Þessi síða er nokkuð skemmtileg (í nokkrar mínútur allavegana). Með því að svara einföldum spurningum (já eða nei) giskar síðan á það hvaða einræðisherra/sjónvarpskarakter þú þykist vera.

Eftir um 20 spurningar tókst síðunni að fatta að ég var Pol Pot. Það þykir mér nokkuð gott.

Þá eru þrír leikir búnir í enska boltanum og er Liverpool í öðru sæti. Ég er búinn að horfa á alla leikina í sjónvarpinu, nú síðast á Blackburn-Liverpool.

Ég veit ekki alveg við hverju ég á að búast á þessu tímabili. Ég tel ennþá að Liverpool vanti menn á vængina. Reyndar er Danny Murphy að koma inn gríðarlega sterkur á hægri vængnum og Riise er búinn að skora tvö mörg af vinstri vængnum. Hins vegar var það augljóst í leiknum á móti Blackburn að Damien Duff væri hin fullkomna viðbót við leikmannahóp Liverpool. Hvað eftir annað olli hann Xavier vandræðum á vinstri kantinum og hann átti þátt í báðum mörkum Blackburn.

Draumur minn er að sjá hann í Liverpool búning fyrir helgina, en mér finnst það afar ólíklegt. Ég er sáttur við 9 af 11 stöðum í liðinu. Það er erfitt að styrkja vörnina og sóknarmennirnir eru í heimsklassa. Miðjan er líka sterk með Hamann og Gerrard. Það er svo spurning hvort ekki sé hægt að kaupa sókndjarfa vængmenn. Ef það gerðist þá myndi ég verða talsvert bjartsýnnari.

Annars varðandi leikinn í kvöld, þá var ég sæmilega ánægður. Ég hélt að Liverpool myndi stela sigrinum þegar Riise skoraði seinna mark Liverpool en svo kom einhver óþekktur Ítalabjáni og jafnaði. Ég hafði hins vegar búist við því að þetta yrði erfiður leikur, þar sem Blackburn er með mjög sterkt lið. Ef að þeir halda sínum bestu mönnum ómeiddum, þá geta þeir unnið öll liðin í deildinni.

Á mánudaginn er svo annar erfiður leikur, á móti Newcastle á Anfield. Þá er spurning hvort einhverjir nýjir hafi bæst í hópinn, en frestur til leikmannakaupa rennur út um helgina.

Múrinn er magnað vefrit. Meira að segja þegar þeir eru að tala um málefni, sem koma Bandaríkjunum nákvæmlega ekkert við, þá tekst þeim að tengja landið einhvern veginn við skrif sín.

Í grein um íslenskt heilbrigðiskerfi tekst þeim meira að segja að troða nafni bandarísks forseta í titil greinarinnar. Efni greinarinnar kemur Bandaríkjunum nákvæmlega ekkert við. Magnað!

Þá eru þrír leikir búnir í enska boltanum og er Liverpool í öðru sæti. Ég er búinn að horfa á alla leikina í sjónvarpinu, nú síðast á Blackburn-Liverpool.

Ég veit ekki alveg við hverju ég á að búast á þessu tímabili. Ég tel ennþá að Liverpool vanti menn á vængina. Reyndar er Danny Murphy að koma inn gríðarlega sterkur á hægri vængnum og Riise er búinn að skora tvö mörg af vinstri vængnum. Hins vegar var það augljóst í leiknum á móti Blackburn að Damien Duff væri hin fullkomna viðbót við leikmannahóp Liverpool. Hvað eftir annað olli hann Xavier vandræðum á vinstri kantinum og hann átti þátt í báðum mörkum Blackburn.

Draumur minn er að sjá hann í Liverpool búning fyrir helgina, en mér finnst það afar ólíklegt. Ég er sáttur við 9 af 11 stöðum í liðinu. Það er erfitt að styrkja vörnina og sóknarmennirnir eru í heimsklassa. Miðjan er líka sterk með Hamann og Gerrard. Það er svo spurning hvort ekki sé hægt að kaupa sókndjarfa vængmenn. Ef það gerðist þá myndi ég verða talsvert bjartsýnnari.

Annars varðandi leikinn í kvöld, þá var ég sæmilega ánægður. Ég hélt að Liverpool myndi stela sigrinum þegar Riise skoraði seinna mark Liverpool en svo kom einhver óþekktur Ítalabjáni og jafnaði. Ég hafði hins vegar búist við því að þetta yrði erfiður leikur, þar sem Blackburn er með mjög sterkt lið. Ef að þeir halda sínum bestu mönnum ómeiddum, þá geta þeir unnið öll liðin í deildinni.

Á mánudaginn er svo annar erfiður leikur, á móti Newcastle á Anfield. Þá er spurning hvort einhverjir nýjir hafi bæst í hópinn, en frestur til leikmannakaupa rennur út um helgina.

