Hmmm… föstudagskvöld og ég er ekki enn búinn að gera neitt af viti og stefni svo sem ekki á það.

Þetta var bilaður dagur. Ég eeelska svona daga. Einhvern veginn færist ég allur í aukana þegar stressið magnast. Kom heim fullur af adrenalínu, en það rann út á svona 10 mínútum og ég lagðist einsog haugur uppí sófa og hlustaði á Ingva Hrafn gagnrýna Sjálfstæðisflokkinn (ég held að hann hafi fengið malaríu á Florida).

Ég skil ekki hvert orkan fór því á leiðinni heim kom “I don’t like Mondays” með Boomtown Rats á Radíó Reykjavík og ég öskraði nánast með. Ég hef ekki heyrt þetta lag lengi og það er ekkert sérstaklega í uppáhaldi hjá mér en þetta var bara rétt lag á réttum tíma. Vona að enginn hafi séð mig á Hringbrautinni.

Allavegana, ég er að reyna að gleyma þessu Houllier viðtali og er að bíða eftir því að Cubs-Cardinals leikurinn byrji eftir 90 mínútur. Ég gladdist mjög þegar ég kíkti á ESPN og sá að Bill Simmons, besti sportpistlahöfundur í heimi, hafði skrifað nýjan pistil. Snilldar kvót:

(And don’t kill me for watching “The Bachelor” … you’ll understand when you’re married. If you can watch a TV show with your wife, it might as well be a show revolving around the theme “hot chicks acting crazy.” And to be honest, I like the poignant guitar music at the end after some of the girls have been dumped, when they cry into the camera and say, “I don’t know what happened; I thought we really made a connection.”

(You know, the more I’m thinking about it, TNT should play that song every time somebody gets eliminated in the NBA playoffs, when everyone’s shaking hands and stuff. That smarmy Bachelor host could even come out after the buzzer and tell the losing team, “Gentleman, I’m gonna have to ask you to say your goodbyes.” Then we would see Michael Redd hugging Rip and Sheed. I’m telling you, it would be emotional.)

Eftir að ég horfði á 60 Minutes í gær, þá er No More Drama með Mary J Blige búið að vera á repeat hjá mér. Mikið afskaplega er þetta gott lag.

Já, og finnst einhverjum þetta sexí sjónarhorn? Ha?

Ég ætti að vita betur en svo að “kíkja aðeins” á netið á föstudagskvöldi. Ég rakst á smá viðtal við elsku dúlluna mína hann Gerard Houllier.

Ég getsvo svarið það, það eina sem gefur Gerard Houllier gildi í lífinu er að pirra MIG!

Ég ætti að vita betur en svo að “kíkja aðeins” á netið á föstudagskvöldi. Ég rakst á smá viðtal við elsku dúlluna mína hann Gerard Houllier.

Ég getsvo svarið það, það eina sem gefur Gerard Houllier gildi í lífinu er að pirra MIG!

…þá myndi ég leggja til frumvarp, sem myndi banna það að hafa SMS-hljóð í auglýsingum.

Ég get hreinlega ekki talið hversu oft ég hef stokkið upp til að tékka á símanum mínum þegar SMS-hljóð hafa heyrst í sjónvarpsauglýsingum Símans. Þetta hefur ollið mér gremju og því vil ég lög sem banna þetta strax!

Takk fyrir.

Það er farið að styttast í afmælið mitt, ekki nema einhverjir 4 mánuðir í það. Þið sem eruð byrjuð að leita að gjöfum, þá langar mig í svona

JESUS CHRIST ACTION FIGURE

Snilld! Þið verðið að horfa á vídeóið! (via MeFi). Þetta væri líka sennilega góð gjöf handa þessum bloggara

Ég er með kveikt á MSN (einarorn77 (at) hotmail.com) mestallan daginn. Ég nota forritið ekkert svakalega mikið og kontaktlistinn minn er ekkert gríðarlega stór. Það er þó alltaf kveikt á forritinu og ég kíki mjög oft til að sjá hverjir eru á netinu.

Fyrir utan vini og nokkra kunningja, sem ég hef kynnst í gegnum netið, þá er ég með fyrrverandi kærustur á kontakt listanum mínum. Það er nokkuð skrítið. MSN er nefnilega ólíkt tölvupósti og síma að því leiti að forritið minnir mann sífellt á þá sem maður þekkir. Í hvert sinn sem fyrrverandi kærasta kveikir á tölvunni sinni, þá er ég látinn vita af því með hljóði og stórum skilaboðum. Þetta er dálítið skrítið.

Ég hef ekki talað við þessar stelpur í þónokkuð langan tíma. Ég er þó vinur þeirra og finnst ágætt að hafa þær á listanum. Samt finnst mér stundum dálítið óþægilegt að hafa þær þarna inná MSN. Þegar þær sign-a sig inn þá líður mér oft einsog ég þurfi að segja eitthvað. Oft líður mér einsog ég þurfi að tala við fólk sem er að sign-a sig inn, eða er búið að vera online lengi.

Mér finnst einhvern einsog ég sé dálítið dónalegur að spjalla ekki við fólk lengi á MSN. Ef maður hringir ekki í einhvern aðila í langan tíma, þá getur maður sagt að maður hafi verið busy eða notað einhverja ámóta lélega afsökun. Með MSN þá hefur maður enga slíka afsökun. Viðkomandi sér það greinilega að maður hefur bara verið að hanga á netinu og hefur því enga afsökun fyrir samskiptaleysinu.

