Dagur 2 í Sánkti Pétursborg hefur verið tíðindalítill. Sú staðreynd er bein afleiðing af djammi gærkvöldsins.

Ég og gaur frá Seattle, sem ég kynntist á gistiheimilinu, fórum á bar rétt hjá hótelinu. Þar drukkum við heimalagaðan bjór og einhver vodka staup. Stelpurnar á barnum, sem voru afar glæsilegar, höfðu hins vegar meiri áhuga á sextugum bissnes köllum en okkur, og því gáfumst við fljótlega upp. Við héldum því á klúbb, sem heitir Griboedov. Sá staður er í gömlu sprengjubyrgi oní jörðinni. Alger snilld.

Ég og félagi minn drukkum nokkur vodka staup og vorum nokkuð hressir. Inná staðnum var líka heill haugur af fallegum stelpum. Vá hvað það er mikið af fallegum stelpum hérna (var ég búinn að minnast á það?). Mamma lifir í skelfingu (eftir að hafa lesið færsluna mína frá Moskvu) um að ég fari að koma heim með rússneska kærustu. Allavegana, ég kynntist fullt af skemmtilegu fólki, dansaði fullt og skemmti mér frábærlega.

Klúbburinn lokaði skyndilega klukkan 7 um morguninn og var ég þá búinn að tína Kananum, svo ég þurfti að taka taxa einn. Vandinn var bara sá að ég var ekki með eina rúblu á mér. Ég ætlaði því að labba heim en fattaði skyndilega að ég hafði ekki minnstu hugmynd um hvar ég væri staddur. Ég tók því taxa og sannfærði bílstjórann um að ég myndi borga honum eftir ferðina.

Í dag er ég búinn að rölta aðeins meira um borgina. Labbaði uppað Dvortsovaya Ploschad torginu og skoðaði Vetrarhöllina aðeins að utan (inní henni er núna partur af Hermitage safninu, sem ég ætla að skoða síðar). Höllin er ótrúlega glæsilegt mannvirk. Það er í raun alveg magnað hvað það er mikið af fallegum byggingum í þessari borg. Ég rölti svo aðeins um nágrenni hallarinnar og skoðaði sumar þeirra.

Annars þá kíkti ég bara á netið til að sjá úrslitin hjá Liverpool og Cubs. Bæði liðin unnu. Það gerir mig glaðan. Í raun svo glaðan að ég held að ég verði að fagna því að fara útað skemmta mér í kvöld.

Í kvöld er ég að spá í að fara á Par.spb klúbbinn. Ætla að sjá hvort ég sé nógu sætur til að komast þar inn, en að sögn þá velja dyraverðirnir þá, sem komast inn. Það verður fróðlegt.

(Skrifað í St. Pétursborg klukkan 20.40)

Ok, kominn til Leningrad (eða einsog kapítalistasvínin vilja kalla borgina: St. Pétursborg). Kom hingað kl. 8 í morgun með lest frá Moskvu. Lestin fór af stað á miðnætti frá Leningrad stöðinni í Moskvu. Lestin var snilld. Ég var í klefa með einhverjum Rússa, sem gaf mér bjór þrátt fyrir að ég gæti ekkert talað við hann. Hann kinkaði bara kolli og brosti þegar ég fékk mér sopa. Rússar eru snillingar!

Allavegana, kom hérna í morgun og er ennþá að bíða eftir því að komast inná hótel, en ég fæ ekki herbergi fyrr en klukkan 12 (sem er eftir nokkrar mínútur). Ég er því búinn að eyða morgninum inná kaffihúsum við Nevsky Prospekt, drekkandi Espresso og lesandi Fávitann eftir Dostojevsky. Hvað er meiri snilld en að lesa Dostojevski inná kaffihúsi á Nevsky Prospekt í St. Pétursborg? Ég veit ekki!

En ég var alveg að sofna við lesturinn og dugðu þrír Espresso bollar skammt. Því ákvað ég að labba aðeins um Nevsky Prospekt og endaði inná þessu netkaffihúsi. Ég þarf NAUÐSYNLEGA að komast í sturtu.