Blog MD er athyglisverð síða, sem ég rakst á í gegnum Movabletype

Síðan er samstarfsverkefni nokkurra manna, sem eru áhugamenn um vefleiðara á netinu. Tilgangur verkefnisins er að ákveða ákveðna staðla yfir það hvernig metadata hverrar síðu skuli vera. Þannig ættu lesendur auðveldlega að geta leitað sér að efni við sitt hæfi á meðal þeirra meira en hálfra milljóna vefleiðara í heiminum.

Metadata eru upplýsingar, sem tæki einsog leitarvélar nota til að flokka niður vefsíður. Metadata inniheldur nafn síðunnar, lýsingu á henni, tungumál og fleira. Annars er fróðlegt fyrir þá, sem skrifa á netið að kynna sér betur tilgang Blog MD

Ann Coulter er án efa einhver sá svakalegasti íhaldsmaður, sem ég hef nokkurn tíma séð í sjónvarpi. Hún var fastur gestur í talþáttum í Bandaríkjunum síðasta mánuðinn minn þar en hún var að gefa út bókina Slander: Liberal Lies About the American Right, þar sem hún telur upp dæmi um það hvernig vinstri menn í Bandaríkjunum stjórna öllum fjölmiðlum.

Ég hef lesið hluta úr bókinni, sem er hin besta skemmtun enda sakar hún saklausustu fjölmiðlamenn um að vera útsendarar illra vinstrimanna. Til að mynda ásakaði hún Katie Couric um að vera með stanslausan vinstri áróður í sínum þætti.

Coulter afrekaði það meðal annars í einum spjallþætti að ráðast á Bill O'Reilly frá hægri. Það er svona álíka og að ráðast á Guðna Ágústsson fyrir að vera á móti íslensku sauðkindinni. Þegar O'Reilly reyndi svo að spyrja hana erfiðra spurninga reiddist hún mjög og neitaði að tala um neitt nema bókina sína.

Annars hefur Coulter mælt nokkur gullkorn í viðtölum og fyrir það er hún átrúnaðargoð margra íhaldsmanna Í Bandaríkjunum. Í viðtali við New York Observer sagði hún m.a.

Vegna þessa og fleiri ummæla er Coulter orðin mjög umdeild í Bandaríkjunum og fannst pistlahöfundi Wall Street Journal tími til kominn að taka upp málstað hennar í pistli í dag. (Tenglar í boði Metafilter)

Á síðustu dögunum mínum í Bandaríkjunum tók ég saman lista yfir það, sem ég vissi að ég myndi sakna. Mér tókst aldrei almennilega að klára listann og uppúr þessu, þá held ég að ég muni aldrei nenna því.

Þannig að ég birti hérna bara það, sem ég var kominn með, ef einhver skyldi hafa áhuga.

Ég veit að ég á eftir að sakna:

Vina minna
Skólans míns
Chicago
Evanston
Chicago Cubs
Chicago Bulls
Northwestern Wildcats
Chicago Bears
tailgating
The Daily Show
ESPN
CPK
Olive Mountain
Potbelly
Starbucks
Dunkin' Donuts
Bud Light

Ég er núna búinn að breyta um hýsingu á síðunni minni. Framvegis verður hægt að komast inná síðuna á www.eoe.is.

Ég er búinn að breyta skráningunni á rss molum (takk Bjarni), þannig að þeir, sem eru með síðuna mína á RSS molum ættu að færast beint inná síðuna.

Hinsvegar er ekki búið að breyta Nagportal skráningunni og því mun ég halda áfram að uppfæra bloggsíðuna mína á Northwestern servernum í einhvern tíma.

Ágúst Flygering minntist aðeins á grein, sem James Baker, fyrrverandi utanríkisráðherra Bandaríkjanna skrifaði í New York Times um helgina undir heitinu The Right Way to Change a Regime.

Í greininni gagnrýnir Baker þá áætlun GWB að ráðast inní Írak án þess að leita eftir stuðningi fleiri landa. Baker telur nauðsynlegt að fá stuðning Sameinuðu Þjóðanna en ekki bara Ísraels og Bretlands. Hann hvetur Bush til að fá SÞ til að setja Saddam Hussein úrslitakosti. Annað hvort leyfi Saddam vopnaeftirlitsmönnum inní landið án skilyrða eða ráðist verður á Írak. Ef að Saddam leyfir vopnaeftirlit í orði en ekki á borði, þá verði strax gripið til aðgerða.

Þrátt fyrir að þetta sé ekki fullkomið plan hjá Baker, þá er svo sannarlega meira vit í þessu heldur en því að láta Bandaríkjamenn ráðast eina inní landið. Staðreyndin er sú að Bandaríkjamenn hafa nægan hernaðarstyrk til að fara í þessa aðgerð einir en þeir verða að brjóta odd af oflæti sínu og leita eftir stuðningi hjá öðrum þjóðum. Annars munu þeir einangrast enn frekar í alþjóðlegum samskiptum.

