eoe.is

Allt að gerast!

• Múrinn er hættur.  Það er að vissu leyti leiðinlegt.  Vona aðallega að Ármann Jakobs skrifi áfram alvarlegar greinar einhvers staðar á vefnum.  Ég fíla hann eiginlega betur sem alvarlegan penna heldur en sem bloggara, þrátt fyrir að báðar útgáfur af honum séu góðar.
• Það er einhvers konar hámark nördaskaparins hjá mér að uppáhalds útlenska bloggið er skrifað af gaur sem þykist vera forstjóri uppáhalds tölvufyrirtækisins míns:  Fake Steve Jobs.
• Var þessi ræða Guðna Ágústssonar áðan eitthvað djók?  Hlutirnir sem áttu ekki að vera fyndnir eru eiginlega miklu fyndnari en þeir sem áttu að vera fyndnir.
• Á þetta fokking Baugs-ríkisstjórnar-kjaftæði ekki að enda?  Framsókn er að gera svo lítið úr sjálfum sér með svona barnaskap.  Gleyma þeir því að eoe.is bað líka um þessa ríkisstjórn fyrir kosningar?  Er ekki ráð að gefa mér það kredit sem ég á skilið?  Á Hreinn Loftsson að fá allt hrósið?  Það er svo stórkostlega móðgandi fyrir allt fólkið sem kaus þessa flokka að gefa það í skyn að Baugur hafi á einhvern hátt stjórnað gjörðum þess.  Framsókn rís ekki upp með svona bjánaskap.
• Það sem er einstakt við íslenskan landbúnað:  Lambakjöt & skyr.
• Það sem er alls ekkert einstakt við íslenskan landbúnað:  Nautakjöt, grænmeti, svínakjöt, kjúklingar, mjólk, jógúrt, ostar, etc etc etc…  Getum við ekki talað um landbúnað án þess að við þurfum að vera með þessa þjóðernisrembu gagnvart öllu sem er frá útlöndum?  Íslenskur landbúnaður er ágætur, en það er fásinna að halda því fram að okkar landbúnaðarvörur skáki alltaf vörum frá öllum öðrum löndum.  Guðni verður að átta sig á því.
• Zodiac er afskaplega góð mynd.  Afskaplega góð!

Góðar stundir.

Við á Serrano erum byrjuð að selja nýja línu af salötum. Þetta eru fjórar tegundir af fjölbreyttum og ljúffengum hágæða salötum. Ólíkt öðrum skyndibitastöðum þá er þetta ekki bara iceberg kál með kjúklingabitum, heldur er þetta blanda af fjórum salat tegundum (rauðlaufssalat, Klettasalat, Iceberg og Frisée), pico de gallo salsa, sem og úrvali af grænmeti og kjúklingi.

Allar sósurnar sem við bjóðum með salötunum eru búnar til á Serrano. Tegundirnar eru semsagt fjórar:

Verano Salat: Rauðlaufssalat, Klettasalat, Iceberg, Frisée, Fersk Salsa, Kjúklingur, Feta Ostur, Ristuð Graskersfræ, Vinaigrette Lime dressing

Classico Salat: Rauðlaufssalat, Klettasalat, Iceberg, Frisée, Fersk Salsa, Kjúklingur, Nachos Flögur, Jalapenos, Maís, Mangó sýrður rjómi.

Fresco Salat: Rauðlaufssalat, Klettasalat, Iceberg, Frisée, Fersk Salsa, Kjúklingur, Maís, Pinto Baunir, Svartar Baunir, Hunangs Dijon Dressing.

Pepino Salat: Rauðlaufssalat, Klettasalat, Iceberg, Frisée, Fersk Salsa, Kjúklingur, Parmesan Ostur, Agúrka, Svartur Pipar, Balsamic Dressing.

Ég fullyrði það hér með að betri salöt fást ekki á skyndibitastað á Íslandi. Endilega kíkið við og smakkið

Kristján Atli og bloggið hans hafa haft frekar mikil áhrif á tónlistarhlustunina mína undanfarna daga. Þarna eru á topplistanum bæði Silverchair oooog Nine Inch Nails.

