Emil og ég vorum í viðtali í Viðskiptaþætti Útvarps Sögu í gær. Það var bara nokkuð skemmtilegt og gekk bara ágætlega að ég held.

Allavegana, fyrir þá sem misstu af þessu geysiskemmtilega viðtali, þá ætla ég að setja það hérna á netið í einhvern takmarkaðan tíma. Þetta er um 8mb MP3 skrá og viðtalið er um 18 mínútur. (það kemur fyrst smá lag og svo viðtalið við okkur)

Viðskiptaþáttur Útvarps Sögu

Ég get ekki lengur farið á bensínstöð á Íslandi án þess að fá samviskubit.
Þetta er orðið frekar slæmt mál. Þannig er að mér finnst óþægilegt að fá afgreiðslu á bensínstöðvunum. Finnst einhver veginn vera hálf aumingjalegt af mér að láta gamlan mann dæla bensín á bílinn minn í stormi á meðan ég les DV inná hlýrri bensínstöðinni.

Hins vegar ef ég dæli sjálfur, þá rek ég alltaf auga á sama afgreiðslumanninn, þar sem hann situr við bensínstöðina og þá hugsa ég með mér að ég sé í raun að eyðileggja starfið hans, sem hann hefur unnið við í mörg ár.

Kannski örlítið svipað þessu er "bakkakenningin mín".

Þetta er hagfræðikenning, sem ég setti fyrst fram á einhverjum bar í Argentínu fyrir nokkrum árum. Efa ég það ekki að ég verði frægur einhvern daginn fyrir þessa merku kenningu.

Ég fann nefnilega upp aðferð til að stjórna þenslu og samdrætti í þjóðfélaginu og jafna út neikvæð öfgaáhrif þessara stiga. Aðferðin er einföld.

Allir, sem hafa borðað á McDonald's eða ámóta stöðum vita að þeir fá alltaf bakka undir matinn. Til að spara pening, þá eru slíkir staðir með ruslafötu, þar sem gefið er í skyn að viðskiptavinurinn eigi sjálfur að henda ruslinu. Margir gera það, en þó eru sumir sem sleppa því alltaf og því þarf staðurinn að hafa fólk í vinnu við að henda bökkum fólks. Starfsmannafjöldi á staðnum fer því að hluta eftir því hversu duglegir viðskiptavinirnir eru við að henda bökkunum sínum.

Kenning mín felst sem sagt í því að hægt er að koma í veg fyrir þenslu og samdrátt í þjóðfélaginu bara með því að hugsa aðeins áður en maður hendir bakkanum sínum í ruslið.

Ef það er mikill samdráttur og atvinnuleysi í þjóðfélaginu, þá er réttast að henda bakkanum ekki. Þá þarf McDonald's að ráða fleiri starfsfólk, þannig að samdráttur og atvinnuleysi minnkar. Ef það er hins vegar þensla í þjóðfélaginu þá er réttast að henda bakkanum sjálfur, vegna þess að ef McDonald's þyrftu að ráða fleira fólk þá þyrftu þeir að hækka verðin hjá sér vegna hækkandi launa. Það myndi svo auka enn frekar þensluna í hagkerfinu.

Ég hef notast við þessa kenningu á skyndibitastöðum um allan heim. Til dæmis í Suður-Ameríku þá henti ég aldrei bakkanum mínum og helst reyndi ég að rusla sem mest til á borðinu. Hellti út tómatsósu og missti óvart gosið í gólfið. Með því hef ég án efa skapað einhver störf fyrir krakka, sem væru annars á götunni.

Hins vegar þegar ég var í námi í Bandaríkjunum rétt áður en að .com bólan sprakk þá passaði ég mig alltaf á að henda öllum matnum mínum samviskusamlega í ruslið. Ef ég var í stuði, þá þreif ég líka eftir vini mína, bara til þess að bandaríska hagkerfið héldist í jafnvægi.

En semsagt, þá er þessi kenning mín semsagt orðin opinber og mun hún vonandi gagnast til að halda efnahagslífi heimsins í góðu og stöðugu jafnvægi næstu árin.

Nóbelsverðlaun í hagfræði eru kannski ekki svo fjarlægur draumur.

© Einar Örn Einarsson - 1999

Ég veit að maður á ekki að sparka í liggjandi mann. Eeeeen, mbl.is er bara svo mikil snilld: Blóðbanki býður bjór fyrir blóð

Er það bara ég, eða er ekki hefðin að setjast niður með fjölskyldunni og borða kalkún á Þakkagjörðarhátíðinni í stað þess að klæða sig upp sem vampírur?

Djamm tvo daga í röð er búið og ég er furðu hress klukkan 2 á sunnudegi. Fór á Sólon á föstudag og Hverfisbarinn í gær. Djammið á Hverfisbarnum var mun skemmtilegra.