Ég er búinn að bæta inn nýjum eiginleika á síðuna. Hérna fyrir neðan dagatalið hægra megin er hægt að sjá færslur frá sama degi á fyrri árum. Þar, sem ég er búinn að skrifa á þessa síðu í meira en tvö ár, þá ætti þetta að vera skemmtilegur fídus.

Athugið að ef ég hef ekkert skrifað á ákveðnum mánaðardegi síðustu ár, þá birtist auðvitað ekkert hér hægra megin.

Þeir á Múrnum þreytast seint á því að skrifa um Bandaríkin. Í dag skrifar KJ grein um hernaðaræfingar Bandaríkjanna.

Það er nokkuð gaman að velta sér uppúr þessum æfingum. Á þessari æfingu þá átti bandaríski herinn að berjast við ófullkominn (tæknilega séð) her í landi, sem líktist Írak. Gömlum bandarískum hershöfðingja, sem stjórnaði óvinahernum, tókst hins vegar oft að snúa á hinn tæknivædda bandaríska her. Það er greinilegt að snjallir hershöfðingjar geta enn ráðið miklu í stríði, jafnvel við hátæknivædda heri. Sem dæmi um þetta þá er sagt frá atviki í grein The Guardian.

Það er ljóst að bandaríkjamenn hafa nú kennt Saddam nokkrar nýjar hugmyndir til að beita gegn þeim.

Annars er myndin tekin úr skemmtilegri grein í The Onion: Gulf War 2: The Vengeance

Ég afrekaði það að horfa á þáttinn Rugl.is í fyrsta skipti fyrr í kvöld. Þvílíkur menningarþáttur, sem það nú er. Ég sá að minnsta kosti 10 stelpur kyssast í þættinum, sem hlýtur að vera einhvers konar met. Ég var alltaf að vonast til að ég þekkti eitthvað af fólki í þessum þætti, svo ég gæti hlegið að því hvað það væri vitlaust. Æi, annars langaði mig að skrifa eitthvað fyndið um þennan þátt en það er ekki alveg að takast.

Ég horfði svo á Ísland Andorra (berist fram Andorrrrrrra) á RÚV. Það var ágætisleikur, sérstaklega fyrri hálfleikurinn. Seinni hálfleikurinn var hálfger tímasóun enda var þetta Andorra lið arfaslakt. Ég held að ég hefði geta smellt mér á kantinn hjá þeim og það hefði enginn séð muninn. Mér tókst nú að sóla Arnar Viðars einu sinni í leikfimitíma en það er meira en nokkrum leikmanni Andorra tókst í leiknum.

Annars er þessi sjónvarpsdagskrá hér á Íslandi alveg stórfengleg. Ég er svo "heppinn" að foreldrar mínir eru áskrifendur að öllum íslensku stöðvunum en það breytir litlu, því það er bókstaflega ekkert í sjónvarpinu. Ég veit ekki hvernig þetta verður þegar ég flyt, því sennilega verð ég bara með RÚV og Skjá Einn. Það eina, sem ég horfi á í dag er Sex and the City en ég var ekki með HBO útí Bandaríkjunum og hef því ekki séð marga þætti úr þeirri góðu þáttaröð.

Að lokum vil ég leggja það til að allir skandinavískir og þýskir þættir verði bannaðir.

Ég er nú á móti öllum þessum prófum, sem bloggerar birta sí og æ á síðum sínum. Ég rakst hins vegar á mjög athyglisvert próf á BBC vefnum. (via Metafilter)

Þar er manni boðið að fá upplýsingar um það hversu margar margar plánetur jarðarbúar þyrftu ef að allir byggju einsog ég. Samkvæmt því prófi þyrftu jarðarbúar á 5.2 plánetum að halda. Þetta vekur mann náttúrulega til umhugsunar.

Það er ljóst að það yrði stórkostlegt mengunarvandamál ef að allir jarðarbúar myndu lifa við skilyrði, sem við álítum sjálfsögð. Mig minnir til dæmis að ég hafi séð einhvers staðar að Bandaríkjamenn séu 4% jarðarbúa en þeir eigi sök á 25% alls rusls, sem er hent í heiminum. Ég efast um að við Íslendingar séum skárri.

Ég átti afmæli í gær og er ég núna orðinn 25 ára gamall. Í tilefni dagsins var ég með partí hérna í Garðabænum. Þetta verður ábyggilega eitt af síðustu partíjunum, sem ég held hér í foreldrahúsum enda er ég búinn að kaupa mér íbúð, sem ég flyt í í byrjun október.

Allavegana, þá var partíið mjög skemmtilegt. Allir mættu um 9 leytið, sem var mjög skrítið, þar sem vinir mínir hafa ekki verið þekktir fyrir það að vera stundvísir. Svo var farið í bæinn um eitt leytið. Ég fór með nokkrum krökkum á Hverfisbarinn. Þar reddaði Gunnar Narfi okkur inn, fram fyrir langa röð. Það er greinilegt að vinir mínir eru með eindæmum sjóaðir í næturlífinu, því Emil tókst að koma okkur fram fyrir röð á Nasa um síðustu helgi.

