eoe.is

Þetta er mjög fyndið.

Yndislegt.

Punktar:

• Fyrir einhverjum vikum hlustaði ég á Mína Skoðun á X-inu. Þar kom upp umræða um Formúlu 1. Þar lýsti þáttastjórnandinn yfir því hvað hann væri hrifinn af Lewis Hamilton. Og þá kom kommentið: “Hann er Tiger Woods Formúlunnar!”. Þetta fannst mér fyndið.
• Mál Michael Vick er ótrúlega athyglisvert, ekki bara fyrir þá sem hafa áhuga á bandarískum íþróttum. Michael Vick er sennilega einn allra besti leikmaðurinn í NFL deildinni, en hann er nýbúinn að viðurkenna það fyrir dómi að hafa styrkt og ástundað hundaslagsmál. Hann þjálfaði hunda uppí slagsmál og sá m.a. um að drepa þá hunda sem stóðu sig ekki með þvi að hengja þá eða drekkja. Fyrir þetta hefur hann verið fordæmdur í bandarískum fjölmiðlum og hann á yfir höfði sér fangelsisvist. Þó eru margir sem segja að það hafi ekki hjálpað málstað Vick að hann sé svartur.

• Nýja Manic Street Preachers platan er æði.  Hvet alla til að kaupa sér hana, setja Imperial Bodybags á og stilla græjurnar á hæstu stillingu.  Þvílíkt lag!

• Þessi blessaði borgarstjóri okkar er alltaf að finna nýjar leiðir til að fá mig til að sakna R-listans. Ég get varla fundið neina stóra ákvörðun eða yfirlýsingu hans, sem að ég hef verið sammála. Það er visst afrek.

Þetta er búin að vera algjörlega frábær helgi.  Einsog ég skrifaði um þá átti ég stórafmæli á föstudaginn.  Í tilefni dagsins var ég með partý á B5 fyrir vini og fjölskyldu.  Fyrst fórum við nokkur saman útað borða á Argentínu en þjónustan þar var svo hæg að ég mætti hálftíma of seint í mitt eigið partý, sem var frekar vandræðalegt.

En partýið var algjörlega frábært.  Það mættu yfir 50 manns og margir voru á staðnum langt fram á nótt.  Þetta var skemmtilegasta afmæli sem ég hef haldið og því get ég ekki annað en verið ótrúlega ánægður.

* * *

Í gær fór ég svo með nokkrum vinum mínum í rafting ferð á Austari Jökulsá.  Einhvern veginn tókst mér að vakna eftir tveggja tíma svefn á laugardeginum og keyra með þeim alla leið í Varmahlíð.  Þetta var í fyrsta skipti sem ég hef farið í rafting og þrátt fyrir að þetta hafi verið pínu erfitt á tíma, þá var þetta alveg ótrúlega gaman.  Ég hef lengi ætlað að prófa að fara í rafting, en einhvern veginn hefur það alltaf klikkað þangað til núna.

Eftir rafting fórum við svo saman í sumarbústað þar sem við grilluðum og fengum okkur í glas.

* * *

Dagurinn í dag var svo næstum því hinn fullkomni fótboltadagur, nema það að þessi trúður klúðraði málunum.

Hvað getur maður sagt?

Í dag er ég orðinn þrítugur.

Þetta bara einhvern veginn gerðist.

Fyrir nákvæmlega 10 árum var ég ástfanginn af mexíkóskri stelpu útí Mexíkó. Við eyddum einu besta kvöldi ævi minnar saman á stærsta næturklúbbi Acapulco. Þar vorum við veifum framfyrir röð, drukkum margarítur og tekíla og dönsuðum salsa og merengue langt fram á nótt. Ég hugsa enn til þess afmælisdag með söknuði. Ég var ástfanginn og þrátt fyrir að sambandið væri stormasamt, þá var það frábært. En ég þurfti að fara heim til Íslands og hún bjó í Mexíkóborg og því gengu hlutirnir ekki upp. Að vissu leiti var þetta allt saman dæmigert fyrir það sem kom á eftir, því að fjarlægðir og ferðalög hafa sett stórt mark á mitt tilhugalíf síðustu 10 árin.

