Þegar ég vaknaði í morgun var kominn snjór fyrir utan. Ég þurfti því miður að skila spólu á Blockbuster og því þurfti ég að hlaupa úti í 10 stiga frosti.

En mér er bara alveg sama af því að við erum að fara til Florida á morgun. Jibbíííí.

Við Hildur erum að fara með Dan og Victoriu, vinum okkar. Við ætlum að leggja af stað snemma á morgun og keyra allan daginn niður til Panama City Beach, en það er að ég held 19 tíma keyrsla. Við gistum þar á einhverju ódýru móteli og ætlum að vera 7 daga.

Það verður vonandi fjör. Þetta er lang vinsælasti spring break staðurinn og ég held að um hálf milljón háskólanemar séu þarna í marsmánuði. Hildur stefnir á að komast í "Girls Gone Wild, Spring break 2002"

Ég veit ekki hvort ég skrifi eitthvað frá Florida. Ég efast stórlega um það.

Myndir frá því þegar við Hildur fórum til í heimsókn Washington D.C.ásamt Genna og Söndru. Við gistum hjá Friðrik og Thelmu yfir Thanksgiving helgina.

Framsóknarmenn eru engu líkir.

Þvílík vitleysa. Sjá: 1 - 2

Prófið í morgun gekk sæmilega og nú er bara eitt próf eftir, klukkan 12 á morgun.

Ég ætla því að eyða deginum í að stúdera hagmælingar og línulega algebru.

Ég lofa því að skrif mín munu verða skemmtilegri þegar ég er búinn.

Það er hægt að keyra "regression" fyrir skemmtilegheit.

Skemmtilegheit á síðunni hans Einars = 10 - 3 X fjöldi prófa eftir - 2 X klukkustundir, sem ég er búinn að læra í dag - 2 X klukkustundir síðan ég vaknaði + 2 X fjöldi kaffibolla.

Á morgun er ég að fara í próf í alþjóðafjármálum og svo á þriðjudag er það hagmælingatíminn minn.

Ég er orðinn dálítið stressaður, sem ég veit í raun ekki hvort er gott eða vont. Stundum finnst mér ég kunna allt og þá verð ég ennþá stressaðri en vanalega. Ég er þá hræddur um að ég sé að gleyma einhverju.

Það er samt ekki gott að vera alltof rólegur þegar maður fer í próf. Það er gott að vera dálítið ofvirkur rétt fyrir próf.

Dagurinn í dag er búinn að vera leiðinlegur. Hápunktarnir voru þegar ég bakaði bandarískar pönnukökur (blandaði saman tilbúnu deigi og vatni og hellti á pönnu) og síðan horfði ég á The Simpsons. Jei.

Gærdagurinn var ekki mikið meira spennandi. Ég ákvað að fara í aukatíma í hagfræði eftir að ég horfði á Liverpool vinna Middlesboro. Ég fór aðallega í tímann til að forðast það að horfa á háskólakörfubolta allan daginn. Í gærkvöldi kíktum við Hildur svo heim til Ryans, þar sem við vorum eitthvað að spjalla fram á nótt.

Ég vildi að ég gæti bara spólað áfram svo sem tvo daga.

Hljóðbútarnir á þessari síðu eru ótrúlega fyndnir.

Ég mæli sérstaklega með Miss Cleo, Arnold og Jack Nicholson. Treystið mér, þið munið hlæja.

Þessi síða er fyndnari en allir brandararnir, sem ég hef fengið senda í pósti, til samans.

Um næstu helgi á að byrja að sýna E.T. aftur í bandarískum kvikmyndahúsum. Þetta er svo sem ekkert svo merkilegt, Steven Spielberg vantar sennilega pening.

Það, sem mér finnst einna skemmtilegast er að Spielberg hefur notað tölvutækni til að breyta sumum atriðum í myndinni. Til dæmis, þegar einn krakki er á leið á grímuball var upphaflega sagt við hann "he looks like a terrorist" en því var breytt í "like a hippie".