Ég var reyndar kallaður hommi af einhverri stelpu á Hverfisbarnum. Og hvað gerði ég til að verðskulda þann titil? Jú, ég söng með Justin Timberlake lagi! Hún sagði að það væri ýkt hommalegt að ég stæði við barinn og tæki undir með Senorita. Ég varð náttúrulega fúll og hélt langan pistil um það hversu góður diskur Justified væri. Hún talaði eitthvað um Pearl Jam og hvað það væri góð hljómsveit og bla bla bla... En, ok, just for the record: Þá er ég ekki hommi, þrátt fyrir að ég fíli Queer as Folk og Justin Timberlake!

Annars þá var kvöldið náttúrulega snilld af því að á Hverfisbarnum var mesti snillingur á Íslandi: Jón Baldvin! (Sjáðu, PR, það borgar sig að halda áfram að djamma í stað þess að fara heim á miðnætti ) Allavegana, ég var að spjalla við Jón Baldvin á barnum og hann bauð mér uppá vindil og allt. Maðurinn er náttúrulega snillingur og ég var eitthvað að reyna að segja honum hversu mikil áhrif hann hefði haft á stjórnmálaskoðanir mínar.

Annars var sami playlistinn og síðast í gangi á Hverfisbarnum: Mess it Up, Justin og Beyonce. Og fullt af sætum stelpum, en samt reyndi ég ekki við neina.

Já, og boltinn með Guðna Bergs er mesti snilldarþáttur í heimi! Það er ekki til betra þynnkumeðal en að horfa á þann þátt á sunnudögum.

Jammm, og Florida urðu Baseball meistarar í Bandaríkjunum í gær. Þeir unnu Yankees. Þannig að tvö lið í Öxulveldi hins illa: Yankees og Man United töpuðu um helgina. Það er gott!

Þrátt fyrir að ég hafi ekki verið sáttur við Kill Bill, þá er lagið í trailernum helvíti flott. Það lag er hægt að nálgast hér. Nokkuð flott!

Aðalástæðan fyrir því hversu óánægður ég var, var sú að myndinni var skipt í tvennt. Að mínu mati hefði mátt stytta þessar bardagasenur (sérstaklega þá síðustu) um meira en helming og koma þessu efni auðveldlega í eina mynd. Ég hugsa að ég bíði þangað til að allur pakkinn komi á DVD og þá horfi ég á þetta allt í einu, einsog það ætti að vera.

Ég var nokkuð ánægður með myndina og skemmti mér vel alveg þangað til að síðasta senan var hálfnuð. Þá varð ég órólegur og það breyttist í pirring þegar myndin endaði allt í einu. En lagið er flott, sérstaklega byrjunin.

Í gærkvöldi var ég í product myndatöku fyrir Serrano. Þar voru ég og Hans rekstrarstjóri að búa til matinn okkar án tillits til bragðgæða, heldur hugsuðum við aðeins um að maturinn liti sem best út. Þetta getur oft verið talsvert flókið mál, sérstaklega þegar matnum er haldið saman af tannstönglum og slíku.

Það er núna ár síðan ég fór fyrst með matinn í myndatöku. Þá var ég ein taugahrúga og kunni ekki almennilega að brjóta saman burrito. Þess vegna er burritoinn okkar flatur á matseðilssmyndum. Það hefur valdið víðtækum misskilningi, sem mun vonandi hverfa þegar við breytum um útlit á staðnum.

Í myndatökunni í fyrra var ég með magaverk úr stressi því ég fékk það á tilfinninguna að ég væri að fara útí einhverja djöfulsins vitleysu. Fannst ég ekki vita eða kunna neitt um mat og fattaði ekki alveg hvernig mér datt í hug að opna veitingastað.

En þetta reddaðist svo sem. Núna á laugardaginn eftir viku eigum við semsagt 1. árs afmæli. Þá munum við breyta aðeins um útlit á staðnum. Í myndatökunni vorum við líka að taka myndir af nýjungum, sem við ætlum að kynna smám saman á næstu mánuðum.

Annars, þá er komment númer 1000 komið á þessari síðu. Það var þetta komment hjá Matta. Hann fær engin blóm, því miður

Þess má geta að færslurnar eru komnar uppí 950 stykki. Með þessu áframhaldi ætti ég að komast yfir 1000 fyrir lok þessa árs. Í gærkvöldi hrundi svo MySQL gagnagrunnurinn, sem gaf mér létt sjokk. Allar færslurnar og öll komment hurfu í nokkra klukkutíma. En (eftir 4 taugaáföll) tókst mér að redda því aftur.

Ok, ég fór sem sagt í smá ferðalag í síðustu viku. Var fyrst í nokkra daga á vörusýningu í Köln. Þar gerðist nú ekki margt spennandi. Skoðaði jú dómkirkjuna í borginni, sem er eina byggingin sem stóð eftir árásir bandamanna í Seinni Heimsstyrjöldinni.