Þetta er snúið dæmi. MSN er þó skemmtilegur miðill, því maður talar oft um aðra hluti en maður myndi gera í síma. Einnig virðist fólk vera óhræddara að tala um viðkvæm mál á MSN, mál sem þetta fólk myndi aldrei segja mann í síma. Á vissan hátt er fólk ófeimnara.

Ég hef líka lent í því að tala við stelpu, sem ég er (eða kannski var) skotinn í, á MSN. Þá hef ég mikið spáð í því hvort viðkomandi vilji tala meira við mig. Viðkomandi sign-ar sig kannski inn en spjallar ekkert við mig. Er það vegna þess að hún vill ekki tala við mig, eða er hún bara að kveikja á tölvunni sinni til að skoða mbl.is? Er þetta bara ég, eða finnur fleira fólk fyrir þessu? Stundum er ég með kveikt á MSN vegna þess að ég er að hlusta á tónlist á tölvunni. Finnst kannski einhverjum á kontakt-listanum ég vera leiðinlegur fyrir að tala ekki við sig?

Íslensku forsetahjónin í samkvæmi til heiðurs Michael Caine

Ja hérna!

Formaður þingflokks Sjálfstæðisflokksins kom með snilldarlega túlkun á könnun í Fréttablaðinu í morgun, þar sem kom í ljós að 77% þjóðarinnar er á móti inntaki fjölmiðlafrumvarpsins. Jú, Íslendingar eru einfaldlega illa upplýstir um frumvarpið og þess vegna eru þeir á móti því. Ég er að verða álíka pirraður þessa dagana einsog ég var fyrir rúmu ári þegar Sjálfstæðismenn voru að snúa út úr Borgarnesræðu Ingibjargar Sólrúnar

Enn aftur er allur her Sjálfstæðismanna kominn fram til að verja formanninn. Allir apa upp tal Davíðs um afskipti eigenda af fjölmiðlunum án þess að einn einasti geti talið upp dæmi. Andrés Magnússon legst meira að segja svo lágt að ljúga um það að Baugur hafi hætt við styrki til HR útaf frumvarpinu. Það er með ólíkindum hvað Sjálfstæðismenn mega ráðast að fyrirtækjum í landinu án þess að þurfa að færa rök fyrir máli sínu.

Þessi pistill hjá Agli Helgasyni um afskipti eigenda af fjölmiðlum er snilld!

Sjálfur hef ég sjaldan fundið fyrir því að eigendur væru að kássast utan í mér nema helst á Alþýðublaðinu þar sem flokkseigendur voru staðráðnir í að trúa ekki vondum fréttum þó þær birtust í Mogganum eða sjónvarpinu. Ef þær hins vegar rötuðu inn í Alþýðublaðið ærðust þeir, hringdu fyrir allar aldir og skömmuðust. Ég vann á Tímanum. Þar var umburðarlyndur formaður blaðstjórnar sem kvartaði ekki þó við Illugi Jökulsson skrifuðum alls kyns vitleysu um Samuel Beckett, T.S. Eliot og þýska terrorista. Hann hét Halldór Ásgrímsson. Sat stundum á skrafi við okkur inni á skrifstofu - í mesta bróðerni.

Svo var ég á Skjá einum þar sem tóku óforvarendis við menn sem voru að flytja inn túrbínur fyrir Landsvirkjun og annan varning, voru í blaðaútgáfu meðfram og hringdu eftir hvern þátt til að kvarta. Það mátti helst ekki tala um Kárahjúka og ekki um hvað DV var lélegt blað og alls ekki um forystu Sjálfstæðisflokksins nema í hátíðartóni. Útkoman var að lokum tillögur sem hefðu getað nefnst Silfur DV þar sem ég átti að sitja með blaðamanni frá DV, lógó blaðsins í bakgrunni, og ræða við foringja úr stjórnmálaflokkunum um helstu stefnumál þeirra.

Þarna voru menn sem aldrei áttu að koma nálægt fjölmiðlarekstri. Kannski lán að Skjár einn er núorðið ekki annað en vídeóleiga, rúin öllum metnaði til annars en að veita amerísku rusli inn í herbergi íslenskra unglinga. Ég held líka að sumir af eigendunum séu farnir annað. Annars hefði kannski þurft að setja lög á þá.

Annars var það staðfest í Kastljósinu að Halldór og hans félagar í framsókn eru lítið skárri en Íhaldið. Það var svo sem hæpið af mér að trúa því að Framsókn gæti verið uppspretta einhverrar skynsemi í þessu máli. Það er þó einhver ónefndur þingmaður þess flokks, sem virðist mótmæla frumvarpinu, sem er ánægjulegt.

Ég veit að það er hálf kjánalegt af mér en ég verð enn reiður þegar ég hlusta á Sjálfstæðismenn apa upp boðskapinn frá formanninum gagnrýnislaust. Hvort sem það er menntamálaráðherra í útvarpsviðtali á Rás 2 eða trúaðir menntaskólanemar háskólanemar á bloggsíðum sínum. Er aðdáun þeirra á Davíð virkilega svo mikil að þau geta hreinlega ekki horft á aðgerðir hans með gagnrýnum augum? Þessi blinda aðdáun fólks á Davíð er ekki holl flokkinum þeirra.