Á svona tímamótum getur maður eflaust litið tilbaka og skoðað hvað maður gerði rétt, hvað hefði mátt betur fara og svo framvegis. Mun ég eftir 10 ár geta horft aftur á það tímabil þegar ég var á milli tvítugs og þrítugs og verið sáttur við það sem ég gerði? Aðeins tíminn mun leiða það í ljós, en ég veit allavegana að þegar ég varð tvítugur þann 17.ágúst 1997, þá hafði ég litla hugmynd um það hvað ég vildi gera eða hvar ég myndi standa 10 árum seinna.

Ég hefði þó sennilega giskað á að ég væri búinn að finna mér konu. Einhvern veginn hélt ég að það myndi bara gerast sjálfkrafa. En ég er samt sáttur við mín hlutskipti í dag. Ég hef verið heppinn í ástum og líka óheppinn í ástum. Ég hef kynnst frábærum stelpum, eflaust sært einhverjar og verið særður. En það er svo sem ekkert rosalega margt sem ég hefði viljað gera öðruvísi.

Ég hef verið ástfanginn í grasinu fyrir framan Eiffel turninn. Ég varð ástfanginn á strandbar í karabíska hafinu. Ég hef kysst stelpu í fyrsta skipti við tjörnina í Reykjavík og á trébryggju í karabíska hafinu. Ég hef grátið úr ástarsorg á flugvellinum í Chicago, ég hef klúðrað málunum stórkostlega og hagað mér einsog hálfviti. Og ég hef átt mínar góðu stundir.

Ég sé í dag að ég var alls ekki tilbúinn þegar ég var tvítugur að hitta mína eiginkonu. Ég get eiginlega ekki ímyndað mér að hafa misst af þeirri reynslu, sem ég hef öðlast undanfarin ár. Þó það sé vissulega frábært þegar að fólk hittir sinn maka í fyrstu tilraun, þá hafði ég aldrei trú á því að slíkt myndi gerast fyrir mig. Ég hef lært ótrúlega margt um sjálfan mig og aðra með því að ganga í gegnum þá hluti, sem ég hef gengið í gegnum síðustu 10 árin.

Ég útskrifaðist hæstur í mínum bekk úr Verzló og fór eftir það í einn albesta háskóla í Bandaríkjunum, Northwestern. Þar útskrifaðist ég með próf í hagfræði, var í hópi úrvalsnemenda í því fagi og fékk verðlaun fyrir lokaritgerðina mína.

Árin í Northwestern voru vissulega frábær. Ég eyddi þeim með Hildi, sem ég var með í fjögur ár. Fyrsta árið bjó ég á campus og kynntist þar öllum mínum bestu vinum í skólanum, sem eru sumir enn góðir vinir mínir í dag. Seinna fluttum við Hildur saman í litla stúídó íbúð rétt hjá campus og bjuggum þar þangað til að ég útskrifaðist. Ég á ótrúlega góðar minningar af endalausum partýhöldum, dögum í Chicago, leikjum á Wrigley Field, djömmum á næturklúbbum í Chicago, tailgating á Northwestern fótboltaleikjum og svo frábærum spring break ferðum til New York, Florida og New Orleans.

Í vinnu hafa hlutirnir farið öðruvísi en ég ætlaði. Ég bjóst alls ekki við því að ég myndi enda í veitingastaðabransanum. Ég og Emil ræddum vissulega um það að stofna veitingastað fyrir 9 árum, en það að koma því í verk er meira en að segja það.