Samt ná þau bönd ekki að toppa Wilco, enda er Jeff svo mikið æði að allt annað þarf að víkja. Já, og Gerry & The Pacemakers fá auðvitað góða spilun fyrir úrslitaleikinn í Meistaradeildinni. En mikið afskaplega er nýja platan með Wilco góð. Ekki alveg eins góð og síðustu plötur, en samt það besta sem ég hef heyrt á árinu.

Var svo að panta heljarpakka á Amazon, þar á meðal Trentemöller (sem ég var að uppgötva núna nokkrum dögum eftir að hann kom til Íslands (d’oh!)), Maná og Battles. Aaaah, good times. Annars er lagið hans Trentemöller sem ég er með á MySpace prófílnum mínum að ég held uppáhaldslagið mitt í dag.

Vildi bara vekja athygli á því að eftir að ég færði mig yfir í Wordpress, þá hef ég verið að vísa í vitlausar RSS skrár á þessari síðu. Allavegana, ég er búinn að leiðrétta þetta og er því hægt að nálgast réttar skrár hér hægra megin.

RSS fyrir færslur
RSS fyrir ummæli

Ég er búinn að senda póst á blogg.gattina, þannig að vonandi uppfæra þeir líka skráninguna á síðunni minni.

Einnig þá hafa RSS skrár fyrir Liverpool bloggið auðvitað breyst. Þið getið náð í nýjar skrár með því að smella á tenglana efst til hægri á Liverpool blogginu.

Er þessi þynnka eitthvað grín?

Ég er rétt núna klukkan 8 um kvöld að jafna mig á þynnku dagsins. Rétt náði að koma oní mig hamborgara af McDonald’s. Sannfærðist endanlega um að munurinn á McDonald’s á Íslandi og í útlöndum er gríðarlega mikill. Ég fer afar sjaldan hérna heima, en í síðustu tvö skipti sem ég hef farið þá hef ég einfaldlega fengið gamla hamborgara. Útí Svíþjóð þurfti ég að bíða aðeins eftir hamborgaranum mínum, en þá voru þeir líka nýeldaðir og æðislega góðir (ég er mikill aðdáandi McDonald’s nota bene) en hérna heima hef ég borðað McBeikon og nú BigMac og í bæði skiptin hafa þeir greinilega staðið nokkuð lengi. Skamm skamm!

* * *

Allavegana, ég var á djamminu í gær. Á föstudaginn var ég í þrítugsafmæli hjá vini mínum, sem endaði frekar snemma og enginn fór í bæinn. Ég varð því að gera betur í gær. Mætti á Kaffi Kúltúra þar sem UJ var með eitthvað dæmi. Þar sat ég að drykkju með góðu fólki, gerði þau reginmistök að ræða um Ísrael en skemmti mér almennt séð mjög vel.

Við ákváðum svo að fara á annan stað. Við tók fáránlegasta biðraðakjaftæði sem ég hef lent í lengi. Beisiklí þá stóðum við í biðröð fyrir framan eftirfarandi staði: Ólíver, Hverfisbarinn, 11, Kaffibarinn, Boston, Dillon, Vegamót og Ölstofuna. Við vorum á fyrstu tveim stöðunum af því að okkur fannst það á einhverjum tímapunkti fyndið, en allavegana þá komumst við ekki inná neinn stað nema 11. Við enduðum þó á Ölstofunni, sem var þó lokað klukkan 4.

Guði sé lof fyrir að sá staður lokaði klukkan 4, því nógu andskoti mikið hafði ég nú drukkið þrátt fyrir það. Þegar ég vaknaði um 9 leytið í morgun var ég með svakalegasta hausverk, sem ég held að ég hafi á ævinni fengið.