Fjölmiðlaumræðan er annars farin að minna mig allmikið á umræðuna um fjölmiðla í Bandaríkjunum. Íhaldsmenn eru orðnir algjörlega paranoid á alla gagnrýni. Það fyndna við þetta allt saman er að þessi gagnrýni er oftast frá hægri. Fréttablaðið gagnrýnir Íhaldið fyrir að fresta skattalækkunum og að vilja herða lög sem hefta frjáls viðskipti. Ég held að það sé aðallega þetta sem fer í taugarnar á Íhaldinu, fyrir utan þá staðreynd að það séu aðrir en þeir sjálfir og vinir þeirra sem geti grætt peninga.

Hverjar eru líkurnar á því að menntamálaráðherra Sjálfstæðisflokks myndi vilja styrkja Ríkisútvarpið ef þeirri stofnun væri stjórnað af vinstri mönnum? Ég skal svara þessu fyrir ykkur: Engar! Þeir vilja styrkja RÚV af því að þeir vita að þeir ráða öllu þar. Þetta eru allt vinir þeirra og flokksfélagar sem ráða þar. Þeir vilja hins vegar drepa niður frjálsu fjölmiðlanna af því að þar ráða frjálslyndir menn, en ekki íhaldsmenn.

Hallgrímur Helgason skýrði þetta best í DV í dag:

Í hundrað ár hefur Sjálfstæðisflokkurinn haft meirihlutavald á fjölmiðlamarkaði. Nú loksins þegar hann missir það vald ákveður hann að setja lög til að ná því aftur. Einfalt mál og ógeðslegt.

Nákvæmlega!

Ég er pirraður í dag.

Sérstaklega vegna þess að enn og aftur hefur hinn frjálsi fjölmiðillinn, Skjár Einn, brugðist trausti mínu. Ef þeir hefðu bara asnast til að sýna “Queer Eye” einsog þeir lofa í dagskránni, þá hefði ég ekki haft tíma til að skrifa þennan reiðipistil.

Snilldarpæling hjá Jens

Hvað er markaðsráðandi staða?

Ég fór svona að velta því fyrir mér, nú er svo á Íslandi að einn ákveðinn aðili er með markaðsráðandi stöðu á t.d. áfengismarkaði nú og á fjarskiptamarkaði osfrv. Má sá aðili eiga áfram fjölmiðil? Má Ríkið áfram eiga RÚV nái þessi nýju lög fram að ganga?

Ó, hvað ég vildi að einhver fjölmiðlakall myndi spyrja Davíð að þessu. Ríkið er með 80% hlutdeild á fjarkskiptamarkaði og sirka 100% hlutdeild á áfengissölumarkaði.

Þegar þetta frumvarp er komið í gegn, má Ríkið þá eiga bæði ÁTVR og RÚV? Getur einhver svarað þessu?

Er ekki gaman að búa á landi þar sem löggjöf fer eftir geðþóttaákvörðunum eins manns?

Ef að allir þingmenn Sjálfstæðisflokksins samþykkja þetta frumvarp án mótmæla þá minnkar álit mitt á flokknum enn frekar. Ég get rétt ímyndað mér hvurslags andóf hefði orðið í flokknum ef að vinstri menn hefðu viljað koma í veg fyrir einræði Mogganns fyrir einhverjum árum.

Trúa Sjálfstæðismenn virkilega ruglinu í sjálfum sér um að þetta snúist ekki um að koma böndum á miðla sem gagnrýna Davíð? Trúir virkilega einhver Sjálfstæðismaður að þetta frumvarp væri staðreynd ef að Fréttablaðið, DV og hinir miðlarnir hefðu stutt flokkinn í stað þess að vera með markvissa gagnrýni á ríkisstjórnina undanfarin ár? Væri frumvarpið staðreynd ef að Eimskip ætti Norðurljós?

Davíð er búinn að stjórna hérna öllu síðan ég fermdist og nú sannar hann að gagnrýni á hann verður ekki liðin. Davíð er ótrúlega fljótur að gleyma öllum hugsjónum. Í stað hugsjóna lætur hann stjórnast af andúð á einstaka menn og fyrirtæki. Þetta er sorglegt.

Hvenær ætli Deigluliðar drífi sig nú og segir sig úr flokknum? Þeir virðast vera einu Sjálfstæðismenn á Íslandi, sem þora að gagnrýna. Gott hjá þeim! Vonandi fjölgar slíkum mönnum innan þessa sífellt versnandi íhaldsflokks.

Flestallir fótgönguliðar bæði innan þingflokks og utan hans eru lygilega fljótir að gleyma öllum hugsjónum þegar þeir þurfa að finna einhver veik rök til að verja ákvarðanir Davíðs. Þetta er sorglegur hópur.

Þetta stutta myndband frá Írak er ansi magnað

(via MeFi)

Kominn aftur eftir frábæra helgi í Búdapest.

Við komum á fimmtudagskvöld til Búdapest og gistum á frábæru hóteli. Fyrsta kvöldið fór ég með yngra fólkinu hjá Danól útað borða niðrí miðbæ. Okkur gekk reyndar hálf erfiðlega að finna miðbæinn, en það tókst að lokum og við enduðum á fínum stað.