Allavegana, þá var ég að fara í fyrsta skipti á þennan stað og líkaði mér bara nokkuð vel. Hitti eitthvað af fólki, og meðal annars engan annan en Gumma Jóh. Hann er náttúrulega svo frægur í Blogg heimum að manni leið einsog maður væri að hitta Björgvin Halldórs.

Kvöldið endaði svo á stórskemmtilegan hátt, það er í leit að leigubíl. Ég blótaði því að vera ekki kominn með nýju íbúðina enda hefði ég þá getað labbað heim. Það var ekki glæta að fá leigubíl og því komst ég ekki heim fyrr en um 6 leytið.

Í morgun las ég svo þessa frétt (via Óla). Samkvæmt henni vilja menn fækka leigubílum í Reykjavík. Ég get ekki gert annað en hrósa mönnum fyrir tímasetninguna. Það er mjög líklegt að fólk fagni fækkun leigubíla daginn eftir menningarnótt.

Ef ég skildi einhvern tímann gleyma því hvenær ég á afmæli, þá er ég alltaf minntur á það daginn áður. Það er nefnilega svo að Elvis Presley dó aðeins nokkrum klukkutímum áður en ég fæddist.

Þessi grein í The Guardian talar um hvernig Elvis Presley varð frægur á því að stela tónlist frá svertingjum. Athyglisverðar umræður á Metafilter.

Chuck D. sagði:

Eminem sagði:

Það er spurning hvort ekki sé of mikið gert úr því að hann sé "konungur rokksins"? Hann samdi ekki einu sinni lögin sín sjálfur.

Enski boltinn er að byrja um helgina og mig er farið að hlakka mikið til. Það er ljóst að þrjú bestu liðin eru Liverpool, Arsenal og Manchester United. Það er gaman að velta sér fyrir liðunum og því hverjir hafa bestu leikmennina í hverri stöðu.

Ég geri ráð fyrir því að liðsuppstillingarnar verði á eftirfarandi veg:

Liverpool: Dudek, Carragher, Hyppia, Henchoz, Babbel, Riise, Hamann, Gerrard, Diouf, Heskey, Owen
Arsenal: Seaman, Cole, Keown, Campbell, Lauren, Pires, Vieira, Ljungberg, Wiltord, Henry, Bergkamp
Manchester United: Barthez, Silvestre, Ferdinand, Brown, Neville, Giggs, Keane, Veron, Beckham, van Nilsteroy, Solskjaer

Það er gaman að velta sér upp hverjir séu bestir í sinni stöðu.

Markmaður: Það er enginn vafi að Jerzy Dudek er besti markmöðurinn í ensku úrvalsdeildinni. Seaman er gamall og Barthez er alltof mistækur.

Vinstri bakvörður: Þar er Cole, að mínu mati, sterkastur. Carragher er betri varnarmaður en hann, en Cole er mun betri þegar hann kemur með boltann fram á völlinn. Silvestre hefur aldrei heillað mig

Miðvörður nr.1: Þarna eru samankomnir þrír bestu varnarmennirnir í deildinni. Að mínu mati er Campbell sístur af þeim þremur. Hyppia hefur vinninginn núna, vegna þess að hann er fyrirliði liðsins og mikill leiðtogi. Það er þó ljóst að Ferdinand gæti orðið besti varnarmaður heims í framtíðinni.

Miðvörður nr.2: Þetta er einn af veiku pörtunum í United liðinu. Fyrir utan Ferdinand, þá eru Blanc og Brown að berjast um stöðuna og hvorugur þeirra er nógu góður. Henchoz nær ótrúlega vel saman við Hyppia og þeir mynda því saman öflugasta miðvarðaparið. Hins vegar er Keown að mínu matri sterkari.

Hægri bakvörður: Það er dálítið erfitt að fullyrða um þá stöðu. Að mínu mati er Markus Babbel betri en Neville og Lauren en hins vegar er Babbel búinn að vera lengi frá. Ég treysti því þó að hann sé búinn að ná sér og verði besti hægri bakvörðurinn í deildinni.

Vinsri kantur: Þarna er enginn vafi á því að Pires er talsvert betri en Riise og Giggs.

Miðjumaður nr.1: Þarna eru saman komnir þrír bestu miðjumenn í enska boltanum, geðsjúklingarnir Keane og Vieira ásamt Gerrard. Það er ljóst að í framtíðinni getur Gerrard orðið einn allra besti miðjumaðurinn í heimi. Núna er það hins vegar Vieira, sem er bestur.

Miðjumaður nr.2: Veron olli gríðarlegum vonbrigðum á síðasta tímabili. Ég hef þó enn trú á því að hann nái að sýna sig enda er hann einn af bestu miðjumönnum í heimi. Að mínu mati mun hann vera sterkari en Ljungberg og Hamann.

Hægri kantur: Þetta er auðvelt val, alveg einsog með vinstri kantinn. Beckham er betri en Diouf og Wiltord. Diouf er þó aðeins tvítugur og hann gæti komið töluvert á óvart á tímabilinu.