* * *

Vinkona mín sem stóð með mér í röðinni á Vegamótum sagði að ef einhver ætti að vera með VIP kort á Vegamótum þá væri það ég. Ég hefði stundað staðinn í mörg ár, væri alltaf að auglýsa staðinn hérna á þessari nokkuð vinsælu bloggsíðu, ég væri þarna nánast hverja helgi og ég borðaði þarna nokkrum sinnum í mánuði.

Ég er sammála henni. Ég þyrfti bara að sýna eigendum staðarins kreditkorta yfirlitið mitt til þess að þeir sannfærðust. Veit einhver hvernig ég get reddað mér slíku? Ég nenni ekki þessu biðraðadæmi lengur.

* * *

Þetta er dálítið fyndin færsla. Ég verð þó að játa að ég man ekki eftir þessu samtali inná klósettinu á Vegamótum.

* * *

Lagaði aðeins til síðuna, kláraði í raun loksins að gera hana einsog hún var áður en ég flutti mig yfir í Wordpress. Núna sjást nýjustu ummælin hérna hægra megin. Held að ég sé sæmilega sáttur við skiptin yfir í Wordpress. Þetta kerfi er alls ekki gallalaust og ég sakna nokkurra hluta úr Movable Type, en ég held samt að þetta hafi verið rétt ákvörðun.

* * *

Byltingin hans Chavez heldur áfram í Venezuela.  Magnað.

Sko, gatan mín er svo frábær og yndisleg að fólk semur heilu plöturnar um hana!

Magnað!

Hæ hó jibbí jei og jibbííí jei – ég er kominn með nýjan síma.

Hann er svo fallegur að ég þori varla að koma við hann. Emil samþykkti þá fullyrðingu mína að röddin mín hljómaði enn meira sexí en vanalega þegar ég talaði við hann í nýja símanum. Og ef einhver þekkir rödd mína í síma þá ætti það að vera hann.

Ég hef hingað til horft eingöngu til samlokusíma, en þegar ég sá þennan síma þá varð ég gríðarlega hrifinn. Ég held að ég fíli svona slider síma jafnvel betur. Eina er að skjárinn mun eflaust rispast auðveldlega. Annars þá fórum við Emil í sirka 10 búðir til að finna símann, þar sem hann reyndist uppseldur á flestum stöðum í Stokkhólmi.

Nýji síminn er með 3,2 megapixla myndavél, þannig að ég verð væntanlega enn duglegri við að setja inn myndir af sjálfum mér, sem hlýtur að vera fagnaðarefni.

Ég elska þetta lið þrátt fyrir allt. Sem betur fer eru góðu stundirnar miklu fleiri en þær leiðinlegu.

At the end of the storm, there’s a golden sky…

Á morgun spilar besta lið í heimi til úrslita í Meistaradeild Evrópu gegn liðinu sem gat ekki unnið þrátt fyrir að hafa fengið þriggja marka forskot fyrir tveim árum.

Það er auðvitað nauðsynlegt að minna alla, sérstaklega stuðningsmenn Manchester United, á leikinn!

Ég er farinn að fá verulega í magann af tilhlökkun. Stefnan er tekin á að vera mættur á Players klukkan 4 á morgun. Ef einhverjir eru sérstaklega hressir, þá mega þeir alveg taka frá 4 sæti fyrir mig.

Helgin var blanda af skemmtun og skipulögðum fundum og slíku. Veðrið var frábært mestallan tímann og því frábær tími til að labba um borgina. Við vorum ekkert voðalega mikið að túristast um borgina, heldur eyddum við mestum tímanum á götunum í kringum Sergels Torg og Kunstradsgarden, löbbuðum um, borðuðum góðan mat og nutum veðursins.—

Djammið í Stokkhólmi var ljómandi skemmtilegt. Á föstudaginn fórum við saman útað borða á Hotellet, sem er verulega flottur veitinga- og skemmtistaður. Í raun alveg fáránlega flottur. Ólíver lítur út einsog Skipperinn í samanburði við Hotellet einsog ég sagði víst í einhverju fylleríis sms-i. Við borðuðum þar alveg fáránlega góða máltíð, ég drakk Bud Light og eftir matinn kíktum við niður á klúbbhluta staðarins. Af Hotellet héldum við áfram túr um trendí staði Stokkhólms (sem að vinalegur verslunarstjóri gaf okkur leiðbeiningar um) og héldum á East. Sá staður var ekki eins skemmtilegur og stelpurnar ekki jafn sætar á Hotellet.