Á föstudeginum áttu allir að fara í skoðanaferð í rútu um borgina en eitthvað klúðraðist og því fór ég með nokkrum öðrum í sjálfstæða skoðunarferð um borgina. Tókum taxa yfir í Búda (Búdapest skiptist í tvo hluta, Búda og Pest, við gistum í Pest), uppað gamla hluta borgarinnar, þar sem við löbbuðum um í átt að konungshöllinni.

Við löbbuðum svo yfir Dóná yfirí Pest, þar sem við löbbuðum að þinghúsinu (þar sem þessi æðislega mynd af mér og Geir Leó - herbergisfélaga mínum í þessari ferð - er tekin), og svo yfirá Margrétareyju þar sem þessum 5 klukkutíma göngutúr lauk.

Um kvöldið var svo árshátíðin haldin á “veitingastað” í Búda hlutanum. Árshátíðin var frábær, þrátt fyrir að maturinn hefði verið slappur. Inngangurinn á staðinn var hlaðinn viðurkenningum, meðal annars viðurkenningu fyrir að hafa verið valinn besti veitingastaðurinn í Búdapest af einhverju blaði. Það vakti hjá mér tvær spurningar: Í fyrsta lagi, hversu mikið kostar það að múta veitingahúsagagnrýnanda í Búdapest og í öðru lagi: Hversu slappir voru hinir staðirnir eiginlega?

En vínið var gott og fólkið enn betra, sem er það sem skiptir máli. Eftir árshátíðina var tekin rúta niðrí bæ, þar sem fólk ætlaði að halda djamminu áfram. Því miður var smekkur rútubílstjórans á næturklúbbum afar vafasamur. Hann keyrði okkur á Pacha, sem fólk gafst uppá fljótt. Við tók labb um miðbæinn, þar sem við reyndum að finna eitthvað betra og því tvístraðist hópurinn eitthvað áður en ég endaði ásamt nokkrum öðrum á Pacha.

Á laugardeginum var ég furðu hress um morguninn og ákvað að fá mér hollan morgunmat á McDonald’s. Það er fátt betra en hamborgari til að byrja daginn. Kíkti eitthvað í búðir en um 4 leytið fórum við 15 manns á írskan bar, þar sem við horfðum á LIVERPOOL-manchester united, sem Liverpool vann auðvitað enda er Houllier besti þjálfari í heimi og Danny Murphy og Emile Heskey með allra bestu leikmönnum í enska boltanum. Það var auðvitað ekki leiðinlegt að horfa á leikinn í hópi United stuðningsmanna.

Houllier plataði Ferguson náttúrulega með því snilldarbragði að hafa vinstri kantmann frammi, hægri kantmann á vinstri kantinum, hægri bakvörð á hægri kantinum, miðvörð í hægri bakverðinum og vinstri kantmann í vinstri bakverði. Þetta virkaði auðvitað og Liverpool vann. Gaman gaman!

Um kvöldið fór ég með stórum hóp á sígaunastað í Búda, þar sem gríðarlega skemmtileg sígaunasveit spilaði yfir borðhaldinu, sem samanstóð af gúllasi og fleira góðgæti.

Eftir matinn fórum við nokkur saman á næturklúbb. Sá klúbbur var æði. Sætar stelpur í Búdapest virðast ekki fara mikið útúr húsi á daginn og því kom það okkur skemmtilega á óvart að staðurinn var fullur af sætum stelpum. Ólíkt Íslandi, þá eru líka sætu stelpurnar nánst allar á lausu, sem er gríðarlegur kostur. Ég hef sjaldan séð jafn jákvætt kynjahlutfall á skemmtistað, ábyggilega 70% af gestum staðarins voru stelpur. Semsagt, gott kvöld.

Í morgun vaknaði ég gríðarhress klukkan 8, tók saman dótið og fór útí rútu, sem fór með okkur til smábæjar fyrir utan Búdapest. Þessi bær var samansafn minjagripaverslana. Við kíktum þarna á kaffihús og borðuðum á veitingastað, þar sem engin önnur en Laura Bush borðaði fyrir einhverjum árum. Stórmerkilegt! Í þessari bæjarferð var ég minntur illilega á það hvers vegna ég kýs að ferðast sjálfstætt en ekki í fylgd með fararstjórum. Það að rölta um túristastaði, eltandi íslenskan fararstjóra, sem veifar íslenska fánanum finnst mér vera mjög skondið.

Eftir mat var farið útá flugvöll og svo flogið heim þar sem ég var, öllum að óvörum, stoppaður í tollinum.

Ok, ég er að fara til Búdapest á morgun í árshátíðarferð. Gaman gaman! Önnur ferð mín til Austur-Evrópu á einu ári. Verð yfir helgina í þessari ágætu borg, sem ég veit alltof lítið um.

Ok, bæ.

Þegar ég bjó á dormi í háskóla útí USA, þá var þriðjudagsdjamm rík hefð. Á mánudögum voru allir hálf slappir, en á þriðjudögum byrjaði fjörið aftur. Það hélt svo áfram miðvikudaga, fimmtudaga, föstudaga og laugardaga.

Allavegana, það er ekki úr vegi að koma sér í smá þriðjudagsstuð. Því býð ég hér uppá eitt besta stuðlag í heimi. Þetta er venezúelska stuðbandið “Los Amigos Invisibles” með hið magnaða stuðlag Sexy. Gjöriði svovel:

Los Amigos Invisibles - Sexy

Stuð!