Síðustu 5 ár hafa að mörgu leyti mótast af Serrano. Við höfum smám saman byggt það fyrirtæki upp og í dag er ég gríðarlega stoltur af þessu litla barni okkar og á næstunni eru líka gríðarlega spennandi hlutir að gerast. Við höfum ávallt verið að stefna að ákveðnu marki og mér finnst við núna vera að færast nær því á fínni ferð. Það er líka alveg ótrúlega gaman að standa í þessum rekstri. Ég gæti eflaust fengið hærri laun í einhverju skrifstofustarfi, en ég held að það séu nákvæmlega engar líkur á að ég hefði jafnmikinn áhuga á því starfi og ég hef á rekstri veitingastaðanna minna.

Ég eyddi líka þremur árum sem markaðsstjóri hjá stóru innflutningsfyrirtæki. Sá tími reyndist mér mikilvægur. Bæði ferðaðist ég umtalsvert og svo lærði ég einnig afsakplega margt af eldri vinnufélögum og viðskiptavinum. Og sú vinna hjálpaði mér líka að skilja hvernig vinnu ég sæi mig fyrir í.

Ég hef ferðast ótrúlega mikið á þessum tíu árum. Ég bjó í Mexíkó og ég bjó í Bandaríkjunum í þrjú ár. Ég ferðaðist um Rússland. Ég fór til fimm landa í Mið-Ameríku. Ég ferðaðist um öll Bandaríkin. Ég fór í ógleymanlegt hálfs-árs ferðalag með þremur vinum um öll lönd Suður-Ameríku. Ég ferðaðist um SuðAustur Asíu. Og ég ferðaðist til óteljandi staða í Evrópu, bæði vegna vinnunnar og líka til skemmtunnar.

Þessi ferðalög hafa að vissu leyti mótað mig og eru hápunktur ansi margra áranna. Ætli það megi ekki áætla að síðustu 10 ár hafi ég heimsótt yfir 35 lönd. Það hlýtur að teljast góður árangur.

En ég hugsa að það sem mestu máli skipti hvað mig varðar núna sé að í dag er ég gríðarlega bjartsýnn á framtíðina. Mér hefur sjaldan liðið betur. Mér finnst ég aldrei hafa litið betur út, ég er í besta formi ævinnar og ég tel í alvöru að ég sé mun betri maður í dag en ég var fyrir einu ári, hvað þá tíu.

Miðað við það hver ég var og hvernig mér leið þegar ég var tvítugur, þá get ég ekki annað en verið sáttur við stöðuna í dag.

Ég er bara hress!

• Ég fór útað borða með vinkonu minni á laugardagskvöldið og svo sátum við eitthvað fram eftir kvöldi á Vegamótum. Við vorum bæði hálf edrú þegar við löbbuðum út af þeim ágæta stað um 2 leytið. Á þeirri stundu fengum við ágæta sýningu á því að Íslendingar hafa enga hugmynd um það hvað þeir eigi að gera á dansgólfi á skemmtistað. Inná staðnum var verið að spila eitthvað nýlegt popplag (JT að mig minnir) og við það dansaði eitt par að mér sýnist einhverja útgáfu af salsa (með allsherjar snúningum og slíku) á meðan að nokkrar stelpur dönsuðu hliðar-saman-hliðar. Við þurfum að koma okkur saman um einhvern einn dans, svo að dansgólfið líti ekki svona furðulega út. Spurning um að DJ-ar komi sér saman um að hrópa slíkt á milli laga: “OK! Allir í stuði? Nú dönsum við öll saman Fugladansinn!”
• Á slíkum stundum sakna ég óheyrilega næturklúbba í Suður-Ameríku. Þá vissi maður alltaf hvernig maður ætti að dansa. Þá gat maður líka notað léttustu og bestu pick-up línu í heimi: “Viltu dansa?” Slíka línu er varla hægt að nota með góðu móti á íslenskum skemmtistöðum.
• Ég get ekki betur séð en að PoppTV sé smám saman að koma til móts við þá kröfu mína að spila myndbönd með Pussycat Dolls á repeat allan daginn. Allavegana voru þær spilaðar bæði í gærmorgun og í hádeginu í dag. Það er fátt meira hressandi en að horfa á Nicole dansa klukkan 6 á mánudagsmorgni. Hún þyrfti bara að losa sig við hinar beyglurnar úr sveitinni og þá væri ég alsæll.
• Ég er hjá einkaþjálfara á morgnana, sem er gríðarlega hressandi (og í raun eina mögulega leiðin til þess að ég vakni klukkan 5.45 á morgnana). Líkamsfitan lækkaði niður í 9,9% á fyrstu tveim vikunum og því stefni ég ótrauður að því að vera í svona fötum á jólunum.
• Einhvern tímann mun snjall maður gefa út bók með bestu MySpace myndakommentunum, sem að strákar skilja eftir á myndum hjá stelpum.
• Hann gæti til dæmis byrjað á þessum, sem ég hef séð á síðustu dögum (flest hjá íslenskum stelpum): “You are the most beautiful rose in the garden” og “you are so hot n sexy !!! like a ray of sunshine your picture is blinding” og “nice white teeth like snow. I bet ur heart is as warm as…….. “ og “I wish i looked like you. If I did, I would be pretty too” og “you are falling from the heavens to brighten here on earth. Beauty you are……” og “your eyes remind me of the woods of mordor. i love you” og “AM I ON A DREAM??? WELL PLEASE DON’T WAKE ME UP PLEASEEEEEEE” og og og, ég gæti haldið áfram í allt kvöld.