Sóknarmaður nr.1: Þrír bestu framhjernarir í enska boltanum eru Owen, Henry og van Nilsteroy. Ég er á því að Owen sé bestur af þeim. Henry er alltaf að koma sér í vandræði og hann brennir af of mörgum dauðafærum. Van Nilsteroy skorar mikið en honum tókst hins vegar ekki að skora neitt í undankeppni HM og því komst Holland ekki á HM. Fyrir það fyrirgef ég honum ekki.

Sóknarmaður nr.2: Ég er ekki mesti aðdáandi Emile Heskey og að mínu mati er Solskjaer ekkert neitt sérstaklega góður. Bergkamp var lengi vel (áður en hann fór til Arsenal) einn af mínum uppáhaldsleikmönnum og ég held að hann verði betri en hinir tveir.

Þannig að ef stöðurnar eru bornar saman, þá eru 4 leikmenn frá Liverpool: Dudek, Hyppia, Babbel og Owen. 5 leikmenn frá Arsenal: Keown, Cole, Pires, Vieira og Berkamp. 2 leikmenn frá Manchester United: Beckham og Veron.

Enski boltinn er að byrja um helgina og mig er farið að hlakka mikið til. Það er ljóst að þrjú bestu liðin eru Liverpool, Arsenal og Manchester United. Það er gaman að velta sér fyrir liðunum og því hverjir hafa bestu leikmennina í hverri stöðu.

Ég geri ráð fyrir því að liðsuppstillingarnar verði á eftirfarandi veg:

Liverpool: Dudek, Carragher, Hyppia, Henchoz, Babbel, Riise, Hamann, Gerrard, Diouf, Heskey, Owen

Arsenal: Seaman, Cole, Keown, Campbell, Lauren, Pires, Vieira, Ljungberg, Wiltord, Henry, Bergkamp

Manchester United: Barthez, Silvestre, Ferdinand, Brown, Neville, Giggs, Keane, Veron, Beckham, van Nilsteroy, Solskjaer

Það er gaman að velta sér upp hverjir séu bestir í sinni stöðu.

Markmaður: Það er enginn vafi að Jerzy Dudek er besti markmöðurinn í ensku úrvalsdeildinni. Seaman er gamall og Barthez er alltof mistækur.

Vinstri bakvörður: Þar er Cole, að mínu mati, sterkastur. Carragher er betri varnarmaður en hann, en Cole er mun betri þegar hann kemur með boltann fram á völlinn. Silvestre hefur aldrei heillað mig

Miðvörður nr.1: Þarna eru samankomnir þrír bestu varnarmennirnir í deildinni. Að mínu mati er Campbell sístur af þeim þremur. Hyppia hefur vinninginn núna, vegna þess að hann er fyrirliði liðsins og mikill leiðtogi. Það er þó ljóst að Ferdinand gæti orðið besti varnarmaður heims í framtíðinni.

Miðvörður nr.2: Þetta er einn af veiku pörtunum í United liðinu. Fyrir utan Ferdinand, þá eru Blanc og Brown að berjast um stöðuna og hvorugur þeirra er nógu góður. Henchoz nær ótrúlega vel saman við Hyppia og þeir mynda því saman öflugasta miðvarðaparið. Hins vegar er Keown að mínu matri sterkari.

Hægri bakvörður: Það er dálítið erfitt að fullyrða um þá stöðu. Að mínu mati er Markus Babbel betri en Neville og Lauren en hins vegar er Babbel búinn að vera lengi frá. Ég treysti því þó að hann sé búinn að ná sér og verði besti hægri bakvörðurinn í deildinni.

Vinsri kantur: Þarna er enginn vafi á því að Pires er talsvert betri en Riise og Giggs.

Miðjumaður nr.1: Þarna eru saman komnir þrír bestu miðjumenn í enska boltanum, geðsjúklingarnir Keane og Vieira ásamt Gerrard. Það er ljóst að í framtíðinni getur Gerrard orðið einn allra besti miðjumaðurinn í heimi. Núna er það hins vegar Vieira, sem er bestur.

Miðjumaður nr.2: Veron olli gríðarlegum vonbrigðum á síðasta tímabili. Ég hef þó enn trú á því að hann nái að sýna sig enda er hann einn af bestu miðjumönnum í heimi. Að mínu mati mun hann vera sterkari en Ljungberg og Hamann.

Hægri kantur: Þetta er auðvelt val, alveg einsog með vinstri kantinn. Beckham er betri en Diouf og Wiltord. Diouf er þó aðeins tvítugur og hann gæti komið töluvert á óvart á tímabilinu.

Sóknarmaður nr.1: Þrír bestu framhjernarir í enska boltanum eru Owen, Henry og van Nilsteroy. Ég er á því að Owen sé bestur af þeim. Henry er alltaf að koma sér í vandræði og hann brennir af of mörgum dauðafærum. Van Nilsteroy skorar mikið en honum tókst hins vegar ekki að skora neitt í undankeppni HM og því komst Holland ekki á HM. Fyrir það fyrirgef ég honum ekki.