Svo fór ég yfir til London, sem er bara fín borg. Það er náttúrulega erfitt að skrifa eitthvað spennandi um borg, sem allir hafa komið til. En ég gerði allt hefðbundna túristadótið: Fór í Westminster Abbey, Tower of London, að Trafalgar torgi, Piccadilly Circus, Camden og svo framvegis.

Ég gist hjá stystur minni, sem býr í Newington Green. Við fórum bara einu sinni á djammið, á laugardagskvöldinu. Vegna mismunandi kynhneigðar okkar; hún er sam-, ég er gagn- þá fórum við á gay klúbb: Heaven (sem er að eigin sögn frægasti gay klúbbur í heimi). Þar lofaði systir mín mér að væri "mixed" kvöld, það er bæði gagn- og samkynhneigðir væru á staðnum.

Eitthvað hefur þetta "mixed" concept farið á milli hluta því á staðnum voru svona 90% hommar, 5% lesbíur og 5% gagnkynhneigðar stelpur. Þannig að líkurnar á að finna sæta straight stelpu á lausu á þessum klúbb voru álíka góðar og að finna sæta straight stelpu á lausu á Hverfisbarnum

Allavegana, þá hef ég aldrei fengið jafnmikla athygli frá karlmönnum og þetta kvöld. Það er ágætis mælikvarði á djamm að ef að maður fær meiri athygli frá strákum en stelpum, þá sé það ekkert alltof gott kvöld. En svona var þetta allavegana. Við skemmtum okkur þó mjög vel.

Á fimmtudaginn kíkti ég á David Blaine, sem hékk þá í búri við Tower Bridge hjá Thames ánni. Þar hafði hann verið í 44 daga án matar.

Að mínu mati ætti þessi Blaine að láta skoða á sér hausinn vandlega. Hann fékk jú peninga fyrir þetta en hann var milljarðamæringur fyrir, svo ég sé ekki alveg tilganginn.

Einnig voru Bretar ekkert alltof skemmtilegir við Blaine, því fólk kepptist við að kasta eggjum og slá golfboltum í búrið. Einhver flaug meira að segja módelþyrlu að búrinu með mat til að freista hans. Einnig hélt fólk grillveislur fyrir neðan búrið og einhverjir voru með trommuslátt á nóttinni til að hann gæti ekki sofið. Sennilega var þetta ekkert alltof skemmtilegur tími hjá Blaine.

Allavegana, þetta var svo sem ekki merkileg sjón. Blaine lá allan tímann þegar ég var þarna og veifaði nokkrum sinnum til hópsins. Hann virtist nú frekar máttlaus greyið.

Annars verð ég nú að segja að stelpurnar í London voru alls ekki jafn slæmar og ég hafði gert mér hugmyndir um. Vissulega voru þær ekkert einsog í Moskvu (reyndar afar langt frá því) en samt þá var samt alveg fullt af sætum stelpum þarna.

Alex Malone, frábær pistlahöfundur og Liverpool stuðningsmaður, skrifar góðan pistil í dag: Is Keegan the answer?.

Ég hef ekkert skrifað um Liverpool á þessu tímabili en ég er smám saman að tapa aftur mínu takmarkaða trausti á Gerard Houllier. Töp fyrir Charlton og Portsmouth og jafntefli gegn Aston Villa og Tottenham eru alls ekki ásættanleg úrslit.

Eins hefur Gerard Houllier á einhvern ótrúlegan hátt ekki ennþá fattað hversu lélegur framherji Emile Heskey er. Ég hata Heskey! Ég veit ekki hversu lengur ég get, sem harðurLiverpool stuðningsmaður, þolað að sjá Heskey í Liverpool búning í byrjunarliðinu í hverjum einasta leik. Það er ekki hægt að leggja þetta á mann mikið lengur.

Alex Malone kemst að svipaðri niðurstöðu og ég, ásamt mjög mörgum stuðningsmönnum Liverpool, eru að komast að: Nefnilega að það er kominn tími á að lokka aftur einn allra besta leikmann Liverpool, Kevin Keegan, í þjálfarastöðuna:

Burt með Houllier, fáum Keegan í staðinn!

Alex Malone, frábær pistlahöfundur og Liverpool stuðningsmaður, skrifar góðan pistil í dag: Is Keegan the answer?.

Ég hef ekkert skrifað um Liverpool á þessu tímabili en ég er smám saman að tapa aftur mínu takmarkaða trausti á Gerard Houllier. Töp fyrir Charlton og Portsmouth og jafntefli gegn Aston Villa og Tottenham eru alls ekki ásættanleg úrslit.

Eins hefur Gerard Houllier á einhvern ótrúlegan hátt ekki ennþá fattað hversu lélegur framherji Emile Heskey er. Ég hata Heskey! Ég veit ekki hversu lengur ég get, sem harðurLiverpool stuðningsmaður, þolað að sjá Heskey í Liverpool búning í byrjunarliðinu í hverjum einasta leik. Það er ekki hægt að leggja þetta á mann mikið lengur.