Ef þú fílar ekki þetta lag, þá ertu hálfviti! Nei, ég tek þetta tilbaka. Það er fullmikið sagt. En það eiga auðvitað allir að fíla þetta lag. Þetta er svooo mikið stuð!

Note to self: Drekka minna rauðvín næst þegar ég fer útað borða á virkum degi.

Jens benti mér á þetta. Nokkuð áhrifaríkt: The War President

Líka góður punktur í þessari grein hjá Moore um að hætta með þetta Newspeak málfar. Til dæmis það að “verktakarnir” sem voru drepnir í Fallujah voru auðvitað engir verktakar, heldur málaliðar.

Ég byrjaði að lesa Da Vinci Code í gærkvöld og sofnaði ekki fyrr en klukkan 2. Reyndi að sofna klukkan 1, slökkti ljósin og reyndi að sofna í 2 mínútur, gafst þá upp, kveikti og hélt áfram. Dálítið spennandi bók!

Já, og svo er sorglegt að lesa um Diego Maradona, sem var víst nær dauða en lífi í gær. Að mínu mati hæfileikaríkasti knattspyrnumaður allra tíma.

Í Íslandi í Dag var rætt um þá hugmynd að banna auglýsingar, sem beint er að börnum. Í þættinum voru tveir aðilar, sem ræddu um börn, auglýsingar og möguleikann á slíku banni. Áður en ég held áfram tek ég fram að ég er markaðsstjóri hjá fyrirtæki, sem markaðssetur vörur, sem í sumum tilfellum höfða til barna

Það kemur mér sífellt á óvart hversu fljótt Íslendingar grípa í það úrræði að vilja setja lög um alla skapaða hluti. Það má ekki koma upp eitt vandamál án þess að einhver vilji setja um það lög. Þetta er svona svipað og með gatnamót á Höfuðborgarsvæðinu. Ef að einn bíll hefur einhvern tímann þurft að bíða í 30 sekúndur á þeim gatnamótum, þá dettur alltaf einhverjum sérfræðingi hjá borginni í hug að setja þar umferðarljós. (Augljósasta dæmið, sem hefur pirrað mig óendanlega, eru ný ljós á gatnamótum Hofsvallagötu og Hagamels. “But I digress” )

Allavegana, einhverjir vilja banna auglýsingar sem beint er að börnum, án þess að gera sér nokkra hugmynd um hversu víðtækar auglýsingarnar eru, og að það er ekki nokkur leið að stoppa þær án þess að mismuna fyrirtækjum gríðarlega.

Það angrar mig þegar fólk fer fram á lagasetningu, án þess að gera sér grein fyrir umfangi hlutanna, eða án þess að hafa hugsað hlutina vel. Lagasetning um auglýsingar sem beint að börnum yrði aldrei sanngjörn, né myndi hún nokkurn tímann ná takmarki sínu.

• Lagasetningingarhugmyndin hljómar einföld: “Að banna auglýsingar, sem beinast að börnum”. Framkvæmdin er hins vegar alls ekki einföld. Í fyrsta lagi horfa börn ekki einungis á barnatíma í sjónvarpinu. Þau horfa á gamanþætti með foreldrum, 70 mínútur og ótal aðra þætti. Þau láta glepjast ekki einasta af auglýsingum beint að þeim, heldur einnig auglýsingum beint að fullorðnum.

• Markaðssetning að börnum er svo miklu víðtækari en svo að hún sé aðeins í auglýsingatímum fjölmiðla. Í sjálfu barnaefninu er fullt af markaðssetningu. Disney myndir eru nánast einsog ein löng auglýsing fyrir barnamáltíðirnar á McDonald’s, Latibær er auglýsing fyrir alls konar vörur tengdar Latabæ, Spiderman 2 er löng auglýsing fyrir allar vörur tengdar þeirri mynd. Hvernig ætlum við að stjórna þessum auglýsingum?

• Hvað með markaðssetningu á vörunni sjálfri. Sennilega mikilvægasti hluturinn við alla markaðssetningu á neysluvöru er útlitið á vörunni sjálfri. Af hverju haldiði að fuglinn á Cocoa Puffs pökkunum eða Tony the Tiger á Frosties pökkunum horfi niður? Þeir eru auðvitað að reyna að ná augnsambandi við krakka þegar pakkinn situr í búðarhillu. Vörur, sem eru ætlaðar krökkum eru í litríkum pökkum með teiknimyndakarakterum, sem höfða til þeirra. Á að setja reglur um útlit á slíkum pökkum?

Ég er vissulega á því að markaðssetning gagnvart börnum geti í ansi mörgum tilfellum verið afar varasöm. Við megum hins vegar passa okkur á því að óska ekki strax eftir boðum og bönnum.

Fyrirtæki eiga að móta sér almenna stefnu varðandi markaðssetningu gagnvart börnum. Þá skiptir það engu máli hvort auglýsingarnar hvetji til æskilegrar hegðunnar, svo sem sparnaðar í bönkum eða óæskilegar, til dæmis neyslu á hamborgurum og frönskum á McDonald’s. Gróf markaðssetning þar sem höfðað er til trúgirni barna er engu fyrirtæki til sóma. Hins vegar mun lagasetning ekki bæta neitt.

Tónlistin mín er endurheimt!