Sóknarmaður nr.2: Ég er ekki mesti aðdáandi Emile Heskey og að mínu mati er Solskjaer ekkert neitt sérstaklega góður. Bergkamp var lengi vel (áður en hann fór til Arsenal) einn af mínum uppáhaldsleikmönnum og ég held að hann verði betri en hinir tveir.

Þannig að ef stöðurnar eru bornar saman, þá eru 4 leikmenn frá Liverpool: Dudek, Hyppia, Babbel og Owen. 5 leikmenn frá Arsenal: Keown, Cole, Pires, Vieira og Berkamp. 2 leikmenn frá Manchester United: Beckham og Veron.

Skemmtileg grein um Alex Ferguson og eilífar afsakanir hans.

Annars hefur það gerst, að ég held að Arsene Wenger fari meira í taugarnar á mér en Ferguson. Það þykir mér merkilegt. Wenger er sífellt að væla. Nú síðast var það yfir því að Steven Gerrard tæklaði geðsjúklinginn Vieira í leiknum síðasta sunnudag.

Ég hef lengi haldið því fram að Roy Keane sé geðveikur.

Hann virðist nú hafa sannað þá kenningu mína með því að rita um það í ævisögu hvernig hann vísvitandi reyndi að meiða Alf Inge Haaland í leik í ensku úrvalsdeildinni.

Þetta mál byrjaði allt með því að Keane reyndi að brjóta á Haaland þegar Norðmaðurinn lék með Leeds. Keane tókst ekki betur upp en það að hann meiddist sjálfur. Haaland rauk upp og messaði yfir Keane og skammaði hann fyrir að vera að gera sér upp meiðsli. Keane var hins vegar illa meiddur og missti af öllu keppnistímabilinu.

Keane fyrirgaf Haaland aldrei það að hafa staðið yfir honum og því var hann ákveðinn í að hefna sín. Hann hefur nú viðurkennt að hafa vísvitandi ætlað að meiða Haaland þegar þeir mættust rúmu ári síðar. Keane, sem átti engan möguleika að ná boltanum sparkaði þá í hné Haaland, sennilega eitt ljótasta brot, sem sést hefur.

Keane segir í bókinni um brotið

Eftir þessa tæklingu, sem átti sér stað fyrir tæpum tveim árum hefur Haaland nánast ekkert getað spilað fótbolta.

Það er augljóst að menn, sem gera svona hluti eiga ekkert erindi í efstu deild enska fótboltans. Að mínu mati ætti að útiloka Keane frá keppni það sem eftir er tímabilsins, svipað og var gert fyrir hinn geðsjúklinginn hjá United, Eric Cantona.

Þar sem Keane spilar fyrir Manchester United verður þó sennilega ekkert gert í málinu.

Hér er pistill á Soccernet um málið
Sagan í myndum á BBC

Ég hef lengi haldið því fram að Roy Keane sé geðveikur.

Hann virðist nú hafa sannað þá kenningu mína með því að rita um það í ævisögu hvernig hann vísvitandi reyndi að meiða Alf Inge Haaland í leik í ensku úrvalsdeildinni.

Þetta mál byrjaði allt með því að Keane reyndi að brjóta á Haaland þegar Norðmaðurinn lék með Leeds. Keane tókst ekki betur upp en það að hann meiddist sjálfur. Haaland rauk upp og messaði yfir Keane og skammaði hann fyrir að vera að gera sér upp meiðsli. Keane var hins vegar illa meiddur og missti af öllu keppnistímabilinu.

Keane fyrirgaf Haaland aldrei það að hafa staðið yfir honum og því var hann ákveðinn í að hefna sín. Hann hefur nú viðurkennt að hafa vísvitandi ætlað að meiða Haaland þegar þeir mættust rúmu ári síðar. Keane, sem átti engan möguleika að ná boltanum sparkaði þá í hné Haaland, sennilega eitt ljótasta brot, sem sést hefur.

Keane segir í bókinni um brotið

Eftir þessa tæklingu, sem átti sér stað fyrir tæpum tveim árum hefur Haaland nánast ekkert getað spilað fótbolta.

Það er augljóst að menn, sem gera svona hluti eiga ekkert erindi í efstu deild enska fótboltans. Að mínu mati ætti að útiloka Keane frá keppni það sem eftir er tímabilsins, svipað og var gert fyrir hinn geðsjúklinginn hjá United, Eric Cantona.

Þar sem Keane spilar fyrir Manchester United verður þó sennilega ekkert gert í málinu.

Hér er pistill á Soccernet um málið

Sagan í myndum á BBC

Ég er í stökustu vandræðum með að ákveða hvað ég á að skrifa nú þegar ég er fluttur heim. Mér fannst áður sjálfsagt að tjá mig um allt, sem ég var að gera. Núna þegar ég er kominn heim finnst mér þetta allt vera miklu meira prívat mál og ég er hræddur um að vera að tala um fólk, sem ég ætti kannski ekki að tala um. Eða að skrifa um atburði, sem ég mun kannski sjá eftir.