Alex Malone kemst að svipaðri niðurstöðu og ég, ásamt mjög mörgum stuðningsmönnum Liverpool, eru að komast að: Nefnilega að það er kominn tími á að lokka aftur einn allra besta leikmann Liverpool, Kevin Keegan, í þjálfarastöðuna:

Burt með Houllier, fáum Keegan í staðinn!

Ok, ég er kominn heim. Kom seint í gærkvöldi og var böggaður af tollvörðum enn einu sinni. Í þetta sinn gengu þeir svo langt að þeir létu mig snerta einhvern pappír til að sjá hvort ég hefði höndlað eiturlyf síðustu daga.

Ég er alltaf, og þá meina ég alltaf tekinn í tollinum. Þetta byrjaði þegar ég kom einn heim frá Venezuela. Þá var ég reyndar síðhærður og asnalegur en þetta hefur haldið áfram og í hvert einasta skipti sem ég kem heim til Íslands er ég alltaf tekinn. Meira að segja hef ég komið stífgreiddur í jakkafötum í gegnum tollinn og samt er ég tekinn.

Það er nokkuð ljóst að eiturlyfjasmygl eru dottin útaf listanum yfir störf, sem ég gæti hugsað mér að vinna (ásamt því að vinna í námu og sigla á kafbát).

Allavegana, ég kom það seint heim og var svo hrikalega slappur í morgun að ég er bara heima að jafna mig. Á eftir að skrifa eitthvað á næstunni um eftirfarandi:

• Smá ferðasaga frá London: David Blaine, djamm á hommaklúbb og fleira
• Ég las Dude, where's my country? og fannst hún nokkuð góð. Las einnig Fast-Food Nation og Fat Land. Mjög athyglisverðar bækur
• Sá einnig Kill Bill og þarf einhvern veginn að koma því frá mér hversu stórkostlega mikil vonbrigði sú mynd var. Ef mig langar til að horfa á klukkutíma langa bardagasenu, þá get ég farið á fucking karate mót.
• Átakanlega færslu um baseball úrslit síðustu daga og hvernig þau hafa haft áhrif á geðheilsu mína

Já, og Disintegration með the Cure er schnilldarplata. Byrjaði að hlusta á hana vegna þess að Lovesong var í þætti af Queer as Folk. Hún er búin að vera í spilaranum síðan þá.

Ég er að fara erlendis í fyrramálið og því verður sennilega lítið uppfært þangað til 20.okt þegar ég kem heim.

Ég er að fara á vinnutengda sýningu í Þýskalandi og svo ætla ég að vera eftir nokkra daga í London. Þar ætla ég að gista hjá systur minni. Ég hef aldrei komið til London (fyrir utan 3 tíma stopp okkar Emils), þannig að ég er nokkuð spenntur að sjá þessa borg.

Í þeim súrrealíska heimi, sem Icelandair býr í er nefnilega miklu miklu ódýrara að fljúga heim á sunnudegi en fimmtudegi. Þannig að ég spara pening á því að verða eftir í London. Svo fæ ég líka fría gistingu, svo þetta er alger no-brainer.

En allavegana, stórlega efast um að uppfæra mikið þessa síðu. Efast allavegana um að ég verði jafn uppfullur af ferðasögum og úr Rússlandsferðinni.