Við ákváðum því að færa okkur yfir á SpyBar. Fyrir þrem árum var sá staður heitur og ég eyddi þar kvöldi í BlackJack, sem var nokkuð skemmtilegt. Eitthvað hefur SpyBar þó misst niður sjarmann. Fyrir það fyrsta lentum við í leiðinlegasta dyraverði allra tíma. Hann neitaði mér um inngöngu þar sem að ég “væri of fullur”. Ég hef aðeins einu sinni heyrt þessa afsökun og var það á næturklúbbi í New Orleans. Þá stóð ég fyllilega undir nafnbótinni, en það átti alls ekki við um föstudagskvöldið. Emil, sem var víst ekki “of fullur” tókst hins vegar af sinnum alkunna sjarma að fá dyravörðinn til að hleypa okkur inn, með þeim varnarorðum að ég ætti að taka því rólega inná staðnum.

Allavegana, SpyBar var hálf tómur og því lítið annað að gera en að spila BlackJack, sem við og gerðum. Emil tókst að tapa 200 sænskum á sirka 5 mínútum, en það tók mig um klukkutíma, þannig að ég skemmti mér vel. Tími þessa staðar er þó liðinn.

Á laugardagskvöldið fórum við svo útað borða á Braserie Godot, sem var fínn veitingastaður. Þaðan löbbuðum við niðrá Stureplan og vegna þess að Emil þurfti að pissa römbuðum við inná næsta næturklúbb. Sá reyndist vera StureCompagniert. Við vorum mættir þar nokkuð snemma, um 11 að mig minnir og flugum því inn (röðin var orðin óheyrilega löng þegar við fórum) án þess að rekast á dyraverði, sem eiga að sögn að vera verri en á SpyBar. Allavegana, þegar við vorum komnir inn var frekar lítið af fólki, svo við fengum okkur bara sæti og byrjuðum að styrkja eigendur klúbbsins með screwdriver og cuba libre kaupum.

Það er skemmst frá því að segja að kvenfólkið á StureCompagniet var æðislegt. Þvílíkt og annað eins! Þetta var blanda af skandinavískum ljóskum (sem ég er jú nokkuð veikur fyrir) og svarthærðum stelpum, sem virtust vera frá Mið-Austurlöndum! Semsagt, í mínum heimi nokkurn veginn hin fullkomna blanda af kvenfólki.

Restin af ferðinni er kannski ekki mikið efni í merkilega ferðasögu.

MySpace er fyndinn miðill. Ég fæ nokkuð oft bréf frá stelpum, sem ég þekki ekki og finnst ekkert nema virkilega gott um það að segja. Ég prófaði hins vegar um helgina að senda stelpu, sem ég þekki ekki neitt, bréf. Ekkert merkilegt, bara stutt bréf. Núna einhverjum dögum síðar hefur hún ekki svarað. Og fyrir vikið líður mér einsog einstaklega asnalega – finnst það allt í einu geðveikt skrýtið og kjánalegt að hafa sent einhverri ókunnugri stelpu bréf.

Þannig að það, sem mér finnst fullkomlega eðlilegt að aðrir geri, finnst mér vera alveg ferlega skrýtið að ég geri. Ég er skrýtinn.

Já, og mér líst vel á ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar. Ég væri nú ekki mikill hægri krati ef ég væri ekki sáttur. Skrifa kannski meira um þetta þegar að málefnasamningurinn verður birtur.

Í morgun vaknaði ég í sólskini og 20 stiga hita í Stokkhólmi.