Allavegana, þá ætla ég að halda áfram að halda einhvern veginn dagbók á síðunni. Ég held þó að þetta muni færast meira út í skrif um stjórnmál. Það er erfitt fyrir mig að vita hvað fólk, sem sækir síðuna, vill lesa. Kannski er fólk bara hérna af því að það rakst inn í smá stund og nennir svo ekkert að lesa. Ég veit að það eru nokkrar síður á Nagportal, sem ég skoða oft, en nenni svo aldrei að lesa.

Allavegana, þá er ég ennþá að koma mér fyrir hérna heima og hefur það gengið misvel. Ég er búinn að vera eitthvað frekar slappur á kvöldin og ég hundskammast mín fyrir að hafa ekki talað við neina. Það eru meira að segja vinir, sem ég hef ekki hringt í einu sinni eftir að ég kom heim. Ég veit ekki hvað veldur. Það er búið að ganga svo mikið á hjá mér síðustu vikurnar að ég var í hálfgerðu sjokki þegar ég kom heim.

Hér eru myndir frá ferðinni í Skaftafell um Verslunarmannahelgina.

Ferðasagan er hér

Til að skoða myndirnar er smellt á "Lesa meira"

Þetta eru nokkrar myndir frá ferðinni til Bahamas, sem ég fór í með mömmu og pabba eftir útskriftina mína.

Stutta ferðasögu finnur þú hér.

Til að skoða myndirnar geturðu smellt á "Lesa meira"

Að sögn BBC hafa skæruliðar í Kólumbíu sprengt þrjár sprengjur í Bogota í dag, en í dag mun Alvaro Uribe taka við sem forseti landsins. Einnig er á BBC frétt um það hvernig vinstisinnaðir skæruliðar hafa fært sig yfir til Venezuela.

Uribe hafði það á stefnuskrá sinni að ráðast gegn skæruliðunum, en síðasti forseti Kólumbíu, Andres Pastrana reyndi allt hvað hann gat til að semja við FARC skæruliðana, sem og aðra hópa skæruliða, sem tilheyra bæði hægri og vinstri væng stjórnmálanna.

Ljóst er að Pastrana mistókst gjörsamlega ætlunarverk sitt, því ofbeldið hefur sjaldan verið verra og nú hafa skæruliðar að miklu leyti flutt starfsemi sína til stóru borganna, þar sem þeir geta gert mun mannskæðari árásir.

Það er erfitt að sjá nokkra lausn á vandamálum Kólumbíu aðra en lausn Uribes, það er að ráðast með fullu valdi á skæruliðana. FARC hefur hins vegar alltaf notið stuðnings furðulega margar vinstrimanna á Vesturlöndum. Það skýrist kannski helst af því að margir (og ég er kannski ekki alsaklaus af því) líta með rómantískum augum til Guevara, Cienfuegos, Castros og annarra ungra skæruliða, sem hétu því að berjast gegn óréttlæti í Suður-Ameríku. Í dag er það hins vegar ljóst að FARC eiga ekkert skylt við gömlu hugsjónir Ché Guevara og félaga heldur eru þetta morðingjar, sem gera allt, sem þeir geta til að hrella kólumbískan almenning.

Þrátt fyrir þetta þá var til dæmis FARC ávallt boðið að sitja ráðstefnur á vegum vinstrisinnaðra samtaka, svo sem World Social Forum (sem Múrsmenn hafa lofað í greinum sínum) sem telja sig vera mótvægi við samtök sem lofa alþjóðavæðingu að hætti vesturlanda. Reyndar þá hættu World Social Forum að bjóða FARC á ráðstefnu sína í fyrra, ekki vegna þess að þeir væru á móti morðum á saklausu fólki, heldur vildi samkoman ekki líta illa út eftir atburðina 11. september. (sjá grein í The Economist).

Önnur ástæðan er sú að margir vinstrimenn hafa varið aðgerðir FARC með þeim rökum að einnig séu til hægrisinnuð skæruliðasamtök, sem eru að mati margra (og efa ég það ekki) í mörgum tilfellum mun verri en FARC. Þetta er álíka gáfulegt og að styðja Stalín af því að Hitler var enn verri.

Það er hins vegar ljóst að það verður gríðarlega erfitt verk fyrir Uribe að uppræta skæruliðasamtökin. Bandaríkin hafa reyndar heitið honum stuðningi (ekki vegna þess að þeim sé annt um kólumbíska borgara heldur vilja þeir minnka útflutning á eiturlyfjum frá Kólumbíu). Hins vegar eru skæruliðarnir margir búnir að búa síðustu 10-20 árin (eða jafnvel lengur) í frumskógum landsins og þekkja því vel til allra aðstæðna. Einsog Bandaríkjamenn hafa fengið að kynnast þá getur verið erfitt að yfirbuga skæruliðasamtök.