1. Ég fæddist 17. ágúst 1977, nokkrum klukkutímum eftir að Elvis dó
2. Fyrstu 20 árin bjó ég í Garðabæ, með smá hléum
3. Þegar ég var 18 ára bjó ég í Caracas í Venezuela
4. Þegar ég var 20 ára bjó ég í Mexíkóborg
5. Þegar ég var 21-25 bjó ég í Chicago
6. Síðasta árið hef ég búið í Vesturbænum
7. Ég er yngstur fjögurra systkina.
8. Eldri bróðir minn og eldri systir mín búa í Garðabæ.
9. Bróðir minn á 4 börn
10. Eldri systir mín á 3 börn
11. Yngri systir mín býr í London
12. Pabbi minn giftist þegar hann var tvítugur. Ég er 26 ára og á lausu
13. Ég er hagfræðingur að mennt
14. ... samt langaði mig aldrei til að vinna í banka
15. Mér gekk alltaf vel í skóla
16. Ég var efstur í bekknum mínum í Verzló
17. Ég lærði hagfræði við Northwestern háskóla í Chicago
18. ... það voru frábær ár
19. Mér fannst gaman að læra
20. ... sérstaklega stærðfræði, hagfræði og bókmenntir
21. Mig langar að fara í MBA nám
22. Ég vinn sem markaðsstjóri
23. ... og á auk þess tvo veitingastaði ásamt vini mínum
24. ... ég er mjööög stoltur af Serrano
25. Mér finnst gaman í vinnunni
26. Ég er hress á morgnana
27. Mér finnst kaffi gott
28. ... og bjór líka
29. ... uppáhaldsmaturinn minn er arroz con pollo, sem fósturmamma mín í Venezuela bjó til
30. ... ég drekk alveg fáránlega mikið af vatni
31. Ég smakkaði fyrst áfengi þegar ég var 18 ára
32. Skemmtilegustu tónleikar, sem ég hef farið á voru með Molotov í Chicago
33. Ég á frábæra vini
34. ... og get varla sagt einn slæman hlut um þær stelpur, sem ég hef verið með
35. ... og held líka að þeim þyki mjög vænt um mig enn í dag
36. Ég kýs Samfylkinguna
37. ... þrátt fyrir að ég fíli ekki fullt af þingmönnum þess flokks og mörg stefnumálin
38. ... ég var einu sinni harður Sjálfstæðismaður
39. Ég hef grátið nokkrum sinnum á síðustu árum
40. Einu sinni grét ég næstum því heilan dag útaf stelpu, sem ég var að kveðja
41. Ég er flughræddur eftir hræðilega flugferð frá Washington til Chicago
42. ... Ég hef aldrei verið jafnhræddur á ævinni einsog í þeirri ferð
43. ... Ég er hræddur við að deyja
44. Skemmtilegasta djamm ævi minnar var þegar ég hélt uppá 20 ára afmælið mitt í Mexíkó
45. ... Þá leið mér einsog toppnum væri náð
46. Ég elska að ferðast
47. Ég elska Chicago, Reykjavík, Buenos Aires, Caracas, Moskvu, Mexíkóborg, New York, Salvador de Bahia og Barcelona
48. Fallegustu staðir á jörðinni að mínu mati eru saltvötnin í Bólivíu, Iguazu fossar og Machu Picchu
49. Ég hef aldrei farið út fyrir Evrópu og Ameríku
50. Síðan ég var 17 ára hef ég búið í 5 ár erlendis.
51. Ég hef ferðast til 30 landa
52. Ég tala spænsku, íslensku og ensku
53. Ég nota Apple og Windows fer í taugarnar á mér
54. Fallegustu stelpur í heimi búa í Reykjavík, Moskvu og Caracas
55. Fallegasta leikkona fyrr og síðar er Audrey Hepburn
56. ... ég varð ástfanginn af henni eftir að ég sá Breakfast at Tiffany's
57. Uppáhaldsbíómyndin mín er Citizen Kane
58. ... ég fór einn í bíó að sjá hana
59. ... ég hef farið nokkrum sinnum einn í bíó
60. ... Ég hef ekki horft á neina mynd oftar en Ferris Bueller's Day Off
61. Ég elska The Simpsons
62. Ég elska Haribo mix
63. Ég kann ekki að smíða
64. Ég hef tvisvar verið laminn. Einu sinni í partíi í Hafnarfirði (stórhættulegur bær!) og svo af lögreglustjóra í St. Pétursborg
65. ... í hvorugt skiptið svaraði ég fyrir mig
66. ... enda er ég mjög friðsamur maður og hef nokkrum sinnum haldið vinum mínum frá slagsmálum
67. Ég er íþróttasjúklingur
68. ... samt var ég aldrei neitt ofboðslega góður í íþróttum
69. ... ég æfði fótbolta með Stjörnunni þangað til að ég var 16 ára gamall og handbolta með Stjörnunni og seinna KR þangað til að ég varð 19 ára gamall
70. ... mér fannst skemmtilegra í KR en Stjörnunni
71. ... ég varð Íslandsmeistari í fótbolta með Stjörnunni og bikarmeistari í handbolta með KR
72. ... ég spilaði hægri kant í fótbolta og vinstra horn í handbolta
73. Ég elska Liverpool
74. ... gengi Liverpool hefur áhrif á skap mitt
75. Mér er illa við Manchester United
76. ... sérstaklega Roy Keane & Eric Cantona
77. Ég held með hollenska landsliðinu á stórmótum
78. Uppáhaldsfótboltamaðurinn minn í dag er Michael Owen.
79. Uppáhaldsfótboltamaðurinn minn fyrr og síðar er Ruud Gullit
80. Ég elska baseball og Chicago Cubs
81. ... Uppáhalds baseball leikmaðurinn minn er Mark Prior
82. Ég hef prófað "one night stand"
83. ... og langar ekki að prófa það aftur
84. Ég hef verið í sambandi með 5 stelpum
85. Ég hef verið ástfanginn þrisvar sinnum
86. Ég hef verið með stelpum frá þremur löndum: Mexíkó, Bandaríkjunum og Íslandi
87. Ég hef verið í sambúð einu sinni
88. ... í minnstu íbúð í heimi
89. ... þrátt fyrir það rifumst við aldrei
90. Ég hef tvisvar sinnum reynt alveg fáránlega mikið við stelpur án þess að þæir hafi haft áhuga. Í fyrra skiptið var ég 18 ára, í seinna skiptið 20 ára.
91. Mér finnst æðislega gaman að djamma
92. Ég hef borðað á McDonald's í öllum löndum Suður-Ameríku
93. Ég held dagbók
94. Ég hugsa sennilega of mikið um stelpur
95. Ég er nær alltaf í góðu skapi
96. Ég hata ekki neinn
97. ... Ég þoli ekki letingja
98. Mig langar að ferðast til Thailands
99. Það er ekki til neitt, sem heitir "fashionably late". Þú mættir bara of seint. Punktur!
100. Mér leiðist að sofa einn