Jammmm.

Ja hérna! Mogginn birtir í dag grein þar sem frammistöðu minni í Kastljósinu er hrósað.

Smelltu hér til að lesa greinina

Ég er reyndar kallaður “boltabulla” í upphafi greinarinnar, en greinin er mjög jákvæð.

Það er furðulegt hversu mikið stuttar kveðjur eða samtöl í upphafi ferðar geta haft mikil áhrif á viðhorf manns til viðkomandi lands. Ég verð til að mynda alltaf fúll þegar tekið er á móti mér á Íslandi með því að tollarar skoði ALLTAF töskurnar mínar. Og það má segja að viðhorf mitt til El Salvador hafi verið markað að miklu leyti á skemmtilegasta tollara í heimi. Hann bað um að skoða töskurnar mínar, baðst velvirðingar á trufluninni og sagði svo: Bienvenido a mi pais af innlifun. Hann kom mér strax í gott skap og þessi stutta kveðja gerði það að verkum að ég varð sjálfkrafa jákvæðari gagnvart Salvadorum. Þeim tókst að láta mig líða einsog ég væri velkominn til El Salvador, þess frábæra lands.

Í Skotlandi um síðustu helgi hafði ég bara staðið útá götu í rúmlega hálfa mínútu með kort í hendi þegar að Skotar komu upp að mér og spurðu hvort þeir gætu hjálpað. Það er merki um gott fólk og gerði það að verkum að ég varð miklu jákvæðari gagnvart Skotum en ég hefði sennilega verið fyrir.  Það eru alltaf þessir litlu hlutir sem skipta máli.

Ferðin til Skotlands var vel heppnuð. Ég eyddi 3 dögum í Edinborg og einum degi í Glasgow. Munurinn á þessum borgum er gríðarlegur. Sennilega er hann hvergi jafn augljós og þegar maður kemur útaf lestarstöðvum í þessum borgum. Í Glasgow kemur maður útí  húsasund þar sem maður sér ljótar byggingar í allar áttir. Í Edinborg kemur maður útá miðja götu þar sem við manni blasir Edinborgarkastali uppá hæðinni og aðalverslunargatan til hliðar. Það er varla hægt að byrja borgarferð með betra útsýni.