Áðan þegar ég var að keyra uppá Landsspítala til mömmu gat ég hins vegar ekki betur séð en að það snjóaði í Reykjavík!

Allavegana, set inn ferðasögu í kvöld eða á morgun. En fyrst er það parketlögn hjá vini mínum. Parketlagningarhæfileikar mínir eru það stórkostlegir að aðeins nokkrum klukkutímum eftir að ég lendi á Íslandi er ég beðinn um að koma að leggja parket.

Ó, ég elska Stokkhólm!

Eftir hálftíma er það matur á Hotellet og svo djamm á Stureplan.  Og sólin skín og jibbí Jei!

Samkvæmt yfirskúbbaranum og Liverpool aðdáandanum Steingrími Sævarri þá eru hafnar stjórnarmyndunarviðræður á milli VG og Íhaldsins. Þetta hljóta að verða magnaðar viðræður.

Ég ætla að gerast svo góður og flýta fyrir þessum viðræðum milli flokkanna með því að gera hér fyrsta uppkast að stjórnarsáttmála flokkanna.

Stjórnarsáttmáli VG og Sjálfstæðisflokksins

1. gr Við erum Á MÓTI ESB!
2. gr Íslenska landbúnaðarkerfið er fullkomið!
3. gr Stefna í öðrum málum er óljós / of flókin.
4. gr. Við viljum EKKI ESB aðild. Alls alls ekki!
5. gr. Kratar eru asnalegir!

Sko, þetta var nú ekki svo flókið. Þetta verður ábyggilega æðisleg ríkisstjórn.

Ég er farinn!

Er á leiðinni í fyrramálið til Svíþjóðar ásamt Emil vini mínum. Þar ætlum við að spóka okkur um í höfuðborg sæluríkis jafnaðarmanna fram á mánudag. Því verður væntanlega ekkert skrifað hér á næstu dögum.

Jens segir allt sem segja þarf.  Amen!

Einar Örn fyrir 5 dögum:

Ég segi það enn að ef þessi ríkisstjórn heldur velli þá mun hún sitja áfram, sama hversu meirihlutinn er naumur. Það er bara óskhyggja að halda það að framsókn hafni völdum.

Sjálfstæðis- og framsóknarmenn, plís sýnið fram á að ég hafi ekki alltaf rétt fyrir mér!

Úff!

Ég trúi ekki að þessi blessaða ríkisstjórn hafi haldið velli. Þessi kosningavaka var eiginlega of mögnuð.

Gærdagurinn var annars frábærlega skemmtilegur. Ég byrjaði um morguninn á því að fara í líkamsrækt. Þegar ég var svo staddur í umferðarteppu í miðbænum útaf því að Risessan var í sturtu, þá fékk ég símtal og var beðinn um að koma í fótbolta líka. Sem ég gerði. Kom heim í 5 mínútur og dreif mig svo útí Hagaskóla þar sem ég kaus Samfylkinguna.

Kíkti svo við uppí kartöflugeymslur þar sem útskriftarsýning LHÍ var í gangi. Þórdís vinkona mín og snillingur var þar með verk á sýningunni. Ákvað síðan að fara uppá Serrano og hjálpaði þar til í nokkra tíma. Kom svo heim þar sem ég var með partí fyrir fólk í stjórn UJR þar sem við horfðum á Eurovision með öðru auganu og ræddum um kosningarnar. Síðan rétt fyrir 10 var farið á kosningavöku Samfylkingarinnar á Grand Hótel og þar var ég til klukkan 4.

Þessi kosningavaka var alveg mögnuð. Ég skemmti mér stórkostlega og spennan var á tímabili óbærileg. Gleðin í upphafi var gríðarleg, en þegar á leið kvöldið varð þetta verra, svo betra, svo verra, svo betra og svo verra aftur. Ég var orðinn hálf ruglaður á að líta reglulega á sjónvarpið og sjá að Gummi Steingríms var inni, svo út, svo inni. Ríkisstjórnin hélt, svo féll hún og svo hélt hún aftur. Um fjögur leytið var ég búinn að fá nóg og dró nokkra með mér niðrí bæ þar sem ég eyddi restinni af kvöldinu á Ölstofunni. Frábærlega skemmtilegt kvöld.