Færslan um íslenskar stelpur á föstu hefur fengið fleiri heimsóknir en ég átti von á. Það var linkað á færsluna af batman.is og hafa komið yfir 2200 heimsóknir þaðan. Mér sýnist að Batman sé að aukast í vinsældum, því síðast þegar var vísað á mig þaðan fékk ég "bara" 1600 heimsóknir.

Það þýðir að yfir 2000 manns vita hvaða stelpa mér finnst sæt. Mjög skemmtilegt Samt hef ég alls ekki fengið það á tilfinninguna að ég hafi verið að segja eitthvað of mikið. Einn vinur minn spurði mig hvort mér finndist ekki óþægilegt að tala svona opinskátt um þessi mál, en ég svaraði því bara að mér liði bara ágætlega. Ég held að þetta sé ekki athyglisþörf, heldur miklu frekar að ég fæ vissa útrás við það að tala um þessi mál á netinu.

Mér finnst líka gaman að lesa síður, þar sem fólk talar um tilfinningar sínar á (það sem mér finnst vera) heiðarlegan hátt. Þess vegna finnst mér síðan hennar Betu vera frábær. Henni tókst að breyta síðunni sinni úr slúðurdálki í mjög persónulega og skemmtilega síðu. Hún er reyndar miklu óhræddari en ég við að tala opinskátt um háu og lágu punktana. Ég er ekki alveg tilbúinn að tala svo opinskátt um mitt einkalíf. Reyni að fara smá milliveg.

Annars er ég að klára "100 atriði um mig" að hætti Katrínar og Kristínar. Er enn að gera upp við mig hversu mikið maður á að segja. Már orðaði þetta dilemma frábærlega: "Það kann seint góðri lukku að stýra að hafa skjalfestar skoðanir á umdeildum málefnum."

Ætli það sama eigi ekki við um viðkvæm einkamál

Ég held að ég og vinir mínir hafi örugglega sett Íslandsmet í viðveru á skemmtistað í gærkvöldi. Eftir að við höfðum borðað á Ítalíu vorum við mættir á Hverfisbarinn klukkan 9. Þar vorum við (eða að minnsta kosti ég) til klukkan 5. Það þýðir að ég var inná Hverfisbarnum í ÁTTA klukkutíma. Geri aðrir betur.

Þetta var frábært kvöld. Reyndar þá eyddi ég dágóðum tíma í að tala um fyrrverandi kærustu mína og heillöngum tíma í að dansa við aðra fyrrverandi kærustu. Sem er ekki sniðugt fyrir mann einsog mig í stelpuleit. En reyndar var fyrrverandi kærastan sætasta stelpan á staðnum.

Það er ýmislegt, sem maður kemst að þegar maður er svona lengi á staðnum. Til að mynda það að Señorita, Mess It Up og Rock Your Body eru spiluð 4 sinnum (að minnsta kosti, þar sem ég var ekki til lokunnar) á einu kvöldi. Ég held að Señorita hafi meira að segja einu sinni verið spilað tvisvar á sama klukkutímanum. Ok, ég fíla Justin náttúrulega en öllu má nú ofgera.

Getur einhver bent þessum klámsíðum á að hætta að senda mér spam á Hotmail reikninginn minn? Opnar virkilega einhver email með fyrirsögninni Farm Girls G0ne W1ld With Animals.

Já, og þessi færsla hjá Katrínu er æði. Ég ætla líka að fá að herma og gera svona lista. Upprunalegi listinn hjá Kristínu, sem Katrín stal hugmyndinni frá, er líka mjöög skemmtilegur.

Playlisti fyrir sunnudagskvöld:

I've Got a Feeling - Bítlarnir
Mary Jane - Alanis Morrisette
Still Fighting It - Ben Folds
Strangers in the Night - Frank Sinatra
True Love Waits - Radiohead

Ég breytti aðeins "Ég er" síðunni minni. Bætti inn MSN og AIM nöfnunum mínum.

Mér líður vel í dag.

Vegna misskilnings, þá mætti einn starfsmaður ekki á næturvakt á Serrano í Hafnarstræti og þar sem Emil var kominn í glas þurfti ég að redda málunum. Þannig að kvöldið, sem átti að fara í andlegan undirbúning fyrir Liverpool-Arsenal varð aðeins viðburðarríkara.