Einnig í lokaatriðinu, þegar E.T. og Elliott hjóla framhjá lögreglumönnum, þá er búið að fjarlægja riffla úr höndum lögreglumanna og í staðinn eru komnar talstöðvar. Einsog snillingurinn Lewis Black benti á í The Daily Show í gær þá nota löggurnar sennilega talstöðvarnar til að spyrja hvorn annan: "Where the hell are our guns. We're trying to catch a friggin' alien".

Ja hérna, nú er ég svo aldeilis hissa!

Birth certificate shows Miss Cleo hails from California, not Jamaica

Ég, sem var búinn að sannfærast um krafta Cleo! Ég var að fara að hringja í hana, til að fá spurningarnar á næsta hagfræðiprófi.

Æi, það finnst þetta ábyggilega engum fyndið, nema kannski PR og öðrum, sem búa í Bandaríkjunum.

Það er greinilegt að ferðamálaráðið í Ísrael er í ham þessa dagana. Jens PR bendir á kynningu á sólarlandaferðum til Ísrael á Íslandi. Í skólanum mínum var í gær verið að kynna ferðir til Ísraels. Öllum gyðingum á milli 18 og 26 er boðið í ókeypis ferðalag í 10 daga til Ísrael.

Nokkrir af mínum bestu vinum hérna eru gyðingar en ég efast um að þeim langi mikið til Ísrael akkúrat þessa stundina.

Ég er ennþá í þjóðkirkjunni, sem er víst lúterstrúar. Mér finnst að lúterska kirkjan ætti að bjóða mér ókeypis til Þýskalands.

Sjónvarpsstöðin Fox er án efa sú metnaðarfyllsta í dagskrárgerð hér í Bandaríkjunum. Sem dæmi um frábæra þætti má nefna Who wants to marry a multi-millionaire, Love Cruise, Temptation Island og Glutton Bowl - The world's greatest eating contest.

Í kvöld ætla þeir á stöðinni að toppa það allt með Celebrity Boxing. Þarna munu útbrunnar stjörnur berjast í alvöru boxi. M.a. mun Vanilla Ice berjast við Todd Bridges. Síðan mun skautastjarnan Tonya Harding berjast við fyrrum ástkonu Bill Clinton, Paulu Jones.

Ef þetta verður ekki snilld, þá mun ég hætta að horfa á sjónvarp.

Þessi frétt er nokkuð mögnuð.

Innflytjendaeftirlitið var að senda staðfestingu til flugskóla í Miami um að umsókn þeirra fyrir vegabréfsáritun fyrir Mohamed Atta og Marwan Al-Shehhi hafi verið samþykkt. Fyrir rúmum sex mánuðum voru þeir félagar önnum kafnir við að fljúga flugvélum á World Trade Center turnana. Bush er ekki skemmt.

Ég er búinn að vera að skrifa stjórnmálafræðiritgerð á bókasafninu í allan dag.

Auk þess er ég búinn að skoða póstinn minn 8 sinnum, skoða allar mögulegar Liverpool fréttir, skoða Pressuna fjórum sinnum, lesa meirihlutann af kommentunum á Metafilter og tékka á tenglasíðunni minni að minnsta kosti 15 sinnum.

já, og ég skrifaði 9 blaðsíður af stjórnmálafræði. Þó held ég að ég hafi eytt meiri tíma á netinu en í Word. Ég held að ég þyrfti að fara að skrifa ritgerðirnar mínar á gamaldags ritvél. Það myndi eflaust fækka netheimsóknunum mínum.

Ég gafst þó upp rétt fyrir sjö og kom mér hingað heim. Undeclared og 24 eru í sjónvarpinu og því get ég náttúrulega ekki misst af.

Þá er ég buinn að fylla út NCAA bracket-ið mitt.

Ég skora á alla, sem vita eitthvað um bandarískan háskólakörfubolta að reyna að gera betur.

Ég spái því að Duke vinni skólann hennar Thelmu, Maryland í úrslitunum.