Í gær fór ég í smá túr um Gullna Hringinn, sem er safn af minni bæjum og borgum í nágrenni Moskvu, oft kallað hjarta Rússlands. Fór til Suzdal-Vladimir, sem var áður fyrr höfuðborg Rússlands. Þar sá ég fleiri Rússneskar réttrúnaðarkirkjur en ég kæri mig um og fékk ég í lok dags það sem Lonely Planet kallar ORCO eða "Old Russian Church Overload".

Það er nokkuð ljóst að Krutzhev tókst ekki áætlunarverk sitt að útrýma trúnni úr huga Rússa. Það er í raun magnað hversu trúaðir Rússar eru eftir öll þessi ár undir kommúnismanum. Allavegana, þá var ég í þessum túr með gæd. Ég reyni að forðast það einsog heitan eldinn að ferðast með gædum, en ég varð að láta undan í þetta skipti, þar sem erfitt var að komast á þessa staði nema á bíl (sem í þetta skiptið var glæsileg 15 ára gömul Lada, sem byrjaði að titra þegar hún fór yfir 80 km hraða).

Gædinn minn var indæl kona, sem stórlega ofmat áhuga minn á rússneskum kirkjum. Áhuginn minn er þannig að fyrstu 10 kirkjurnar, sem ég sé vekja áhuga minn og aðdáun en næstu 30 gera mig frekar leiðan. En allavegana, þá var túrinn mjög skemmtilegur og sérstaklega gaman að sjá Suzdal, þar sem mörg húsin eru gríðarlega gömul og lífið líkist að mörgu leyti því lífi, sem fólk lifði fyrir byltinguna.

Ég ætla sem sagt að vera hérna í St. Pétursborg fram á miðvikudag. Ætla að taka mér góðan tíma í að skoða Hermitage, rölta um göturnar, skoða minnismerki um umsátrið um Leningrad og svo líka slappa af á kaffihúsum borgarinnar. Já, og djamma.

Annars leið mér ótrúlega skringilega á lestarstöðinni í Moskvu. Ég fann fyrir einhverju ofboðslegu frelsi. Tilfinning, sem ég hef ekki fundið fyrir síðan við vinirnir ferðuðumst um Suður-Ameríku. Frelsistilfinning, sem stafar af því að maður er einhvers staðar, þar sem enginn veit af manni, enginn þekkir mann og manni líður einsog maður geti gert hvað sem maður vill, farið hvert sem er og gert hvað sem er. Þetta hefur bara komið fyrir mig á "bakpoka-ferðalögum". Yndisleg tilfinning.

Annars þá kvaddi ég í gær babúshkuna, sem hefur geymt lykilinn fyrir mig á hótelinu síðustu daga. Ég hef notað hana til að gera tilraunir á rússnesku kunnáttu minni. Ég hef alltaf reynt að segja "zdrastvuyte" (sem er Halló á rússnesku) við hana en hún svarar alltaf með einhverjum orðaflaumi, sem ég skil aldrei hvort að þýði "æji, hæ sjálfur, dúllan mín" eða "lærðu almennilega rússnesku, auminginn þinn". Babúshkur virðast sannfærðar um að ef maður skilji þær ekki, þá sé nóg fyrir þær að hrópa setninguna aftur, þá hljóti maður að skilja þær. Það er hins vegar misskilningur, allavegana í mínu tilfelli.

Vá, ég held að öll espressoin séu loksins farin að virka.

Og já, þess má til gamans geta að Crazy In Love er líka vinsælt í Rússlandi. Ég tippa nú á Afganistan og Myanmar sem einu löndin í heiminum, þar sem það lag er ekki vinsælt.

(Skrifað í St. Pétursborg klukkan 12.19)

Núna er ég búinn að vera hérna í Moskvu í fjóra daga og á varla orð til að lýsa þessari mögnuðu borg. Ég er staddur á netkaffihúsi í verslunarmiðstöð um 200 metra frá Rauða Torginu og Kreml.

Ég dýrka þessa borg. Hún er svo ólík öllu, sem ég hef séð áður. Allar sögur, sem ég hef heyrt um drykkfeldni Rússa, eru sannar. Eina málið er að þeir drekka ekki vodka, heldur bjór (nú skil ég vel hvernig Björgúlfsfeðgum tókst að verða svona ríkir). Hérna virðast ekki gilda neinar reglur um drykkju á almannafari og því sést varla neinn maður úti á götu nema með bjórflösku í hendinni. Þvílík snilld!