Ég eyðilagði (eða skemmdi réttara sagt) harða diskinn minn fyrir nokkrum vikum. Ég var alveg miður mín enda yfir 19.000 lög á disknum auk annarra mjög mikilvægra gagna. Ég sendi þetta í viðgerð en ekkert gekk. Ég frétti þó af einni þjónustu, sem sendir diska til Bretlands á einhverja stofu þar.

Ég ákvað að láta verða af því að senda diskinn út, þrátt fyrir að kostnaðurinn hefði verið mjög hár. Ákvað að gögnin sem voru á disknum og sá tími, sem fór í tónlistarsöfnun, væru gjaldsins virði.

Diskurinn kom svo til landsins á föstudaginn. Ég skellti honum í tölvuna, fagnaði því að allt væri í lagi, tengdi svo FireWire disk við til að afrita gögnin og PÚFF, diskurinn hvarf af desktopinu. Ég hélt að ég hefði eyðilagt diskinn aftur. Ég fór því til Jensa og við böksuðum við þetta í einhvern tíma, en ekkert tókst þar til ég keypti rétta forritið á laugardaginn.

Núna er semsagt öll tónlistin komin aftur. Mikið er það ótrúlega góð tilfinning.

Það er einnig góð tilfinning að hafa slappað af um helgina í stað þess að fara á djamm. Ég var búinn að ákveða það fyrir helgina að djamma ekkert, þar sem ég var hálf þreyttur og er auk þess á leið til útlanda um næstu helgi. Því fór ég í rólegt matarboð á föstudaginn og horfði á sjónvarpið í gær.

Ég horfði á Marty, sem vann Óskarsverðlaunin sem besta myndin árið 1955. Frábær mynd, sem ég keypti á DVD útí London. Fjallar um Marty, sem er orðinn langþreyttur á að eltast við stelpur um helgar. Einsog hann segir:

I’ve been looking for a girl every Saturday night of my life. I’m thirty-four years old. I’m just tired of looking, that’s all. I’d like to find a girl.

Voðalega sætt allt, og Ernest Borgnine er æðislegur sem Marty. Hann ákveður auðvitað að fara á eitt djamm í viðbót, þar sem hann hittir stelpu, sem öllum nema honum finnst vera ljót, og verður ástfanginn. Einföld og frábær mynd.

Þessi mynd, Marty, var einmitt mjög mikilvægur punktur í mynd, sem var gerð fyrir 10 árum. Þeir sem vita hvaða mynd það er eru miklir spekingar

Ja hérna, haldiði ekki bara að Liverpool hafi gert markalaust jafntefli í dag. Magnað! Það þrátt fyrir að Bruno Cheyrou hafi verið í byrjunarliðinu. Hann sem er hinn nýji Zidane samkvæmt Houllier.

Ja hérna, haldiði ekki bara að Liverpool hafi gert markalaust jafntefli í dag. Magnað! Það þrátt fyrir að Bruno Cheyrou hafi verið í byrjunarliðinu. Hann sem er hinn nýji Zidane samkvæmt Houllier.

Ég veit ekki af hverju ég er enn að horfa á The Bachelor. Það eru bara allra fyrstu þættirnir í hverri þáttaröð, sem eru skemmtilegir. Það er þegar allar gellurnar búa saman og rífast um einhverja misvel-heppnaða karla. Þá sit ég í sófanum heima og horfi á þær sanna eina af mínum allra frægustu kenningum.

Ef sett er upp keppni um karlmann (sama hversu ljótur eða misheppnaður hann er), þá munu konur (sama hversu fallegar og eftirsóttar þær eru) fríka út og reyna að vinna hylli þessa karlmanns.

[Ég hef ákveðið að kalla þetta “karlakeppniskenninguna” - það er grípandi nafn, ekki satt?]

Þessi kenning klikkar aldrei!

En núna eru þættirnir orðnir alltof væmnir. Ekkert nema rómantík og væl. Ég hef engan tíma fyrir slíkt í mínu lífi þessa stundina. Bob rak heim þessa 35 ára. Hann var greinilega ekki alveg til í að eignast börn næstu tvö árin og því skellti hann sér á þessa 23 ára. Jamm, við karlmenn erum allir eins.

Annars finnst mér Bob ljótur. Ég er ekkert að reyna að vera vondur, en mér bara finnst það. Athugið áður en þið hrópið á mig, að það þýðir ekki að ég haldi að ég sé fallegur eða fallegri en aðrir karlmenn. Nei nei, aðeins að Bob er ljótur.

Annars finnst mér uppúr þessu að hann eigi að velja Estelle, hún er sætari af þeim tveim sem eftir eru. Reyndar hélt ég að Bob myndi sparka Kelly Jo heim þegar hún mætti í BUXUM á lokakvöldið. En svo mætti Estelle líka á buxum og Bob er greinilega ekki jafn hrifinn af pilsum og ég, þannig að hann sparkaði einu gellunni í pilsi. Ja hérna!

Finnst engum nema mér skrítið að allt fólkið í McDonald’s auglýsingunum er mjótt?

Óli er ekki hrifinn af keppendunum í Ungfrú Reykjavík. Þessar myndir eru allavegana handónýtar. Hef þó rekið mig á að margar þessar fegurðarsamkeppnis-stelpur eru mun sætari í raunveruleikanum en á myndum. Já, og öfugt.