Ég náði að túristast einhvern slatta í Edinborg. Ég heimsótti vitanlega Edinborgarkastala, sem er helsta tákn Edinborgar. Hann situr uppá hæð í miðri borginni. Í kastalanum eru geymd konungsdjásn Skota og Örlagasteinninn auk þess sem þar eru nokkur söfn. Einnig er úr kastalanum frábært útsýni yfir Edinborg. Ég labbaði svo Royal Mile og skoðaði staði í kringum þá götu auk þess sem ég kíkti á skoska þinghúsið og einhver söfn.

En mestum tímanum eyddi ég inná kaffihúsum eða útá bekkjum lesandi bækur. Ég las nokkrar góðar bækur, sem ég ætla að fjalla um í sér færslu. Ég þurfti nefnilega bara að slappa af. Það hefur verið mikið að gera hjá mér í vinnunni (og margir spennandi hlutir sem ég get væntanlega talað um hérna á næstunni) þannig að það var fínt að slappa af. Fyrir mér þá er það frábært frí að geta slökkt á símanum, sest inná kaffihús með svart kaffi og lesið bækur.

Í Glasgow gerði ég ekki marga merkilega hluti. Verslaði einhvern slatta af fötum og labbaði um helstu staði í miðri borginni. Veðrið þar var líka leiðinlegra en í Edinborg og sennilega hefur það haft einhver áhrif. Ég tók nokkrar myndir og þær eru hér

Jæja, allir að horfa á Kastljós í kvöld. Umræðuefnið verður þetta og annar viðmælandinn verður yours truly.

Uppfært: Viðtalið er hérna og pælingar mínar um viðtalið eru hérna.

Ég er kominn heim frá Skotlandi. Skrifa kannski ferðasögu seinna. Skotland var ljómandi.

En í millitíðinni, þá er hérna nýja uppáhaldslagið þitt! Ef þú hefur nægilegt úthald til að hlusta á þetta lag í gegn, þá munt þú ekki losna við það úr hausnum á þér í marga, marga daga. Þvílík snilld!

Chocolate Raiiiiin!

Apple menn voru að uppfæra iMac tölvurnar sínar í dag. Þær nýju eru enn fallegri en þær gömlu. Ég hreinlega get ekki fyrir mitt litla líf skilið af hverju fólk ætti að kaupa einhverjar tölvur aðrar en Apple. Ég átti einu sinni kærustu, sem þoldi ekki Sigur Rós og vildi ekki kaupa Apple tölvu þrátt fyrir gríðarlegan þrýsting frá mér. Ég gat reynt að skilja flestallt við þá flóknu stelpu, en ég komst aldrei almennilega yfir þessa tvo hluti.

Ég get ekki ákveðið hvað mér finnst leiðinlegast:

• Fréttir um það hvað bankastarfsmenn eru með í laun
• Mótmæli SUS-ara og bloggskrif gegn því að álagningarskrár séu birtar.
• Hneykslisblogg um það hvað bankastarfsmenn eru með há laun
• Umfjöllun fjölmiðla um umfjöllun annarra um þessar skrár.

Getum við ekki bara hætt að birta þessar álagningaskrár? Þó það væri nú ekki bara nema til þess að hlífa mér fyrir þessum leiðindum?

* * *

Annars er ég á leið til Skotlands á föstudaginn. Ég er orðinn spenntur, þar sem síðustu vikur hafa verið ansi strembnar og fullar af stressi þrátt fyrir að þær hafi vissulega verið afskaplega skemmtilegar. Vandamálið með mig hefur verið það að ég nýti aldrei fríin mín um helgar, heldur held áfram að vinna. Þess vegna þarf ég að fara út til þess að slappa af í nokkra daga.

Ég ætla eyða 3 dögum í Edinborg og 1 degi í Glasgow. Þetta verður fjör.

Já, og svo mæli ég með þessum disk.  Ég lýsi því yfir að þetta sé besti hip-hop diskur ársins hingað til.  Ég hef fílað Pharoahe Monch síðan að Wyclef Jean spilaði Simon Says á tónleikum í Chicago.  Það var svalt atriði.