Það er sumt gaman við að vera á næturvakt, en vanalega á ég erfitt með að höndla þær vaktir. Einfaldlega vegna þess að ég tek alla gagnrýni eða kvartanir á staðinn mjög inná mig. Ég stressast allur upp þegar einhver byrjar að kvarta. Og drukkið fólk kvartar mjög mikið útaf minnstu hlutum.

Allavegana, þá var ekkert vesen í gær. Hins vegar var vaktin mjög fyndin í samhengi við stelpufærsluna mína síðustu. Málið var að þarna kom stelpa utanaf landi og byrjaði ég eitthvað að spjalla við hana. Þá kom í ljós að hún var 18 ára gömul og trúlofuð! Mér fannst þetta einstaklega fyndið, sérstaklega í ljósi þessa komments frá Tryggva. Þegar ég spurði hana nánar útí þetta virtist hún ekki hafa hugmynd um það af hverju hún væri trúlofuð.

Annars losnaði ég af vaktinni um klukkan tvö og fór heim og horfði á síðustu loturnar í Cubs-Atlanta Braves, sem Cubs unnu 3-1 og þurfa þeir nú bara að vinna annan af síðustu tveim leikjunum til að komast áfram. Mark Prior er Guð!

Já, og mikið andskoti getur fótbolti verið ósanngjörn íþrótt! Ekki nóg með það að Liverpool tapi leik, þar sem þeir voru betri aðilinn nær allan tímann, heldur meiðist uppáhaldsleikmaðurinn minn! Er ekki bara kominn tími á að Diouf, Gerrard, Dudek og Kewell meiðist? Þeir hljóta að vera næstir.

Æji, annars það er laugardagur. Læt ósigurinn ekki hafa áhrif á mig. Djamm í kvöld. Gaman gaman!

Eftir að Katrín kallaði mig plebbalegan á vinnumyndinni minni, ákvað ég að skipta um mynd á "Ég er" síðunni.

Reyndar þá er ég aldrei í jakkafötum, ekki einu sinni í vinnunni (nema þegar útlendingar eru á staðnum), svo það var hálf kjánlegt að hafa mynd af mér í jakkafötum. Á nýju myndinni er ég í svörtum bol, sem passar mun betur.

Annars eru umræðurnar um Michael Moore komnar af stað aftur eftir langt svar frá Jensa.

Og svo eru umræðurnar um síðustu færsluna mína orðnar mun skemmtilegri en færslan sjálf. Nú þegar er búið að slá fyrra kommentamet (sem var færslan, þar sem ég lýsti því yfir að ég ætlaði að kjósa Samfylkinguna. Sérstaklega er kommentið hans Björgvins stórskemmtilegt.

Allavegana, er voða gaman að fá öll þessu skynsamlegu og nice komment hérna. Ég vil þó taka það fram að ég hef það bara fínt. Ég er ekkert voða desperate, langt því frá. Vildi bara benda á þessa punkta varðandi þrýsting á sambönd í íslensku samfélagi. Jú, og svo langar mig auðvitað í kærustu. En ég meina hey.

Að undanförnu hef ég lent í samræðum við nokkrar mismunandi manneskjur um sama hlutinn. Nefnilega: "Eru allar stelpur á Íslandi á föstu?"

Einhver hugsar nú með sér: "Bull og vitleysa er þetta í Einari, hann er bara svona óheppinn að hann finnur ekki allar gellurnar, sem eru á lausu". Það má vel vera, en ég ætla að færa rök fyrir því að allar stelpur á Íslandi séu á föstu.

1. Þegar ég fór á Ungfrú Ísland keppnina síðastliðið vor, fylgdi með miðanum mínum ágætis bæklingur um keppendurna. Þrátt fyrir að ég hafi nú verið með stelpu á þeim tíma, þá fór ég að forvitnast um það hver af keppendunum væri nú á lausu. Ég verð að játa það að ég fékk smá sjokk.

   14 af 21 keppenda var á föstu! Semsagt, í litlum hópi af myndarlegum stelpum á aldrinum 18 til 20 ára áttu 67% þeirra unnusta. Reyndar var lang-sætasta stelpan, Helena Eufemía á lausu, þannig að kannski er einhver von enn í þessum heimi.

   Ég nefndi það við systir mína, sem er félagsfræðingur, að það væri athyglisvert að kanna það á milli landa hversu stórt hlutfall af þáttakendum í fegurðarasamkeppni viðkomandi landa er á föstu. Ég efast um að mörg lönd myndu toppa Ísland.