Uppfært: Í dag segja BBC að 15 manns hafi látist og hafi flestir verið fátækir íbúar Bogota, sem er einmitt sá hópur, sem skæruliðar þykjast vera að hjálpa. Sjá myndir.

Ég er alltaf í hálfgerðum vandræðum með að skrifa á þessa síðu þegar ég er kominn til Íslands. Það er allt öðruvísi að tala um það, sem maður er að gera, þegar allir, sem ég tala um, geta lesið og skilið það sem er skrifað á síðunni.

Allavegana, þá fór ég um helgina með nokkrum vinum í Skaftafell og var það mjög skemmtileg ferð. Ég tók ekki þátt í vali á staðsetningu en Skaftafell varð víst fyrir valinu vegna þess að veðrið átti að vera best þar. Og eftir að ég sá myndir frá Vestmannaeyjum þá verð ég bara að hrósa stelpunum fyrir gott val. Veðrið var nefnilega bara mjög gott alla helgina. Það rigndi í nokkrar mínútur á meðan við vorum að tjalda en eftir það var frábært veður, logn, sæmilega hlýtt og engin rigning. Reyndar hafa veðurstaðlar mínir farið hríðlækkandi, enda taldi ég fyrir einni viku frábært veður vera sól, 30 stiga hita og logn.

Ég var í bíl með Borgþór og Björk og vorum við komin í Skaftafell um níu leytið og settum niður tjöld, grilluðum og drukkum nokkra bjóra. Þótt ótrúlegt megi virðast þá vorum við alveg látin í friði af landvörðum og öðrum gestum á svæðinu, þrátt fyrir að flestir gestir hafi verið útlendingar og fjölskyldufólk.

Á laugardag fór ég svo með Björk, Borgþóri, Önnu og Gústa í smá túristapakka. Við byrjuðum á því að labba uppað Svartafossi og svo keyrðum við að Jökulsárlóni, sem er án efa einn af fallegustu stöðunum á þessari eyju.

Um kvöldið kom svo fleira fólk: Tinna, Davíð, Jóna og PR. Auk þess höfðu Emil og Ella komið með okkur daginn áður en þau voru þó ekki með í túristapakkanum. Við strákarnir spiluðum þá fótbolta við einhverja litla stráka og gekk það bara ágætlega fyrir utan það að Borgþór rotaði næstum einn strákinn.

Eftir boltann var svo grillað og svo sátum við og drukkum og spjölluðum eitthvað fram eftir nóttu. Fórum reyndar í smá ferð að brennunni en mestallt kvöldið sátum við fyrir framan tjöldin okkar. Á meðan að drykkju stóð bættist svo misskemmtilegt fólk í hópinn en það var svo sem alltílagi.

Í gær sátum við á spjalli eitthvað fram eftir degi en ákváðum loks að drífa okkur í bæinn enda virtist veðrið eitthvað vera að versna.

Ég tók fulltaf myndum og ætla að setja eitthvað af þeim inn hér á síðuna þegar ég get.

Þá er ég kominn aftur heim til Íslands eftir hrikalega leiðinlega flugferð, mikið stress og mjög erfiða kveðjustund.

Ég er ennþá að átta mig á hlutunum og er búinn að tala við mjög fáa, enda var ég hálfruglaður í gær. Ferðin frá Chicago tók um 24 tíma enda þurfti ég að stoppa í 11 tíma í Boston. Vegna þess að skrifstofa Flugleiða opnar ekki fyrr en klukkan 4 á Logan flugvelli þurfti ég að bíða flugvellinum allan daginn í stað þess að fara inní Boston.

Ég nýtti þó tímann ágætlega og kláraði 1984 eftir Orwell, auk þess sem ég las Catcher in the Rye eftir J.D. Salinger. Báðar mjög góðar bækur.

Síðustu dagarnir í Evanston voru erfiðir. Það var erfitt að kveðja alla vinina, því ég veit ekkert hvenær ég sé þá aftur. Það er gallinn við að búa í nýjum löndum að maður skilur alltaf eftir fulltaf góðum vinum, sem maður sér kannski aldrei aftur. Bíllinn minn olli mér líka miklu stressi, því enginn vildi kaupa. Loks síðasta kvöldið hringdi stelpa, sem hafði skoðað hann, og vildi kaupa. Við hittumst um 11 um kvöldið og keypti hún bílinn.

Síðusta kvöldið kvaddi ég svo alla vinina og við Katie fórum útað borða á Wolfgang Puck. Á miðvikudag keyrði Katie mig útá Midway, þar sem ég kvaddi hana og tók síðan flug þaðan til Boston.

Um helgina lítur svo út fyrir það að ég sé á leiðinni í Skaftafell með vinum mínum. Það verður ábbygilega gaman. Verst að það er ekki til Bud Light í Ríkinu. Spurning hvað ég á að kaupa í staðinn...