Ég er búinn að skoða helstu ferðamannastaði í Moskvu. Eyddi megninu af deginum í dag innan Kremlarmúra, þar sem ég skoðaði gamlar kirkjur og gersemar, sem Keisarafjölskyldurar söfnuðu að sér. Í gær labbaði ég um borgina, fór á Rauða Torgið og skoðaði hina stórkostlegu dómkirkju St.Basel, rölti svo yfir í almenningsgarð þar sem allar stytturnar af kommúnistaleiðtogum eru samankomnar.

Djammaði á laugardagskvöldið. Ég villtist á leiðinni á staðinn en hitti þá bandaríska landsliðið í Karate (hvorki meira né minna!) og gátu þeir með aðstoð túlksins síns komið mér á réttan stað. Djammið var geðveikt. Ég hélt að Rússinn við hliðiná mér á barnum gæti drukkið endalaust af vodka þangað til að hann varð allt í einu eitthvað pirraður og endaði á því að vera dreginn útaf staðnum. Ég hitti svo aftur bandaríska karateliðið á staðnum. Túlkurinn þeirra kenndi mér að segja "Gott Kvöld" og notaði ég þá línu á nokkurn veginn allar stelpurnar á klúbbnum. Svei mér þá ef þetta er ekki bara snilldar pikkup lína. Stelpunum fannst þetta allavegana mjög fyndið hjá mér.

En allavegana, hérna í Moskvu er fullt af sætum stelpum. Einn gaurinn í karateliðinu gekk svo langt að segja að hér væri meira af sætum stelpum en í Venezuela en það er nú fullmikið sagt. Það er samt frábært við rússneskar stelpur að þær virðast ganga í pilsum sama hversu andskoti leiðinlegt veðrið hefur verið hérna í Moskvu. Þetta er eitthvað, sem stelpur á Íslandi mættu taka sér til fyrimyndar. Það er mun sniðugara en að eiga 20 pör af svörtum buxum.

Það er líka greinilegt að kapítalisminn er kominn til að vera hérna í Rússlandi. Á leiðinni frá flugvellinum innað hóteli keyrðum við framhjá 5 (FIMM!) McDonald's stöðum. Auk þess sá ég svona 20 Nescafé og Pepsi skilti, Audi bílasölu og fleira í þeim dúr.

Einnig er það pottþétt að hér er fulltaf fólki, sem á fulltaf pening. Bara í svona kílómeters radíus frá Rauða Torginu eru þrjár Benetton búðir, tvær Boss búðir og tvær Diesel búðir. Þessar búðir eru alltaf fullar af rússneskum stelpum með fullt af pokum. Einhvern veginn hefur maður á tilfinningunni að það sé horft niður á mann af nýríkum rússum í jakkafötum, þegar maður kemur inní Diesel búðirnar í gallabuxum og strigaskóm.

En það er eitthvað yndislega heillandi við alla þessa geðveiki. Allar gömlu sovésku byggingarnar í sambland við ljósaskilti, sem myndi sóma sér vel í New York. Að dást að Kremlarmúrum og fáránlegri stærð Rauða Torgsins á milli þess sem maður fær sér Big Mac og rússneskan bjór.

Neðjanjarðarlestin hérna er líka sú allra magnaðasta, sem ég hef komið í. Það fara víst fleiri farþegar um þetta kerfi heldur en lestakerfið í New York og London til samans. Og sú tölfræði kemur mér EKKI neitt á óvart. Ein af snilldarhugmyndum Stalíns var að byggja lestirnar nógu langt ofaní jörðina, svo þær gætu líka þjónað tilgangi sem sprengibyrgi (þangað til að einhver áttaði sig á að það væri nokk sama hversu langt menn myndu grafa, það myndi ekki breyta miklu þegar að bandarískum kjarnorkusprengjum myndi rigna á borgina). Lestarstöðvarnar eru hins vegar hreinasta listaverk, uppfullar af myndum af sigrum Rússa og Sovétmanna.

Ég ætla mér að vera hérna í Moskvu í einn dag í viðbót. Á fimmtudag ætla ég í ferð til Vladimir og svo tek ég lest til St. Pétursborgar á fimmtudagskvöld.