Hvað varðar árangur okkar jafnaðarmanna, þá er ég auðvitað ekkert sérstaklega sáttur við allt. Ég er stoltur við mín verk í kosningabaráttunni og við þá útgáfu sem ég kom nálægt. Við í UJ rákum málefnalega baráttu. Engar auglýsingar með áróðri gegn mótherjum okkar einsog hjá Framsókn og einnig ekki stanslaus hræðsluáróður, einsog Mogginn og Sjálfstæðismenn stóðu fyrir síðustu dagana. Og það má segja að kosningabaráttan hafi virkað. Í kringum landsfundinn vorum við minni en Vinstri Græn, en endum núna rúmum mánuði seinna sem nærri tvöfalt stærri flokkur. Allt tal um að Samfylkingin sé misheppnuð eða e-ð slíkt er auðvitað bara froða. Við erum næst stærsti flokkur landsins og eini flokkurinn, sem getur ógnað einokum Sjálfstæðismanna.

Þetta var að mörgu leyti erfið barátta og hart sótt að flokknum. Og ekki hjálpar það til þegar að guðfaðir flokksins og fyrrverandi pólitískt átrúnaðargoð mitt og ansi margs fólks í ungliðahreyfingunni var farinn að hvetja fólk til að kjósa Íslandshreyfinguna! Ég er á því að það fylgi þess flokks hafi aðallega komið frá Samfylkingunni, enda var stefnuskráin nánast ljósrit af stefnu Samfylkingarinnar. Munurinn á stefnunni var sá að í Samfylkingunni er líka fólk úti á landi, sem vill stóriðju, en Íslandshreyfingin komst hjá því vandamáli með því að hafa engan stuðning útá landi yfir höfuð.

Í gær leit á tímabili út fyrir að það yrði ekki mynduð ríkisstjórn án Samfylkingar, en þessi lokasprettur Sjálfstæðismanna opnaði á tvo nýja möguleika þar sem að ríkisstjórnin hélt og Sjálfstæðisflokkurinn varð nógu sterkur til þess að ríkisstjórn Sjálfstæðismanna og VG yrði raunhæfur möguleiki.

Enn trúi ég samt ekki öðru en að Samfylkingin verði í ríkisstjórn. Ég neita að trúa því fyrr en ég sé það að ríkisstjórnin ætli að stjórna hérna áfram með minnihluta stuðning þjóðarinnar. Ef við notum svipaðar reiknikúnstir og Sjálfstæðismenn notuðu eftir síðustu forsetakosningar, þá má segja að aðeins 40% þjóðarinnar hafi stutt ríkisstjórnarflokkana. Og einnig trúi ég því varla að VG og xD myndi stjórn. Hver yrði stefna þeirrar stjórnar í einkavæðingarmálum, heilbrigðismálum, utanríkismálum og svo framvegis? Einu raunhæfu kostirnir eru Viðreisn eða R-lista stjórn. Ég vil auðvitað sjá Viðreisn, þar sem hún væri líklegri til að koma í gegn þeim málum sem eru mér hugfangin, en að mörgu leyti tel ég að R-lista stjórn væri betri kostur fyrir flokkinn.

En allavegana einsog ég sagði þá er ég stoltur af því í dag að vera jafnaðarmaður og af því að styðja Samfylkinguna. Það var frábært að standa með þessu fólki í gær og ég er staðráðinn í að gera mitt besta til þess að flokkurinn verði enn sterkari í framtíðinni. Sambland af andlegri og líkamlegri þynnku og spennufalli gærkvöldsins breytir engu þar um.

p.s. Getur einhver sagt mér af hverju Hannes Hólmsteinn er fenginn í sjónvarpsviðtöl? Í dag endurtók hann í sífellu þvælu um að Norræna velferðarmódelið stuðli að stöðnun í efnahagslífinu og blah blah blah. Þvílík ótrúlegt kjaftæði. Og máli sínu til stuðnings laug hann því að atvinnuleysi í Svíþjóð væri 15%. Það þarf einhver að benda prófessor Hannesi á að atvinnuleysi í Svíþjóð er ekki 15%, heldur 6,7%. Á því er talsverður munur. En Hannes er sennilega ekkert alltof hrifinn af staðreyndum og eina leiðin til að styðja undir auman málstað er að fara með ósatt mál.