Jason Williams verður besti leikmadurinn. Hann verður svo valinn af Chicago Bulls í nýliðavalinu í sumar og Bulls verða meistarar 2003.

Frétt, sem snertir alla: Slegist um íslenska bílnúmeraplötu á enskum uppboðsvef

Þess má til gamans geta að ég seldi í síðustu viku þessa bók á Amazon fyrir 32 dollara. Ætti ég að senda inn fréttatilkynningu?

Þá er helgin búin og ég þarf víst að fara að læra aftur.

Laugardagurinn var alger snilld. Við Hildur fórum á Crobar, sem er sennilega heitasti næturklúbburinn hérna í Chicago. Þar kostar morðfé inn en þrátt fyrir það er alltaf biðröð. Reyndar var biðröðin stutt núna en það hefur sennilega verið af mannúðarástæðum, þar sem kuldinn fyrir utan var fáránlegur.

Inni var troðfullt einsog vanalega. Geðveikt gaman, tónlistin góð og stemningin frábær. Reyndar fannst mér vera fullmikið af strákum, sem voru berir að ofan. Þetta virðist vera mikið í tísku í Bandaríkjunum þessa dagana. Á MTV sá ég heimildarmynd um fólk, sem fer í lýtaaðgerðir og þar var fylgst með strák, sem setti sílíkon í kálfana sína (honum fannst kálfarnir vera svo stelpulegir). Allavegana, þá var sýnt þegar gaurinn var að fara að djamma. Þegar hann var að gera sig tilbúinn byrjaði hann á því að setja á sig glimmer. Síðan fór hann í bol, sem hann síðan fór úr um leið og hann kom inná klúbbinn.

Ok, það voru allavegana nokkrir þannig gaurar þarna. Síðan fóru þeir uppá pallana og dönsuðu þar. Mér var ekki skemmt.

Þrátt fyrir það var kvöldið snilld og við dönsuðum til kl.5.

Á sunnudag var frekar lítið gert. Jú, við lágum uppí rúmi og horfðum á Sex & The City. Síðan horfðum við á nokkuð góða heimildamynd um kvikmyndagerðarmenn, sem fylgdu fyrstu slökkviliðsmönnunum inní World Trade Center 11.sept.

Íslendingar vita fátt skemmtilegra en að lesa um veðrið. Veðrið í dag hefur verið ömurlegt. Við ætluðum að vera ýkt dugleg og gera eitthvað skemmtilegt í dag en veðrið var alltof leiðinlegt til að vera úti. Við keyrðum því yfir í Woodfield, sem er stærsta mallið hér í borg.

Þar löbbuðum við um meðal stífmeikaðra unglingstelpna í dágóðan tíma, borðuðum á Cinnabon (nammm!) og versluðum eitthvað smá. Síðan fórum við í Target, þar sem ég keypti mér hvorki meira né minna en rafmagnsrakvél. Ja hérna, aldrei hélt ég að sá dagur myndi renna upp.

Allavegana, í gær vorum við löt. Við fórum og heimsóttum Dan og Elizabeth, en þau eru að dansa saman í Dance Marathon, sem er dans maraþon (einsog þeir, sem eru góðir í ensku hafa gert sér grein fyrir), þar sem Northwestern nemendur dansa í 30 klukkutíma til styrktar einhverju góðu málefni. Við kíktum á þau klukkan 9 í gær og svo aftur klukkan 8 í kvöld og virkuðu þau aðeins þreyttari, enda búin að dansa í 26 tíma.

Núna erum við Hildur heim að drekka (ég Bud og Hildur Bacardi Silver. Síðan er stefnan tekin suður.

Í dag var síðasti skóladagurinn minn á þessari önn. Í næstu viku er lestrarvika og svo tvö próf í vikunni á eftir.

Þessi síðasti dagur var alveg einsog síðustu skóladagar eiga að vera. Veðrið er æðislegt, um 20 stiga hiti (þess má til gamans geta að á mánudaginn, fyrir fjórum dögum var 25 stiga frost) og ég fór á stuttermabol í skólann.