(Skrifað í Moskvu klukkan 20.16)

Tvær góðar greinar um Liverpool:

Why Le Tallec will be our Ronaldo

Djöfull hlakkar mig til að sjá Le Tallec spila í alvöru leik!

Önnur góð grein um leikinn á sunnudag:

Why can't Houllier see it? Allt, sem ég hefði viljað segja um sunnudaginn. Alex Malone er snilldar pistlahöfundur!

Gæti ekki verið meira sammála. Ég fór á netið að minnsta kosti 10 sinnum á sunnudaginn til að sjá hvort liðsuppstillingin væri komin. Þvílík vonbrigði að sjá að Baros, Diouf og Le Tallec voru á bekknum á meðan að Heskey, Biscan og Cheyrou byrjuðu inná.

Ok, ég er farinn. Skrifa vonandi eitthvað frá Frakklandi og Rússlandi

Tvær góðar greinar um Liverpool:

Why Le Tallec will be our Ronaldo

Djöfull hlakkar mig til að sjá Le Tallec spila í alvöru leik!

Önnur góð grein um leikinn á sunnudag:

Why can't Houllier see it? Allt, sem ég hefði viljað segja um sunnudaginn. Alex Malone er snilldar pistlahöfundur!

Gæti ekki verið meira sammála. Ég fór á netið að minnsta kosti 10 sinnum á sunnudaginn til að sjá hvort liðsuppstillingin væri komin. Þvílík vonbrigði að sjá að Baros, Diouf og Le Tallec voru á bekknum á meðan að Heskey, Biscan og Cheyrou byrjuðu inná.

Ok, ég er farinn. Skrifa vonandi eitthvað frá Frakklandi og Rússlandi

Á morgun er ég að fara í frí. Í fyrsta skipti í mjög langan tíma, sem ég tek mér frí frá vinnu eða skóla. Ég ætla að byrja að fara til Frakklands, þar sem að Jens PR vinur minn ætlar að giftast Jónu vinkonu minni. Þau ætla að gifta sig í einhverjum gömlum kastala á fimmtudaginn.

Á föstudaginn ætla ég svo að fljúga til Moskvu, þar sem ég ætla að eyða viku. Þaðan ætla ég að taka lest upp til St. Pétursborgar, þar sem ég ætla að eyða annarri viku.

Ég er að fara einn til Rússlands og verður það ábyggilega dálítið skrítið. Það hefur lengi verið draumur minn að fara til Rússlands og ákvað ég bara að skella mér sjálfur. Ég veit að mér á aldrei eftir að takast að sannfæra vini mína eða stelpur, sem ég á eftir að kynnast, um að fara til Rússlands, þannig að ég fer bara einn.

Þetta er líka gott tækifæri til að jafna mig eftir allt vinnuálagið og vesen í einkalífinu undanfarnar vikur og mánuði.

Það verður fínt að slökkva á GSM símanum og njóta þess í stað rússneskar menningar í rólegheitum. Djöfull hlakkar mig til.

Gærkvöldið var mun betra en helvítis föstudagskvöldið. Var með grillpartí fyrir vini og svo fórum við niður í bæ, þar sem voru víst einverjir tónleikar. Hins vegar var svo geðveikt mikið að gera á Serrano að ég þurfti að hjálpa til þangað til að flugeldasýningin byrjaði, þannig að ég sá ekkert af tónleikunum. By the way, í hvernig heimi lifum við þegar að Qurashi hitar upp fyrir Sálina og Stuðmenn! Af hverju spiluðu Quarashi ekki síðast?

Ég týndi svo öllum vinum mínum og auðvitað hrundi þetta GSM net hjá "Og Man United". Ég fór á Hverfisbarinn að leita að fólki en enginn var þar. Svo loksins náði ég í vin minn, sem er með síma hjá Landssímanum (Guð blessi þessi ríkisfyrirtæki) og fór ég því á Sólon. Þar sá ég mína fyrrverandi, sem er alls ekki gott fyrir geðheilsu mína og vilja til að djamma. Á Sólon var samt fínt. Samt gerðist eiginlega ekkert þar inni.