Fyrir fjórum árum skrifaði ég hérna pistil þar sem ég lýsti því yfir að ég ætlaði í fyrsta sinn að kjósa Samfylkinguna. Í gegnum ævina hef ég að vissu leyti fylgt merkum ráðleggingum Irwin Weil prófessors við háskólann minn, Northwestern, sem bað okkur í síðasta tímanum að hafa ávallt þroska til þess að geta skipt um skoðun.

Sem krakki var ég mikill hægri maður og lýsti ítrekað yfir aðdáun á þeirri frjálshyggju, sem að Hannes Hólmsteinn boðaði. Eftir að hafa búið í nær tvö ár í Suður-Ameríku breyttist eitthvað innra með mér. Ég sá hvað frjálshyggjan hafði gert þeirri álfu og réttlætiskenndin varð sterkari þegar ég sá eymdina rétt fyrir utan stofugluggann.

Fjögurra ára hagfræðinám í Bandaríkjunum breytti mér svo enn frekar. Ég sannfærðist um að hægri stefna einsog er iðkuð þar í landi í dag leiðir ekki til þjófélags, sem ég vil búa í. Þegar ég kom aftur heim eftir nám var ég ekki alveg viss hvar ég stæði í pólitíkinni. En smám saman varð ég sannfærðari um að velferðarþjóðfélög Norðurlandanna kæmust næst mínum óska þjóðfélögum. Ég kaus Samfylkinguna fyrir fjórum árum kannski fyrst og fremst af því að hún var skásti kosturinn. Ekki fullkomin, en sá flokkur sem komst næst mínum skoðunum.

Ég er jafnaðarmaður.Ég trúi því að allir eigi að fá jöfn tækifæri til að mennta sig, óháð efnahag. Ég trúi því að konur og karlar eigi að sömu laun fyrir sömu vinnu. Ég tel það ekki vera hlutverk ríkissins að selja orku á gjafverði til stórfyrirtækja. Ég trúi því heldur ekki að okkar kynslóð hafi einhvern rétt til þess að nýta alla orku landsins í sína þágu. Það er stórkostleg frekja.

Ég trúi því að ríkið eigi ekki að skapa störfin, né að þingmenn eigi að koma með tillögur að nýsköpun, því ég er sannfærður um að í réttum skilyrðum muni almenningur sjá um nýsköpunina. Ríkið á einungis að skapa hér tækifæri til þess að atvinnulífið og þá sérstaklega minni fyrirtæki geti blómstrað. Það er erfitt í efnahagskerfi þar sem ríkja miklar gengissveiflur og okurvextir einsog á Íslandi í dag.

Ég vil að Íslendingar sækji um aðild að ESB og taki upp evru sem gjaldmiðil. Krónan er ónýtur gjaldmiðill, sem er haldið uppi aðallega útaf tilfinningarökum. Gengissveiflur og vaxtaokur er fyrirtækjum og einstaklingum mikill baggi. Ég vil að Íslendingar skilgreini sín samningsmarkmið við ESB, sæki um aðild og leggi svo aðildarumsóknina í dóm kjósenda. Allar aðrar Norðurlandaþjóðir hafa fengið slíkt tækifæri nema við. Það er ósanngjarnt.