Ég kíkti aðeins á Mark Witte, sem er ráðgjafinn minn fyrir hagfræðiritgerðina mína og var hann í voða stuði og var rosa ánægður með hvernig ritgerðin er að þróast. Síðan fór ég í tvo dæmatíma, þar sem fáir voru að fylgjast með og kennararnir varla nenntu að vera að fara yfir einhver gömul verkefni.

Svo eftir líkamsrækt kom ég heim og viti menn, bíllinn minn, sem hefur verið dauður fyrir utan í frostinu komst alltíeinu í gang. Skál fyrir því!

Þá erum við búin að plana Spring Break þetta árið. Síðustu tvö ár höfum við Hildur farið til New York og New Orleans og var geðveikt gaman í bæði skiptin.

Þetta árið langaði okkur að fara í típískt bandarískt spring break. Þess vegna ætlum við að fara með tveim vinum okkar niður til Panama City Beach, Florida.

Þarna koma árlega í marsmánuði yfir 600.000 háskólanemendur frá öllum Bandaríkjunum. Travel Channel valdi Panama City Beach besta spring break staðinn.

Við ætlum að keyra suður til Florida, en það er um 19 tíma akstur. Ætlunin er að fara 22.mars, sem er föstudagur og vera í eina viku.

Núna þarf ég bara að komast í gegnum lestrarviku, þrjú próf og eina ritgerð.

Þessi vika er síðasta vikan á þessari önn. Í næstu viku er lestrarvika og svo próf. Ég þarf að fara að fylla út CTEC upplýsingar, þar sem ég gef prófessorunum einkunn. Allavegana, tímarnir, sem ég er í núna eru:

Hagfræði - International Finance. Einsog nafnið gefur til kynna, alþjóðleg fjármál. Voða gaman, færa til fullt af línuritum og fjör. Kennt af hinum merka Lawrence Christiano.

Hagfræði - Advanced Econometrics. Hagtölfræðitími, þar sem notast er við línulega algebru. Mikil tölvuvinna, aðallega með hjálp Stata. Kennt af Joseph Altonji

Stjórnmálafræði - Latin American Politics. Fjallað um stjórnmál í Suður-Ameríku frá seinni heimsstyrjöld til dagsins í dag. Kennt af Edward Gibson

Hagfræði - Honor's Seminar. Þetta er í raun ekki tími, heldur skrifum við í þessum tíma ritgerð. Ég er búinn að velja mér ritgerðarefni og er ég á fullu að safna saman gögnum fyrir ritgerðina.

Jæja, þetta er spennandi efni, ekki satt?

Ed Gibson, kennarinn minn í Suður-Amerískum stjórnmálum benti mér á þessa grein á BBC. Hann sagði að þetta myndi ábyggilega ylja manni um hjartarætur.

Þessi uppblásni hermaður er nýjasta tæki kólumbíska hersins í baráttunni við skæruliða.

Á þeim svæðum, sem FARC ræður yfir er fólk afar hrætt við ofbeldi og því notar herinn þennan uppblásna hermann, sem gengur ekki með byssu, til að fá upplýsingar út úr fólki varðandi staðsetningu skæruliðanna.

Einn strákur, sem er með mér í hagfræðitíma benti mér á þessa athyglisverðu ritgerð. Höfundarnir (Kalaitzidakis, Mamuneas og Stengos) raða niður hagfræðideildum í helstu háskólum heims. Skólunum er raðað niður eftir því hve mikið af efni eftir prófessora viðkomandi skóla er birt og vitnað í. Þeir söfnuðu saman upplýsingum uppúr 30 helstu hagfræðitímaritum, sem gefin eru út.

Margt athyglisvert kemur út úr þessari niðurröðun. Til að mynda að efstu sautján skólarnir eru allir í Bandaríkjunum. Fyrstur evrópskra skóla er Tilburg í Hollandi, númer tvö er London School of Economics.