Aðallega finnst mér þessar fermingargreiðslur: 1 2 vera slæmar. Þessar greiðslur minna mig alveg skuggalega á það hvernig allar stelpurnar voru greiddar þegar ég fermdist fyrir einhverjum árum. Þetta virðast vera sætar stelpur, en klippingin er ekki alveg sú besta.

Annars fær Fjóla náttúrulega mitt atkvæði. Hún vann jú á Serrano í fyrra. Það er gríðarlega mikill kostur!

Fótboltagrein!

Liverpool aðdáandi á barmi taugaáfalls!

Nálgist með varúð

Fótboltagrein!

Liverpool aðdáandi á barmi taugaáfalls!

Nálgist með varúð

Það er ekki fyndið hvað “Take your mama out” með Scissor Sisters er fáránlega grípandi lag. Furðulegt hvað maður getur skipt um skoðun á hljómsveit á nokkrum dögum. Fyrir einhverjum vikum var ég að bölva þeim fyrir cover útgáfu af “Comfortably Numb”. Ég asnaðist svo til þess að hafa PoppTV á í sjónvarpinu fyrir nokkrum dögum og þá heyrði ég “Take your mama out” og ég varð gjörsamlega hooked við fyrstu hlustun.

Scissor Sisters er alveg fáránlega skemmtilega hallærislegt band, en ég eignaðist diskinn fyrir nokkrum dögum og hann er algjör snilld. Einhvers konar dískóskotið rokk. Ótrúlega hressandi.

“Take your mama out” er svo catchy að ég var með það á repeat nánast allt kvöldið þegar ég fór á djammið á föstudaginn langa. Meira að segja þegar ég var að raka mig var ég með lagið á repeat og var byrjaður að dansa í miðjum rakstri, sem er eftiá að hyggja ekki mjög snjallt múv. En mér tókst það án þess að skera mig. Síðan þegar það kom fólk í heimsókn ákvað ég að playlistinn í partýinu yrði ansi litaður af þessu lagi.

Eftir að hafa hlustað á “Take your mama out” svona 20 sinnum á föstudagskvöldið fór ég með vinum á djammið. Fórum á Hverfis þar sem var fáránlega troðið og dj-inn spilaði “Sísí Fríkar Úti”. Jesús almáttugur hvað það er leiðinlegt lag. En ég var samt í góðu skapi, þrátt fyrir að aðalgellan hefði verið á leið út þegar ég kom inn. Hefði þó sennilega tapað mér ef að “Scissor Sisters” hefðu verið spiluð á Hverfis. Það hefði ekki verið gott því það voru 200 manns á dansgólfinu og plássið eftir því.

Vá, síðan búin að vera niðri í heila viku. Og það á versta tíma, yfir alla páskana þegar mig langaði svo oft að skrifa eitthvað. Spurning hvort áhugi minn á þeim umfjöllunarefnum hafi ekki minnkað núna.

Allavegana, þetta var tölvukalla-klikk. Ég ætla að veðja við einhvern í vinnunni minni að það geti ekki liðið 2 vikur án þess að ég lendi í einhverju tölvuböggi. Tölvukerfi bara virðast ekki getað virkað mikið lengur en það. Já, ef allir ættu bara Makka.

En allavegana, held að síðan sé komin upp. Það væri gaman ef einhver myndi kommenta þegar þeir sjá þetta, svo ég viti að síðan virki ekki bara á Hagamelnum.

Já, og er þetta ekki bara gott mál? Ég er hvort eð er svo oft ósammála Birni Bjarna, þannig að ég tippa á að svo sé líka núna. Nenni ekki að lesa þetta allt, en það, sem hefur verið matað oní mig um þetta frumvarp, hljómar ekki vel. Já, og svo styður flokkur framfarasinna þetta frumvarp. Það getur ekki vísað á gott.

Mjög athyglisverðar pælingar hjá Kottke um Google og hvert þeir stefna.

Maður hefur heyrt fullt af samsæirskenningum um Google, en þessi pistill hjá Kottke (og pistillinn, sem hann vísar á) eru mjög athyglisverðir.

Var í Serrano starfsmannapartý í gær, sem var skemmtilegt einsog öll partý tengd þeim ágæta veitingastað. Eftir partýið fór ég með nokkrum í bæinn. Gegn minni betri sannfæringu ákvað ég að fylgja fólki og fara á Felix. Álit mitt á þeim stað óx svo sem ekki í þetta skiptið. Aldurstakmörk virðast engin vera, allavegana þekkti ég 16 ára stelpur sem voru þarna inni. Magnað. Samt mjög skemmtilegt kvöld. Ætlaði að labba heim, en skipti um skoðun þegar ég lenti í mestu rigningu Íslandssögunnar.

Á leiðinni í partýið hlustaði ég á Gettu Betur. Sú keppni er hroðalegasta útvarspefni í heimi. Ég vissi aldrei almennilega hver var að svara hvaða spurningu. Emil kom útí bíl þegar lokaspurningarnar voru í gangi. Við vissum ekki almennilega hvort liðið var að svara í Þríþrautinni. Mjög óþægilegt og ég var að deyja úr spennu.

En mikið rooooosalega var gaman að Verzló skyldi vinna. Verzlóhjartað slær í manni á svona stundum. Get rétt ímyndað mér að það sé gaman í skólanum núna þegar þeir eru búnir að vinna Morfís og Gettu betur. Ekkert smá sætt að taka verðlaunin af MR.

