólks á mínum aldri en ég hélt. PR viðurkenndi m.a. að hann væri aðdáandi. Dálítið fyndið að við tveir, sem höfum (að okkar mati) verið þekktir fyrir vandaðan tónlistarsmekk skulum hafa verið mest áberandi JT aðdáendurir á staðnum.

Já, og það er alveg nauðsynlegt að hlusta á Galapogos að minnsta kosti einu sinni á sunnudagskvöldum. Ég hlustaði á það á iPodinum mínum á meðan ég labbaði útá Snæland að leigja mér DVD disk áðan og var með gæsahúð nær allt lagið. Æðislegt lag.

Ef þessar tvær húsflugur, sem hafa verið að gera mig geðveikan undanfarna daga, lesa þetta blogg þá vil ég segja ykkur eitt.

Varið ykkur! Þið munið eiga von á hroðalegum dauðdaga um leið og ég næ ykkur. Þið getið ekki flúið endalaust!!