Annars lítur topp 25 listinn svona út:

1. Harvard
2. University of Chicago
3. MIT
4. Northwestern
5. University of Pennsylvania
6. Yale
7. Princeton
8. Stanford
9. Berkeley
10. NYU
11. Columbia
12. UCA San Diego
13. University of Michigan
14. UCLA
15. Cornell
16. University of Texas, Austin
17. University of Rochester
18. Tilburg (Holland)
19. University of Wisconsin - Madison
20. London School of Economics (England)
21. University of Minnesota
22. Boston University
23. University of Toronto (Kanada)
24. Brown
25. Tel Aviv University (Ísrael)

Við Hildur fórum að sjá Ben Folds spila í The Vic í gær. Reyndar mættum við aðeins of seint, þar sem við þurftum að bíða nokkuð lengi eftir borði á Mia Francesca.

Tónleikaferðin hans Ben Folds heitir því viðeigandi nafni "ben folds and a piano", þar sem hann var einn á sviðinu allan tímann með píanóið sitt. Tónleikarnir voru frábærir. Folds er alger snillingur, því honum tekst að koma lögunum sínum frábærlega til skila án þess að notast við trommur né bassa.

Hann tók flest bestu lögin af nýju plötunni sinni, svo sem "Still Fighting It", "Fred Jones part 2" og "Rocking the Suburbs", sem að hét upphaflega "Korn Sucks". Svo tók hann líka gömul lög einsog "Philosophy" og "Best Imitation of Myself"

Í kvöld erum við Hildur að fara að sjá snillinginn Ben Folds, en hann er að spila í The Vic, sem er sami staðurinn og við sáum Air og Sigurrós spila.

Við ætlum að kíkja á ítalskan stað þarna rétt hjá fyrir tónleikana og kíkja svo á einhverja bari á eftir.

Partíið í gær var nokkuð skemmtilegt. Við sáum þegar við komum að fimm dollararnir (sem við borguðum fyrir bjórinn) voru til styrktar baráttu gegn Taco Bell. Partíið hét hvorki meira né minna en "Revolution Party". Baráttan gegn Taco Bell er tískufyrirbrygði meðal nokkurra vina minna, vegna þess að Taco Bell borgar þeim, sem tína tómata fyrir þá, afskaplega lág laun og er vinnuaðstæðunum líkt við þrælahald. Sennilega gott málefni, ég hef ekki kynnt mér það nóg. Ég á þó nokkuð auðvelt með að sniðganga Taco Bell, þar sem mér þykir maturinn þar hræðilega vondur.

Allavegana, þá var partíið fínt og allir voða hressir.

Ég og Hildur erum að fara í Co-op partí á eftir. Það er partí haldið í co-op húsinu, sem er stórt einbýlishús, þar sem um 30 vinstri-sinnaðir Northwestern nemendur búa. Þar búa m.a. tvær vinkonur mínar, sem kusu báðar Ralph Nader. Það er nokkuð furðulegt að flestir vinir mínir hér eru mjög róttækir. Heima á Íslandi var ég alltaf talinn meðal vinstrimanna í mínum vinahóp. Ég held að allir mínir bestu vinir (-1) heima séu hægrimenn. Hérna er ekki einn vinur minn repúblikani

Margar eftirminnilegustu stundir mínar hér í Bandaríkjunum hafa verið tengdar þessum Co-op partíjjum. Spurning hvort eitthvað gerist í kvöld. Þarna er allavegana alltaf nóg af ódýrum bjór og einhverjum punch, sem er búinn til með EverClear (95%).

Ég held mig bara við bjórinn. Það er alltaf tunna niðrí kjallaranum, þar sem svona sextíu manns eru vanalega samankomnir í fimmtíu gráðu hita. Uppi er svo einhver hljómsveit, sem spilar í einni stofunni. Svo er það skylda í bandarískum háskólapartíum að það sé að minnsta kosti ein stelpa ælandi inní eldhúsi eða inná baði.