Mikið er ég ánægður með að Metallica séu að koma til Íslands. Ég sá þá ásamt Dan vini mínum í Allstate Arena í Chicago fyrir fjórum árum. Það voru frábærir tónleikar. Verst að maður þarf að fara í Grafarvoginn til að sjá tónleikana.

Jei, föstudagur. Ég ætlaði að vera snjall og skipuleggja mig þannig að ég yrði búinn snemma í dag. Það endaði á því að ég sat 3 fundi eftir klukkan 2 og var ekki kominn heim fyrr en hálf sjö. Ég er snillingur!

Var næstum því lentur í árekstri á leiðinni heim, því það var svo sæt stelpa sem sat í strætóskýli á leiðinni. Minnir mig á einhverja umræðu fyrir nokkrum árum um að það mættu bara vera ákveðið margir litir í auglýsingum á bílum, því of margir litir myndu trufla aðra vegfarendur og gætu ollið slysum. Einhver sagði þá að mun gáfulegra væri að banna sætar stelpur í umferðinni.

Ég á erfitt með að greina andlit, sem eru svona 20 metra frá mér. Þetta veldur því að mér þykir frekar óþægilegt að mæta fólki á götu. Ég átta mig nefnilega aldrei fyrr en að ég er kominn uppað fólkinu hver það er. Stundum eru síðustu metrarnir ekki nóg til að átta sig á því hver þetta er, svo það heldur sennilega fullt af fólki, sem ég þekki lítið, að ég sé dónalegur og heilsi ekki fólki á götu úti. Það er ekki rétt. Ég er einfaldlega stundum ekki nógu fljótur að fletta uppí minninu.

Þess vegna ef ég sé sæta stelpu nálgast útá götu, þá lít ég vanalega undan en lít svo aftur upp þegar hún er komin nógu nálægt til að sjá hvernig hún lítur út. Þetta er dálítið skrítinn siður, en sennilega betri en að stara á manneskjuna allan tímann meðan viðkomandi nálgast.

Og já, ég á gleraugu, en nenni ekki að vera með þau.

Svona aðeins til að draga úr því góða skapi, sem ég er búinn að vera í í dag, er ekkert betra en að lesa nokkur komment frá meistara Houllier (Sorrí, Jens). Fyrst úr þessari grein

I am quite happy with our form and we have a good record of attempts at goal which shows you we do try and score goals.

Hjúkket! Ég hélt nefnilega að hann vildi ekki að liðið myndi skora mörk. Reyndar gæti maður haldið það á stundum. Getur líka einhver sagt þessum bjána að síðustu 8 deildarleikirnir til að ná FJÓRÐA sætinu eru EKKI bikarúrslitaleikir.

Einnig

It is a good thing he wants to play but he knows why he is not playing. We have kept three clean sheets in our last three Premiership games so he will have to bid his time.

Nú hugsar einhver: Frábært! Halda hreinu þrjá leiki í röð! Og jú, þangað til að maður skoðar á móti hvaða liðum þetta var: Leicester, Wolves og Portsmouth. Þau lið eru einmitt í 17., 18. og 20. sæti. Stórkostlegur árangur!

En nei, læt Houllier ekki koma mér í vont skap.

Ok, starfsmannapartí Serrano í kvöld. Gaman gaman. Er búinn að vera að hlusta á The Darkness síðustu mínúturnar og maður kemst alltaf í stuð við að hlusta á þá.

Monday rowing
Tuesday badminton
Dancing on a Friday night
I got ping pong on Wednesday
Needlework on Thursday
Dancing on a Friday night

Nákvæmlega! Góða helgi!

Ég vísaði reyndar á þessa síðu í fyrra, en þetta hefur breyst eitthvað: Top 100 April Fool’s Day Hoaxes of All Time. Toppsætið er æði! BBC var með frétt um það að vegna milds vetrar hefði spaghettí uppskeran í Sviss verið óvenju góð. Það er meira að segja hægt að horfa á vídeó-ið með þessari frétt. Mjög fyndið!

“For those who love this dish, there’s nothing like real home-grown spaghetti.”

Mun fyndnara en það að ___________ sé á Íslandi og sé að fara að ___________ í kvöld. Það má alveg fara að hvíla þann brandara.

Rosalega er það magnað að sjá gamla SUS-arann Guðlaug Þór verja það að atvinnurekendur geti tekið lífssýni úr starfsfólki þegar þeim hentar. Hugsjónin um réttindi einstaklingsins er fljót að gleymast hjá Íhaldsmönnum.

Það er svo sem ekki nýtt að SUS-arar gleymi málefnunum um leið og þeir nálgast völd, en er þetta ekki toppurinn á öllu? Að fyrrverandi hægrimenn séu að verja það að atvinnurekendur njósni um starfsmenn sína. Sorglegt en satt. Þetta hefur kannski ekki mikil áhrif strax, en þetta setur hættulegt fordæmi.

Er það bara ég, eða er þessi ríkisstjórn smám saman að auka eftirlit með okkur? Þetta er allt gert í nafni aukins öryggis. Þessi lífssýnataka á að auka öryggi í einhverjum kerskálum og bla bla bla. Það er alltaf rosalega auðvelt að afsaka skerðingu á frelsi einstaklingsins með þeim rökum að við séum að auka öryggi hinna? Þvílíkt bull!

Ágúst Ólafur er töffari!