Ég trúi því að Ingibjörg Sólrún Gísladóttir sé líklegust til að setja þau mál í forgang, sem ég tel mikilvægust. Sjálfstæðisflokkurinn hefur sýnt að hann er ófær um að viðhalda stöðugleika í íslensku þjóðfélagi. Flokkurinn sem auglýsti sig eitt sinn undir orðinu “stöðugleiki” er nú sami flokkur og stjórnar í landi þar sem vaxtaokrið er með eindæmum, verðbólgan yfir takmörkum og viðskiptahallinn gríðarlegur.

Á þessu kjörtímabili hef ég verið svo heppinn að starfa örlítið innan Samfylkingarinnar. Jensi byrjaði að draga mig á fundi í flokknum stuttu eftir að ég kom heim úr námi og fyrir fyrir tæpum þrem árum gekk ég í flokkinn. Ári seinna var ég svo heppinn að starfa í hinum frábæra framtíðarhópi Samfylkingarinnar. Þar sat ég sem fulltrúi UJ í atvinnulífshópnum með góðu fólki og vann það sem ég taldi vera gott starf í þágu stefnumótunnar flokksins. Ég heillaðist strax af þeim vinnubrögðum, sem voru viðhöfð innan flokksins.

Og smám saman hef ég heillast meira af Samfylkingunni. Ég hef kynnst þarna afskaplega góðu fólki, sem hugsar svipað og ég. Ég hef á þessum árum innan flokksins sannfærst um að þetta er flokkur fyrir mig. Ég er sannfærður um að innan þessa flokks starfar gott fólk með sterka réttlætiskennd, sem vill að landinu sé stjórnað undir formerkjum jafnaðarstefnunnar. Og smám saman hef ég orðið stoltur af því að vera Samfylkingarmaður.

Ég er jafnaðarmaður og því mun ég kjósa Samfylkinguna á morgun. Ég hvet þig til að gera slíkt hið sama.

Ég verð að segja að þeta Risessu dæmi er tær snilld. Ég hef ekki séð svona mikið líf snemma morguns í miðbænum afskaplega lengi.

Eftir að ég byrjaði í fullu starfi á Serrano, þá hef ég ekki haft neina skrifstofu til að vinna á. Í Kringlunni erum við jú með smá skrifstofu, en hún er notuð af verslunar- og rekstrarstjóra Serrano og þar færi maður ekki nægan frið. Þess vegna hef ég kosið að koma mér við gluggann á Kaffitár í Bankastræti á hverjum morgni. Þar drekk ég kaffi, borða ávexti og beyglur og vinn. Hérna er fín net-tenging, engar reykingar og það er eitthvað skringilega róandi við að vinna í þessum klið, sem hér myndast þegar staðurinn er fullur.

Það er líka eitthvað heillandi við það að vinna í kringum miðbæinn. Það er ekkert gaman að keyra á hverjum morgni í bíl inná bílastæði fyrir utan skrifstofubyggingu og hanga þar inni allan daginn. Frekar kýs ég þetta líf. Ég rölti um miðbæinn, sest inná kaffihús og vinn og sinni svo þeim erindum, sem ég þarf um allan bæ eftir hádegi. Ég held að þessi skrifstofa hérna inná Kaffitár sé sú besta, sem ég gæti hugsað mér. Ég vinn allavegana hratt og vel hérna.

En allavegana virðist veðrið og þessi Risessa hafa lífgað uppá mannlífið í miðbænum í dag. Allt í einu er allt fullt af fólki í sumarskapi í góða veðrinu. Meira svona! Ég vildi óska þess að mannlífið væri jafn blómlegt á hverjum degi. Þá væri gaman að búa í Reykjavík.

Þetta komment birtist á síðunni hennar Katrínar:

Ég hef bara aldrei náð þessu með sjálfsmyndirnar á bloggunum. Þú og EOE ættuð að stofna eina síðu saman bara með myndum af ykkur, það væri geðveikt.

Nokkuð skemmtilegt, ekki satt?

Annars þá er ég með eina mynd af sjálfum mér á forsíðunni, en Katrín með 10. Því má búast við að ég reyni að setja inn fleiri myndir af mér, svona til að reyna að ná netkærustunni minni.