2. Allir vinir mínir eru á föstu. Og þá meina ég allir! Ég á kannski kunningja, sem eru á lausu, en allir mínir góðu vinir eru á föstu. Þetta er í hróplegu ósamræmi við mína bestu vini útí Bandaríkjunum. Þar eru allir á lausu. Þrátt fyrir það er þetta ekki ólíkt fólk. Flestir vinir mínir í báðum löndum hafa svipað menntunarstig, eru á svipuðum aldri, finnst gaman að djamma, og svo framvegis. Ég get ekki fundið neinn stórtækan mun á fólkinu. Hvernig stendur þá á því að allir íslensku vinir mínir eru á föstu?

3. Ég hef ítrekað lent í því að reyna við stelpur á skemmtistöðum, sem eru á föstu (nota bene, ég kemst aldrei að því fyrr en eftir laaangan tíma). Síðasta kærastan mín var m.a.s. með strák fyrst þegar við hittumst. Þetta er gengið svo langt að ég er nánast sannfærður um að allar sætar stelpur á skemmtistöðum borgarinnar séu á föstu. Í raun er ég oft svo sannfærður að ég þori varla að reyna við stelpur vegna sannfæringar minnar um að þær séu allar á föstu. Hugsanleg lausn á þessu væri að merkja sérstaklega allar stelpur, sem eru á föstu, einsog ég hef áður lagt til.

4. Í Bandaríkjunum voru allir steinhissa á því að ég væri í langtímasambandi þegar ég var 25 ára. Á Íslandi eru allir steinhissa á því að ég sé á lausu nú ári síðar.

   Í flestum öðrum löndum myndi 26 ára karlmaður vera talinn á besta aldri og hann væri sennilega alltaf að djamma með hinum "single" vinum sínum. Síðan myndi hann flækjast í og úr samböndum næstu 5-6 árin, svo finna einhverja stelpu þegar hann væri um þrítugt og gifta sig 35 ára.

   Á Íslandi virðast hins vegar margir halda að maður sé alveg einstaklega óheppinn að vera ekki kominn í langtíma samband þegar maður er 22 ára.

   Ég tel að þetta sé dálítið óheppilegt. Fyrst og fremst vegna þess að samfélagið þrýstir á að allir krakkar finni sér maka og séu komin með eigin íbúð, bíl og 90% lán þegar þau eru orðin 25 ára. Ég vil meira að segja halda því fram að margir haldi áfram í óhamingjusömum samböndum, bara af því að allir aðrir séu á föstu. Fólk er hrætt við að þurfa að viðurkenna að sambúð hafi ekki virkað og því haldi það áfram í óhamingjusömum samböndum.

   Erlendis gefur fólk sér betra tækifæri til að kynnast og búa á sitthvorum staðnum. Á Íslandi þarf fólk að flytja saman helst innan nokkurra mánuða.

Á "Ég er" síðunni minni setti ég nýlega í gríni inn klausu neðst, sem les: "Ef þú vilt koma einhverju á framfæri við mig, eða ert ýkt sæt stelpa á aldrinum 18-25 og á lausu, endilega sendu mér tölvupóst."

Fyrir þessa klausu var ráðist á mig á reunion-i Verzlunarskólanema í síðasta mánuði. Ein ágæt stelpa hélt því þar fram að ég ætti ekki að takmarka mig við 18-25, þar sem ég væri nú einu sinni orðinn 26 ára. Ekki nóg með það, heldur vildi hún að ég myndi opna hug minn fyrir eldri konum og ætti því að vera að leita að konum á milli 18-30 ára. Ég hélt því þá fram við hana að það væri engin 26 ára stelpa á lausu á þessu landi. Meira að segja væri engin 20 ára stelpa á lausu. Við þessari fullyrðingu átti hún fá svör en hún og vinkonur hennar héldu samt áfram að kalla mig öllum illum nöfnum.

Eflaust eru einhverjar 25 ára gamlar stelpur á lausu. Það er hins vegar óhóflegur þrýstingur á þær stelpur á að vera í sambandi. Ég þekki til að mynda eina stelpu, sem ég er nokkuð viss um að sé í óhamingjusömu sambandi, sem heldur áfram í sambandinu af því að hún er hrædd við að vera single aftur. Það er nefnilega ekkert voðalega fínt að vera 25 ára stelpa á lausu á Íslandi í dag.

Sem er náttúrulega fáránlegt, því þetta er alveg pottþéttur aldur. Í hvaða vestrænni stórborg sem er, þætti þetta fullkomlega eðlilegur aldur fyrir stelpu til að vera ennþá að vera flakkandi á milli sambanda. En ekki á Íslandi.

En af öllu þessu sögðu, þá er ég samt kominn með leið á því að vera single. Stór hluti af því er náttúrulega þrýstingur frá umhverfinu. Allir aðrir eru á föstu. Einhvern veginn búast allir við að ég ætti að vera á föstu líka. Það er oft frábært að vera single, en gljáinn fer aðeins af því þegar maður er einn á djammi með tveimur hjónum, sem fara heim klukkan 3.