Í dag á ég sem sagt afmæli.
Hvað vil ég í afmælisgjöf?
Að Liverpool vinni fucking Chelsea peningavélina. Þá verð ég glaður og hress og þá mun þessi þynnka hverfa einsog skot.

Er eitthvað leiðinlegra í þessum heimi en að vera einn heima á föstudagskvöldi?? Ég bókstaflega hata svona kvöld, ég er að morkna úr leiðindum. Víst að ég hafði ekkert planað í kvöld ákvað ég að reyna að þrífa íbúðina en ég gafst fljótt uppá því. Ég veit eiginlega ekki hvað ég hef verið að gera í allt kvöld.

Jú, ég horfði á Cubs vinna fjórða leikinn í röð (djöfull er Mark Prior góður!!). Hafnaboltadeildin bandaríska er algjört æði, því að þeir sýna alla leiki í gegnum Real Player í 300kb straum. Þannig að gæðin eru frábær og ég get horft á Cubs. Ég held að mér sé ekki eins annt um neitt íþróttalið einsog Cubs, nema auðvitað Liverpool.

Þrátt fyrir að Cubs hafi komið mér í gott skap, þá finnst mér einhvern veginn einsog maður sé meira einn þegar maður er einn á föstudagskvöldi. Ætti maður ekki að vera í bíó eða eitthvað með kærustunni? Æji, bölvað væl er þetta. Er ekki ennþá alveg búinn að ná mér eftir síðasta samband og hef því einstaklega gaman af því að vorkenna sjálfum mér. Veit ekki almennilega af hverju. Ég mæli líka eindregið gegn því að hlustað sé á Jeff Buckley í svona annarlegu ástandi. Það gerir bara illt verra.

Ég var í klippingu í dag og lít núna út fyrir að vera fjórum árum yngri en ég var í morgun. Það er svo sem ekki merkilegt. Hins vegar var ég að lesa Séð & Heyrt á hárgreiðslustofunni. Ein af ástæðunum fyrir því að ég fer reglulega í klippingu er að þá get ég lesið nokkra vikna skammt af Séð & Heyrt.

Allavegana, þá hýtur að vera helvíti fúlt að vera reglulegur gestur í þessu blaði. Ég myndi ekki beint fagna því að sjá grein um hversu ástfanginn ég væri af einhverri stelpu eftir að ljósmyndari Séð & Heyrt hefði séð okkur kyssast inná einhverjum bar. Það hlýtur að auka spennuna og þrýstinginn á sambandið verulega. Plús þá held ég að það sé hæpið að tala um ást eftir að par hefur sést á djamminu einu sinni af ljósmyndara Séð & Heyrt.

Bill Simmons er besti íþróttapislahöfundur í heimi, það er alveg ljóst. Í síðasta pistli sínum fer hann í gegnum póstinn sinn og þar kemur mjög góð spurning (þetta hefur komið of oft fyrir mig. Ég virðist laðast að stelpum, sem eru á föstu, einsog segull).

Bill leggur einnig til hvernig menn geta veðjað á ýmsa atburði í brúðkaupum. Ég er einmitt að fara í eitt slíkt í Frakklandi á fimmtudag

Ummæli (4)

Enski boltinn - fyrsta færsla

Ummæli (2)

Dorito Burrito

Ummæli (0)

Google nördaskapur

Ummæli (0)

Enski boltinn - fyrsta færsla

Ummæli (2)

Hiti

Ummæli (0)

Jens??

Ummæli (0)

Fyrsti kossinn...

Ummæli (2)

Hrímaður Julio

Ummæli (0)

Kertafleyting

Við PR fórum í gær á Kertafleytinguna á tjörninni til að minnast fórnarlamba stríða.

Ég tók nokkrar myndir, sem fylgja hér með.

Eitt fór í taugarnar á mér við atburðinn. Það var sú staðreynd að enn einu sinni eru Bandaríkjamenn litaðir sem einu illvirkjar í heiminum. Aðalræða þessar friðaratburðar beindist eingöngu gegn Bandaríkjunum og Davíð Oddsyni.

Er ekki hægt að halda ópólitíska friðarsamkomu?

Ummæli (5)

Kóka Kóla

Ummæli (4)

Björn Bjarna og Ann Coulter

Ummæli (1)

Hæ hó jibbí jei

Ummæli (1)

Leit.is

Ummæli (5)